LOGINBago pa ako makasagot, pumasok na siya sa scrub room para maghugas ng kamay. Nauwi kami ni Jess at Ron sa observation gallery na nasa ikalawang palapag, kung saan may malaking glass window na nakadungaw mismo sa loob ng Operating Room 2.Umupo si Ron sa pinakaharap, ang dalawang kamay niya nakatukod sa salamin habang nakadungaw sa ibaba. Kasama namin ang ilang medical students at interns na mukhang manonood din ng operasyon ng isang batikang surgeon."Wow..." bulong ni Ron, bakas ang pagkamangha sa boses. "Mommy, look! Parang sa mga movies!"Lumapit ako at tumayo sa likod niya, ipinatong ang mga kamay ko sa balikat ng anak ko. Sa ibaba, nakita kong pumasok si Rogue. Sandali siyang nag-angat ng tingin sa amin at kumindat kay Ron.As soon as the operation started, everything went smoothly. Namangha ako sa bilis ng mga galaw niya, lalo na sa paraan ng paghiw4 niya sa balat gamit ang scalpel. It was like he carried an authority that everyone followed without hesitation. Saludo rin ako sa
Sue's POVWalang nakasagot sa amin ni Jess. Nakatingin sa akin si Rogue, na para bang nanonood ng teleserye. Alam kong nag-e-enjoy siya sa nangyayari ngayon! He wanted to piss me off, bwisit siya!Bago ko pa man maibuka ang bibig ko para sumagot, biglang may nagsalita sa intercom, na connected lahat sa facility."Dr. Rocco, to the ER immediately for an emergency operation. The OR is ready."Nawala iyong kaba ko no'ng mabaling lahat ng atensyon kay Rogue. Akala ko iiwan na niya sa akin si Ron, ngunit nagkamali ako."You told me you wanted to watch me operate, right?" tanong ni Rogue kay Ron. Nabalot na naman ng matinding kaba ang dibdib ko. Rogue looked at me for a split second then turned to Ron again. "Now is the time.""Please Rogue," pigil na pigil kong sabi sa kanya. "Can't you understand the situation now? Isasama mo ang anak ko? Ano na lang ang sasabihin ng makakakita sa inyo?"Tumayo ng maayos si Rogue at namulsa. "Why? May problema ba doon? We're friends, right, Ron?"Tumingin
"Natameme ka yata, Sue? Don't tell me tatayo ka lang dito? Kasi ako nagugutom na talaga ako. Kakain ako. Bahala ka dyan—""Sandali lang," pigil ko sa kanya. Hindi ko magawang humakbang. Pakiramdam ko nakapako ang mga paa ko sa kinatatayuan ko. I was trying to calm myself while looking at Rogue. Halos umasim na nga ang mukha ko habang nakatingin sa kanya. Napapangiti lang ng pilit kasi nakatingin din sa akin ang anak ko. "Kapag ako inatake ulit ng anxiety, hindi na talaga tayo makakakain." I warned her.Napahilamos siya ng mukha. "Fine," sagot niya at ilang beses napairap. "Naiintriga na talaga ako sa nakaraan niyo ni Rogue.""Hinaan mo ang boses mo at baka may makarinig sa 'yo," saway ko sa kanya. "Pumila muna tayo para makakuha ng pagkain."Bumungisngis siya. "Tatabi tayo sa kanila?""No," mabilis kong sagot. "Kapag tumabi tayo sa kanila siguraodong pagchi-chismisan tayo. Aware ka naman siguro na nasa canteen tayo 'di ba? Saka isa pa, hindi alam ni Ron na si Rogue ang tatay niya. Jus
"Gising na ba siya?" Pumikit ako nang marinig ko ang boses ni Rogue.Nakita ko ang pigura niya sa telang nakapalibot sa akin. He's here to check on me? For what? Dahil nakonsensya siya sa nangyari sa akin?Naramdaman ko ang pagpisil ni Jess sa ilalim ng kumot ko.Nagpanggap akong wala pa ring malay. Bahala siya makonsensya ngayon."Hindi pa, doc. Baka mamaya pa siya magising," sagot naman ni Jess. "I'll let you know doc if gising na siya.""Please do," wika ni Rogue sa malumanay na boses. "I'm really worried. Can I see her?"Mas ginalingan ko na lang ang pagpapanggap ko nang makita kong i-awang niya ang telang nakaharang sa amin.Ito na naman at nagwala ang puso ko. Hindi ba pwedeng umalis na lang siya? May pa-worried-worried pa siyang nalalaman, eh konsensya lang naman ang kumakain sa kanya ngayon.Tingin ko alam na niya tungkol sa anxiety ko, mas malala kesa inaasahan niya."Jess, ganito ba kalala kapag inaatake siya ng anxiety?" tanong ni Rogue. I felt his hand under mine. Naramdam
Mabilis kong tinakpan ang bibig niya. "Huwag ka ngang maingay, Jess," saway ko sa kanya habang hinahatak ko siya palayo sa mga naglalakad na staff. Mas lalo lang akong kinabahan sa naging reaksyon niya. "Wala kaming nakaraan. Minsan napaka-assumera mo. Mainit lang ang ulo niya sa akin kasi nagdisagree ako sa gusto niya. Isa pa, walang kinalaman ang anak ko sa kanya. Mag-impake na lang tayo.""Sabi mo eh," pabulong na sagot ni Jess at sumunod sa akin pabalik sa opisina.Pagdating namin sa lumang kwarto ng Medical Social Work, kumuha agad ako ng mga bakanteng kahon. Halos i-subsob ko ang sarili ko sa pag-aayos ng mga Social Case Study Reports, logbooks, at mga personal kong gamit para lang hindi mapansin ni Jess na iniiwasan kong pag-usapan si Rogue.Kung dati, may peace of mind ako dito, ngayon parang wala na. It's like every time I see Rogue, my body automatically goes cold, and my anxiety kicks in."Ang tahimik mo naman," puna ni Jessa. "Nagugutom na ako. Hindi ba tayo kakain?"Nagki
Huminga ako nang malalim bago tumayo. Sinalubong ko ang tingin ni Rogue habang ramdam ko ang mga matang nakatutok sa akin mula sa iba't ibang sulok ng hall.I won't back down, even if it means going against him.Hindi ako makakapayag na kontrolin niya ang lahat, kahit siya pa ang nagmamay-ari ng ospital na ito.I have the right to speak up."I don't think I can agree with that, Sir," matapang kong sagot, dahilan para magsinghapan ang ilan."Masyado pong maraming files sa opisina namin ngayon. The transfer alone will take a considerable amount of time. Imbes na maasikaso agad namin ang mga pasyente, baka mauwi lang kami sa pag-aayos at paglilipat ng mga dokumento," kalmado kong paliwanag."Saka pamilyar na rin po ang mga pasyente kung nasaan kami ngayon. Bukod pa roon, napakahalaga rin po ng confidentiality ng patient records at confidential client information. Bilang Medical Social Workers, araw-araw po kaming humahawak ng sensitibong impormasyon gaya ng Social Case Study Reports, fin







