LOGIN"Isang araw nga, nag-promote ulit 'yung account ni Celestine ng panibagong batch ng mga personal hygiene items," tuloy ni Rigor habang tumatawa. "At alam niyo ba kung ano'ng ginawa nitong si Sebastian? Pinabili niya ulit sa secretary niya sa malaking volume, tapos ipinamigay lang naman sa mga street sweepers at construction workers! Bro, hindi ka na nagne-negosyo niyan, eh. Ginagawa mo nang charity institution ang kumpanya natin!"Bahagyang napangisi si Sebastian habang pinaiikot ang baso ng alak sa kaniyang kamay. "Is doing charity even a bad thing? A high-profile family like ours carries social responsibility. It's just my way of giving back to society."Agad na tumango-tango si Antonio bilang pagsang-ayon, "May punto naman si Sebastian diyan. I support him on that."Napailing na lang si Rigor sa depensa ng dalawa. "I mean, I admire your strategy, bro! Kasi powerhouse galawan din, eh. Pero bro, now that you've done all of that, why can't you just fucking own it? Sabihin mo na kasing
Pababa na ng kotse si Sebastian Riego nung tumawag ang pinsan niyang si Antonio."Oh? Ano'ng meron ngayon at mismong si Boss Antonio pa ang napatawag?" biro ni Sebastian pagkasagot ng telepono.Natawa si Antonio sa kabilang linya. "I actually need to talk to you. Kumain ka na ba? Kung hindi pa, dumiretso ka na rito sa bahay. Pinapunta ko na rin si Rigor."Bahagyang kumunot ang noo ni Sebastian. "Ano'ng meron? Why the sudden big setup?""Malalaman mo rin pagdating mo rito."May kabigatan na rin ang gutom ni Sebastian, at dahil libreng hapunan naman, pumayag na siya agad. Iniliko niya ang sasakyan at nagdrive papunta sa bahay ni Antonio.Kahit galing sa maimpluwensya at mayabang na pamilya, sobrang low-key lang ng buhay ni Antonio dahil na rin sa position niya sa gobyerno. Hindi siya nakatira sa luxury mansion o villa, kundi sa isang simpleng commercial duplex na ramdam na ramdam mo ang warmth ng pang-araw-araw na pamilya.Pagpasok ni Sebastian sa bahay, naabutan niya ang misis ng pinsa
Nangangatal ang labi ni Floriece habang nakatitig sa kanila, nanlalaki ang mga mata at halatang-halata ang matinding chismosa vibes sa mukha.Ano’ng meron sa dalawang ’to? May namiss ba ako nung mga nakaraang araw?!Bago pa man makapagsalita si Celestine, biglang tumunog ang telepono ni Sebastian Riego. Kinuha niya ito mula sa bulsa at mabilis na lumabas papuntang balcony para sagutin ang tawag.Agad na lumapit si Floriece, mahina at intrigang-intriga ang boses: "Hoy, ano ’yan? Kayo na ba ulit? Kayo na ba?"Naglalakad si Celestine papuntang lababo para mag-gayak at maghugas ng gulay, malamig at blangko ang kaniyang profile. "Sa tingin mo posible? Para siyang lintang ayaw bumitaw, nakakabaliw!"Bahagyang ibinaba ni Floriece ang boses, "Pero girl, ramdam ko concern naman talaga siya sa’yo. Imagine, siya pa mismo ang nagdala ng gamot mo. Hindi lahat ng lalaki may ganiyang katamis at kaasikasong side, ha.""Nagpapakitang-tao lang ’yan.""..." Napailing si Floriece at dahan-dahang nag-payo
Naramdaman ni Celestine na may hindi magandang nangyayari kaya mabilis siyang nagtanong nang may pag-aalala, "Anong nangyari? Nag-away na naman ba kayo ng asawa mo?"Nitong mga nakaraang araw, madalas na talagang naglalabas ng sama ng loob ang matalik niyang kaibigan tungkol sa buhay-pamilya nito.Sa totoo lang, kahit sino namang maging full-time housewife, darating at darating talaga sa puntong mababaliw at makakaramdam ng matinding breakdown.Pinilit ni Floriece na pakalmahin ang sarili at malungkot na nagsalita, "Oo, nag-simula lang sa maliit na bagay ang away namin. Ang sakit-sakit magsalita ng gago. Gusto ko sanang lumayas sa bahay, pero hindi ko alam kung saan ako pupunta kasama si Chloe. May kaunting sipon at ubo pa naman ang bata.""Huwag ka nang mag-alala! 'Yung... Okay na ako rito, kaya makakauwi na ako. Dalhin mo na lang si Chloe sa bahay ko, mag-liligpit lang ako at uuwi na rin agad."Pagkatapos patahanin at palakasin ang loob ng kaniyang kaibigan, hindi na nag-aksaya ng o
Pagkatapos ng ilang sandaling katahimikan, tikhim ni Sebastian bago dahan-dahang nagsalita. "Uhm... Ako na ang bahalang mag-ayos para may kumuha ng gamot mo. Ipapadala ko na lang sa bahay para maipaluto araw-araw, tapos ipapahatid ko sa'yo. Sabi naman ni Dr. Shen, kapag ipinagpatuloy mo 'yang inumin, gagaling din 'yang kondisyon mo.""Huwag na. Kaya kong magluto mag-isa," malamig na tanggi ni Celestine. Ayaw niyang may utang na loob pa rito."Abala ang pagpapakulo ng herbal medicine, at wala kang oras para doon. Tsaka madalas namang dinadala ni Yaya Belen at ng iba pa ang dalawang bata doon, kaya isasabay na lang.""..." Walang kibo si Celestine. Marahil ay napilitan na ring pumayag.Nang muling tumahimik nang dalawang segundo, napayuko si Sebastian at naiilang na hinawakan ang tulay ng kaniyang ilong. "Uhm... kasalanan ko 'yung nangyari. I’m really sorry for being so impulsive that morning... and for not taking safety measures. Patawarin mo ako..."Noong umagang 'yon, nakita niya mis
Instinctive na napalingon si Sebastian Riego sa pinto, saka humarap kay Celestine. Napakunot ang gwapo niyang mukha. "Sino 'yan? Bumalik ba si Gabriel Domingo?"Nakatitig pa rin si Celestine sa kisame, sarado ang mga mata. Wala na siyang energy para isipin pa kung paano nalaman ng lalaking ito na si Gabriel ang naghatid sa kaniya. "Rider siguro 'yan..." malamig niyang sagot. "I ordered some medicine."Bumaba nang kaunti ang tensyon sa mukha ni Sebastian. Agad siyang tumayo para pagbuksan ang pinto.Ilang sandali lang ay bumalik na siya dala ang isang plastic bag ng panadol at heat packs."Ano namang gamot 'to? Safe ba 'to basta-basta inumin?" bungad ni Sebastian habang binubuksan ang plastic. Nang makita ang pakete ng Ibuprofen, napataas ang kilay niya. "Painkillers?"Umupo si Celestine at inabot ang kamay sa kaniya. "Akin na.""Papadating na si Dr. Shen. 'Wag ka muna mag-take ng kung ano-ano," pagpigil ni Sebastian. Natatakot siyang baka ma-mask lang ng painkiller ang totoong nararam
Tumingala si Celestine sa ward. Nakita niyang puro mga lalaki ang nandoon, kaya naisip niyang hindi yata appropriate na pumasok. Pinili na lang niyang tumabi at maghintay nang tahimik.Maya-maya, narinig niya ang mabilis na yabag ng high heels. Kahit hindi lumingon, alam ni Celestine kung sino ang
Kumalma na ang tibok ng puso ni Celestine, pero ang awkwardness? Hindi niya alam kung paano haharapin ang asawa niya pagkatapos ng beast mode nito kagabi."Ma'am, mainit na po ang breakfast. Kain na po kayo," bati ng isang katulong habang nakangiti."Ah... sige. Thank you," pilit na sagot ni Celest
Matapos bitawan ni Celestine ang salitang divorce, tila nawalan ng hangin sa buong kwarto. Sobrang bigat ng katahimikan.Tiningnan siya ni Sebastian. Mas malamig pa sa yelo ang mga mata. "Madaling araw na, Celestine. Ano na namang kairitahan ang pumasok sa isip mo?""Seryoso ako," mahinahong sagot
Alas-dos ng madaling araw. Sa gitna ng katahimikan, naging alarm clock ni Celestine ang iyak ng baby niya.Puyat, pagod, at wala sa sarili, kinuha niya ang anak mula sa bisig ni Yaya Belen. Sanay na siyang kumilos kahit nakapikit habang tinatanggal ang top para mag-breastfeed. Akala niya, matatapos







