FAZER LOGINNgunit mas hinigpitan ng lalaki ang yakap sa kaniya, na tila ba nakikipaglaro lang sa kaniya. "Is that all you mean by sincerity? Ang mamasahe sa leeg at binti—do you think I'm a three-year-old child? Sa mundo ng mga matatanda, siyempre may mga adult projects."Adult projects...Hindi na kailangan pang i-memorize kung anong ibig niyang sabihin. Sobrang obvious.Pinunasan ni Celestine ng kabilang kamay ang tubig sa kaniyang mukha. Sumandal siya sa dibdib ng lalaki, nag-hesitate nang ilang segundo, bago pilit na nagpakakalma. "Kung ibibigay ko ba sa'yo ang lahat ng gusto mo tonight, pipirmahan mo na ba ang papel?""Why don't you try and see?" mapang-asar na sagot ni Sebastian."What if magbago ang isip mo? What if bawiin mo ang sinabi mo?""Then that only means... hindi mo pa ako nasisilbihan nang sapat."Naintindihan ni Celestine ang ibig nitong sabihin: as lang as itatapon niya ang kaniyang pride at dignidad ngayong gabi at hahayaan itong gawin ang kahit anong magpapasaya sa kaniya, b
Alam ni Celestine ang kaniyang posisyon at kung gaano kalaki ang pride ng lalaki, kaya agad siyang nagpaliwanag, "Don't worry, sa isang unmanned self-service printing shop ko 'to iprina-print. Walang tao doon at walang makakaalam.""Heh." Isang tipid at malamig na ngisi lang ang isinagot ni Sebastian, hindi sumasang-ayon pero hindi rin nagtataray.Naalala ni Celestine ang mga huling binitiwang salita ng lalaki kanina—na talagang hawak nito ang alas at ang kapalaran ng kaniyang ugnayan sa mga bata. Naisip niyang kailangan niyang sumunod muna sa agos at pasayahin ito para lumambot ang puso nito at bigyan sila pareho ng kapayapaan. Kaya naman, she took the initiative at pilit na nag-soften ang kaniyang boses. "Sign the agreement later, ha? Paghahanda muna kita ng maligamgam na tubig para makapag-bath ka."Matapos niyang sabihin iyon, maingat niyang ipinatong ang divorce agreement sa ibabaw ng kalapit na cabinet at dumeretso na sa banyo.Si Sebastian, na kanina pa nagtitimpi ng kaniyang g
Tiningnan ni Celestine ang kaniyang kaibigan na mukhang haggard at walang kaayos-ayos, malayo sa dating palaging pormada at dyosa nitong itsura. Napabuntong-hininga siya. "I already warned you before to think twice. Sobrang hirap at walang security kapag naging full-time housewife ka lang.""I know, pero anong magagawa ko ngayon... andito pa ang biyenan ko na palaging nakabantay, we’re not even happy anymore."Naiintindihan ni Celestine na sa isang marriage, maraming problema ang walang madaling solusyon; nakadepende na lang talaga kung sino ang mas kayang magparaya at mag-sakripisyo.Marami pa silang pinag-usapang mabibigat na bagay, at nang i-share naman ni Celestine ang dahilan kung bakit siya nag-resign, tumango si Floriece bilang pag-unawa. "You made the right choice by resigning. Kung toxic na ang mga katrabaho mo at parang araw-araw kang pumapasok sa sementeryo, it's just not worth your mental health.""Oo, kaya nung nakuha ko ang clearance ko, it felt like a huge weight was li
Hindi nagtagal, mismong si Vice President Lim ang nag-effort na pumunta sa kaniya. Todo pakiusap ito na huwag muna siyang umalis at paulit-ulit pang nag-tanong kung may nang-away ba sa kaniya o kung may nagawa silang mali sa management.Nanatiling tahimik si Celestine. Wala siyang binanggit na kahit anong isyu sa opisina; ang tanging idinalahilan niya ay maysakit ang kaniyang anak sa bahay at kailangan ng matinding atensyon. "I really have no choice but to prioritize my family right now," seryosong pagdadahilan niya.Pagbalik niya sa departamento para kunin ang mga huling gamit, naabutan niya ang dalawang senior na lalaking katrabaho na nagpapatayan na sa sigawan sa gitna ng floor. Nag-aagawan ang mga ito kung sino ang dapat pumalit bilang bagong department manager, hanggang sa nagbabarahan na sila at naglalabasan ng mga kaniya-kaniyang madidilim na sikreto.Wala nang paki si Celestine sa mga office drama na 'yan. Sandali niyang inayos ang kaniyang personal belongings sa cubicle, at s
Nang makatulog nang mahimbing ang kaniyang anak na babae, dahan-dahang bumangon si Celestine at lumabas patungo sa common bathroom sa hallway para mag-ayos at maglinis ng sarili.Pagkatapos mag-shower ni Sebastian, lumabas siya ng banyo ng master bedroom at napansing walang tao sa ibabaw ng malawak na kama. Agad na nagbago ang ekspresyon ng kaniyang mukha! Kakapitan na sana siya ng matinding inis para lumabas at huliin ang babae, ngunit paglingon niya ay saktong bumukas nang dahan-dahan ang pinto. Pumasok si Celestine sa kwarto habang sinusuklay ang kaniyang mahabang basang buhok patagilid.Nagtagpo ang kanilang mga mata sa pag-angat ng tingin ng babae. Hindi nakaligtas kay Celestine ang bakas ng galit sa mukha ni Sebastian kaya naman agad niya itong naintindihan. "Lumabas lang ako para mag-shower, bawal ba pati 'yun?"Nagawa namang apulahin ni Sebastian ang nag-aalab na inis sa kaniyang dibdib, habang may dumaang bahagyang hiya sa kaniyang napakagwapong mukha. Sa gitna ng katahimikan
Nag-angat ng tingin si Celestine at tinitigan siya. "Bakit mo naman itinatanong 'yan?""Ano ba, huwag kang assuming. Inaalala ko lang na kapag hinanap ng mga bata ang mommy nila, alam ko kung saan sila dadalhin," malamig na sagot ng lalaki, halatang iba ang sinasabi sa totoong nilalaman ng puso.Seryoso naman itong tinanggap ni Celestine kaya mabilis siyang nag-tanong, "Ibig mo bang sabihin, kapag namiss ako ng mga bata, pwede silang pumunta sa akin kahit kailan?"Akala niya kasi, kapag ipinilit niya ang divorce, gagantihan siya ni Sebastian at hinding-hindi na ipapakita sa kaniya ang mga anak nila.Nang marinig ang umaasang tinig ng babae, biglang binaligtad na naman ni Sebastian ang kaniyang sinabi. "Depende. Kapag umalis ka sa bahay na 'to, baka 'yun na ang huling beses na makikita mo sila. Pag-isipan mo nang mabuti 'yan!"Pabago-bago ang isip nito kaya tuluyan nang nalito si Celestine at nawalan na ng ganang makipagtalo pa sa kaniya."Magpalit tayo. Sige na, kargahin mo muna ang a







