Mag-log inGanun nga talaga ang eksena nitong mga nakaraang araw. Hatid-sundo siya ni Sebastian gamit ang kotse nito para lang hindi siya makipagsiksikan sa tren.Nang mabunyag ang katotohanan, titig na titig si Tricia sa kaniya, bago biglang nagtaas ng kamay at nagtanong, "Nag-away na naman ba kayo?"Nang marinig ni Celestine ang salitang 'na naman', napabuntong-hininga siya nang walang magawa. "Masyado na ba kaming madalas mag-away?"Sabay na tumango sina Tricia at Floriece. "Oo, medyo.""Kaya pala... Tama nga siguro 'yung divorce namin. Hindi talaga kami itinadhana para sa isa't isa." Napabuntong-hininga muli si Celestine."Wag mong sabihin 'yan. May sikat na kasabihan nga—kahit gaano kasweet ang isang mag-asawa, sa buong buhay nila, magkakaroon sila ng isandaang beses na gustong mag-divorce at limampung beses na gustong sakalin ang isa't isa," nakangiting pag-aalo ni Tricia. "Love and hate relationship lang kayo. 'Yan ang unique way niyo ng pag-uusap. The deeper the love, the stronger the cl
Nang ma-down si Celestine, asang-asa namang maging masaya si Sebastian. Pareho lang silang lugmok.Kagabi, bagsak-pintong lumayas si Sebastian sa kalagitnaan ng gabi. Nang makabalik siya sa Azure Bay, halos madaling-araw na.Wala ang mga bata, kaya akala niya makakatulog siya nang mahimbing.Sino ba namang mag-aakala? Nasanay kasi siyang may kayakap na mabango at malambot gabi-gabi. Pagbalik niya sa malaking kama at nung nakahiga na siyang mag-isa, baliktad dito, ikot doon—walang pwestong masarap sa pakiramdam. Kahit anong higa niya, hindi talaga siya makakumpas.Sa huli, yumakap na lang siya ng unan. Ewan kung ilang beses siyang nagpaikot-ikot bago tuluyang nakatulog.Dahil puyat, mukha siyang lutang at sabog paggising kinaumagahan.Ang masama pa, itong si Rigor Hernandez, medyo no-filter at medyo clueless na bagito. Pagkakita sa boss niya kinaumagahan, nagtanong pa nang walang kaduda-duda, "Boss Sebastian, bakit mag-isa ka lang na umuwi?"Isang napakatalim na titig lang ang ibinalik
"Wala lang 'yun. Gusto ko nang matulog, kaso nakayakap ka kaya hindi ako makatulog." Nakatalikod pa rin si Celestine sa kaniya, kalmado ang kaniyang tono."Eh paano ka nakatutulog noon habang nakayakap ako sa 'yo?"Ang hindi kasiyang paniningil ng lalaki ay nanggaling sa kaniyang likuran. Napasimangot si Celestine habang nakikinig, ang kaniyang mukha sa mahinang ilaw ay mahigpit na nakakunot na nagpapakitang nagtitiis pa rin siya.Ang hangin ay nanahimik nang ilang segundo, tsaka siya malamig na nagtanong, "Gusto mo bang makipag-away?"Ayaw lang magpayakap, ayaw lang magpayakap—sino bang tao ang walang mga sandali na masama ang mood?Bakit mas lalo siyang nagiging maawtoridad at dominante?Bantayan ang buhay niya, ang trabaho niya, at ngayon pati ang paraan ng pagtulog niya!Narinig ni Sebastian Riego ang kaniyang tanong na may matinding tono, at nakaramdam siya ng inis sa kaniyang dibdib. "Gusto lang kitang yakapin, bakit sinasabi mong gusto kong makipag-away? Feeling ko ikaw 'tong g
Katatapos lang mag-shampoo ni Celestine at nagpanggap siyang hindi naintindihan ang boses sa labas: "Anong ginagawa mo diyan? Hindi pa ako nakatatapos maligo.""Buksan mo ang pinto, papasok ako para tulungan ka."Dahil transparent at malinaw na ang relasyon nila ngayon, hindi na siya nag-abala pang magtago at direkta na siyang nagsalita."No need, kaya ko na ang sarili ko."Sa kabila ng pinto, namula nang matindi ang mukha ni Celestine—napakawala talaga ng hiya ng lalaking 'to.Ang lalaking tinanggihan ay ayaw pa ring sumuko, nakatayo sa labas ng pinto at walang tigil sa kakatok. "Celestine, may kunsensya ka pa ba? Basang-basa rin ang mga damit ko. Kapag isinuot ko 'to nang matagal, magkakasakit ako at sipon.""Edi pumunta ka sa kabilang banyo sa labas."Bakit kailangang magpumilit na sumiksik sa iisang lugar? Ang maliit niyang planong manggulo ay halatang-halata na.Pabalik na ganti ni Sebastian, "May tao sa labas. Nakahihiya para sa akin ang lumabas para lang maligo. Paano kung kail
Naniniwala siyang kulang siya sa kakayahang humawak ng maayos na relasyon sa biyanan at manugang, kaya perpekto 'to—walang kailangang asikasuhin.Pagkatapos makarating sa isang consensus, natural na araw-araw nang nag-re-report si Sebastian sa condo niya.Sa ilalim ng dahilan na nakikikain lang ng hapunan, sa totoo lang ay lihim niya itong tinutulungan at inaasikaso.Naintindihan ni Celestine ang ibig nitong sabihin, kaso ayaw niya itong ireklamo o galitin, kaya hinayaan niya na lang ito.Nagkataong ang kaniyang anak na babae ay medyo ayaw na sa formula milk kamakailan, kaya halos hindi na ito umiinom ng formula at sinisigurado na lang na nakasisipsip ito ng breast milk at kumakain ng solid foods araw-araw.Ang chef mula sa Azure Bay ay araw-araw na pumupunta para magluto ng limang ulam at isang sabaw na puno ng nutrisyon, na nagpalabas pa ng mas maraming gatas para sa kaniyang anak.Nung gabi, ang pamilya ng apat ay masayang nakaupo sa dining room para maghapunan.Dalawang adult ang
"Actually, wala lang talaga 'yun. Si Mommy mismo ang tumawag sa 'kin maaga pa lang kaninang umaga, sinabing bumalik na siya sa South, pero may ipinadala raw siyang parcel para sa 'kin..."Nagulat si Sebastian Riego at naging mas maingat ang kaniyang ekspresyon: "Anong ipinadala niya sa 'yo?""Isang toy puppy—'yung lumang-lumang electric mechanical puppy nung mga dalawampu o tatlumpung taon na ang nakararaan. Kapag nilagyan mo ng battery, tatatahol at tatalon-talon."Ibinaba ni Sebastian ang kaniyang mga kagamitan at tinitigan siya, hindi sigurado kung naiintindihan niya ba kung anong klaseng laruan 'yun.Hindi na pakialam ni Celestine kung naintindihan nito o hindi, at simpleng ipinaliwanag na lang ang ibig sabihin sa kaniya ng toy puppy na 'yun.Nakinig si Sebastian habang nakikita ang kaniyang mukha na puno ng matinding pangungulila at alaalang nakaraan, kaya hindi niya napigilang makaramdam ng matinding awa at simpatya. Kusa niyang inabot ang kaniyang malaking kamay para hawakan an
"Sige, thank you." Mahinang pasasalamat ni Celestine bago dahan-dahang humigop ng mainit na tsaa."Sabi ni Yaya Belen, makakatulong din daw 'to," dagdag ng lalaki sabay abot ng isang malambot at mabalahibong hot water bottle.Kinuha ito ni Celestine nang dahan-dahan. "Salamat uli.""You don't have
Punung-puno ng kaba si Celestine sa kaniyang interview. Pagdating niya sa kumpanya, lula siya dahil mahigit sampung aplikante ang kasabayan niya para sa dalawang slots lang. Biglang bumalik sa isip niya ang pangmamaliit ni Sebastian Riego—na dahil wala siyang work experience, no company would want
Kakaunat pa lang ni Sebastian Riego ng binti sa kama nang marinig ang tanong ni Celestine. Biglang lumamig ang expression niya at nilingon ang likod ng ulo ng asawa. "Bakit ako lilipat ng kwarto?""Huwag mo akong mamasamain, hindi kita pinapalayas. Ayoko lang na pinipilit mo ang sarili mo," sagot n
Dahil hindi itinanggi ni Sebastian ang balita, lalong naging curious si Kristine. "Seryoso ba siya? Ang kambal niyo, hundred days pa lang, tapos gusto na niyang makipag-divorce? Hindi man lang ba niya inisip si Lolo? O kahit ang sarili niyang mga anak?"Alam ng lahat na ulila na si Celestine. Mag-i







