MasukPagkasakay na pagkasakay niya ng LRT, tinawagan niya agad si Tricia.Gulat na gulat si Tricia nang malaman nitong magpo-proseso na siya ng divorce ngayong araw."Di ba sabi mo anim na buwan pa bago ka pwedeng mag-file ulit ng asunto? Paano ka makikipag-divorce ngayon?" Akala kasi ni Tricia, dadaan pa ulit sila sa mahabang proseso ng korte.Paliwanag ni Celestine, "Hindi na kailangang magdemanda. Pumayag na siya sa divorce agreement. Babalik ako sa studio ngayon para i-print 'yung kontrata."Pagdating nila sa studio, hindi pa rin mapakali ang kyuryosidad ni Tricia: "Ano ba talagang nangyari nitong nakaraang dalawang araw? Bakit biglang pumayag si Sebastian na makipag-divorce? Nung pumunta siya rito nung isang araw, mukhang patay na patay pa rin naman siya sa 'yo ah."Mabilis ang bawat galaw ni Celestine. Isa lang ang naisagot niya habang ginagayak ang mga gamit: "Mahabang kuwento, mahirap ipaliwanag." Kinuha niya ang mainit-init pa mula sa printer na divorce agreement at nagmamadaling
Pagkabukas pa lang niya ng pinto, gusto sana niyang murahin ito nang malakas, pero si Rigor Hernandez na umaalalay kay Sebastian Riego ang unang nagsalita: "Ma'am, nanggaling lang po si Sir Sebastian sa bahay ni Sir Antonio at mukhang masama po ang timpla ng bait niya. Huwag niyo na po siyang makipag-away, pakiusap lang po..."Alam din ni Rigor na awkward ang sitwasyon nila at hindi nararapat na si Celestine pa ang mag-alaga rito. Pero sa lagay ngayon, wala na siyang ibang magawa kaya makapal ang mukha niyang nakiusap: "Pakiusap po, maawa na po kayo kay Sir Sebastian at patuluyin niyo muna siya ngayong gabi."Akala ni Rigor ay gustong-gusto ng kaniyang amo na dito magpalipas ng gabi.Ngunit bago pa man siya matapos magsalita, biglang itinulak ni Sebastian ang kaniyang braso at nag-utos: "Bumaba ka na at maghintay sa kotse. Bababa rin ako agad."Wala siyang planong magpalipas ng gabi rito; gusto lang niyang linawin ang lahat bago pa magbago ang kaniyang isip.Medyo naguluhan si Rigor,
Ibinaba ni Sebastian Riego ang kaniyang baso ng alak. "Akala mo ba hindi ko naisip 'yan? Kapag nalaman niyang ginagawa ko 'to, mas lalo lang siyang magagalit at iiwasan ako!""Talaga naman..." Nawalan ng masasabi si Antonio Riego, napailing na lang habang nakaturo sa kaniya. "Matalino ka naman sa karaniwang bagay, pero bakit pagdating sa pag-ibig, bigla kang natatarantang mag-isip? Sino ba kasing nagsabing pumirma ka nang may pangalan mo? Hindi ka ba pwedeng gumamit ng middleman? O kaya magrehistro ka ng bagong media company at doon mo siya ipapirma?"Hindi kumibo si Sebastian, pero nakatitig ang kaniyang mga mata sa kaniyang pinsan—doon pa lang niya napagtanto ang ibig sabihin nito.Pumayag din si Jaxon Riego sa planong iyon: "Sa panahon ngayon, lahat ng nagva-viral online nakakapirma agad sa influencer companies—di ba naging instant hit si Celestine nung ginawa niya 'yung commercial para sa women's brand? Pwedeng-pwede na siyang tawaging internet celebrity."Dagdag ni Antonio: "At s
"Isang araw nga, nag-promote ulit 'yung account ni Celestine ng panibagong batch ng mga personal hygiene items," tuloy ni Rigor habang tumatawa. "At alam niyo ba kung ano'ng ginawa nitong si Sebastian? Pinabili niya ulit sa secretary niya sa malaking volume, tapos ipinamigay lang naman sa mga street sweepers at construction workers! Bro, hindi ka na nagne-negosyo niyan, eh. Ginagawa mo nang charity institution ang kumpanya natin!"Bahagyang napangisi si Sebastian habang pinaiikot ang baso ng alak sa kaniyang kamay. "Is doing charity even a bad thing? A high-profile family like ours carries social responsibility. It's just my way of giving back to society."Agad na tumango-tango si Antonio bilang pagsang-ayon, "May punto naman si Sebastian diyan. I support him on that."Napailing na lang si Rigor sa depensa ng dalawa. "I mean, I admire your strategy, bro! Kasi powerhouse galawan din, eh. Pero bro, now that you've done all of that, why can't you just fucking own it? Sabihin mo na kasing
Pababa na ng kotse si Sebastian Riego nung tumawag ang pinsan niyang si Antonio."Oh? Ano'ng meron ngayon at mismong si Boss Antonio pa ang napatawag?" biro ni Sebastian pagkasagot ng telepono.Natawa si Antonio sa kabilang linya. "I actually need to talk to you. Kumain ka na ba? Kung hindi pa, dumiretso ka na rito sa bahay. Pinapunta ko na rin si Rigor."Bahagyang kumunot ang noo ni Sebastian. "Ano'ng meron? Why the sudden big setup?""Malalaman mo rin pagdating mo rito."May kabigatan na rin ang gutom ni Sebastian, at dahil libreng hapunan naman, pumayag na siya agad. Iniliko niya ang sasakyan at nagdrive papunta sa bahay ni Antonio.Kahit galing sa maimpluwensya at mayabang na pamilya, sobrang low-key lang ng buhay ni Antonio dahil na rin sa position niya sa gobyerno. Hindi siya nakatira sa luxury mansion o villa, kundi sa isang simpleng commercial duplex na ramdam na ramdam mo ang warmth ng pang-araw-araw na pamilya.Pagpasok ni Sebastian sa bahay, naabutan niya ang misis ng pinsa
Nangangatal ang labi ni Floriece habang nakatitig sa kanila, nanlalaki ang mga mata at halatang-halata ang matinding chismosa vibes sa mukha.Ano’ng meron sa dalawang ’to? May namiss ba ako nung mga nakaraang araw?!Bago pa man makapagsalita si Celestine, biglang tumunog ang telepono ni Sebastian Riego. Kinuha niya ito mula sa bulsa at mabilis na lumabas papuntang balcony para sagutin ang tawag.Agad na lumapit si Floriece, mahina at intrigang-intriga ang boses: "Hoy, ano ’yan? Kayo na ba ulit? Kayo na ba?"Naglalakad si Celestine papuntang lababo para mag-gayak at maghugas ng gulay, malamig at blangko ang kaniyang profile. "Sa tingin mo posible? Para siyang lintang ayaw bumitaw, nakakabaliw!"Bahagyang ibinaba ni Floriece ang boses, "Pero girl, ramdam ko concern naman talaga siya sa’yo. Imagine, siya pa mismo ang nagdala ng gamot mo. Hindi lahat ng lalaki may ganiyang katamis at kaasikasong side, ha.""Nagpapakitang-tao lang ’yan.""..." Napailing si Floriece at dahan-dahang nag-payo
Napakunot ang noo ni Sebastian Riego at nanahimik nang matagal. Mahal niya si Kristine Sanchez—mahigit sampung taon niyang minahal ang babae. Kahit noong nagpakasal na ito kay Adrian, hindi niya magawang hindi mag-alala para sa kaniya. Pero ngayong unti-unti na siyang nakaka-move on, doon naman big
Naka-office attire na si Celestine pero dahil nasa bahay pa, naupo muna siya para padedehin si Isabelle. Habang hawak ang maliit at malusog na kamay ng anak, biglang lumambot ang puso niya. Kung wala lang siguro ang mga bata, matagal na siyang umalis at hindi na lilingon pa sa impyernong ito, pumay
Nagdilim ang mukha ni Sebastian Riego. "Sinasadya mo 'to. Pwede naman tayong lumabas ng highway para kumain sa disenteng lugar.""Mr. Riego, kaming mga ordinaryong tao, sumasabay lang kami sa agos. Ikaw lang naman itong pilit na 'tumatawid' ng klase para maranasan ang buhay-sibilyan, bakit ako ang
Bigla ring tumaas ang boses ni Celestine: "Sino ba sa ating dalawa ang hindi marunong makipag-usap nang maayos? Sino ba ang laging sarkastiko kung sumagot? Anong masama sa pag-uwi ko sa probinsya para magpalipas ng gabi? Kailangan mo ba talaga akong habulin dito para lang ipahiya sa harap ng ibang







