登入Rhiann’s Pov"Tandaan mong ikaw lang ang minahal ko. Alam mo bang ilang beses kong sinabi sa sarili ko, 'na kahit saktan mo pa ako ng ilang beses, hinding-hindi kita iiwan? Hinding-hindi ako bibitaw sa mga pangako ko sa harap ng mga tao at sa harap ng pari lalo na sa harap ng Diyos. Ilang beses kong sinabing mamahalin mo rin ako basta huwag lang ako susuko. Na darating ang panahon na mahalin mo rin ako. Na mararanasan ko ang pagmamahal mo, na hindi ako susuko. Pero ngayon.. patawad kung ngayon... kung ngayon..." Iyak kong sabi habang yakap siya.Nasasaktan ako, nasasaktan ako na parang ayo'ko na ituloy ang sasabihin pero kailangan.Dapat ngayon na pakawalan ko na siya."Rhiann.." parang nakaramdam ako nang ginhawa dahil sa pagbanggit niya sa pangalan ko. Parang umurong ang dila ko at ayaw ko nang magsalita pa. Parang hinaplos ang puso ko na marinig na binanggit niya ang pangakan ko.Feeling ko kahit papa'no magiging panatag na ang loob ko para sa kan’ya. Para sa kanila.Huminga ako n
Rhiann’s Pov"Huwag na huwag niyong saktan ang mga kaibigan ko. Mahalin niyo sila dahil mahal din nila kayo kahit 'di nila sabihin. Masaya ako sa inyong lahat. Pero tuparin niyo muna ang mga pangarap niyo, ah bago landi." Natatawang sabi ko kahit patuloy na pumatak ang mga luha ko.Nakita kong umiiyak sila. "'Wag kayong umiyak 'di pa ako mamamatay," nagbibirong sabi ko. Tumingin ako kay Jake na lihim na pinupunasan ang mga luha niya. Hinawakan ko ang kamay niya saka ngumiti."You're always my Jk. You're always my best friend. Thank you for everything. I'm sorry kung nadadamay ka dahil sa 'kin. Tandaan mo mahal na mahal kita Jk, sana makita mo na ang the one mo." Nakangiti kong sabi sa kan’ya.Nararamdaman ko nanaman ang sikip ng dibdib ko pero ikinubli ko agad."Ano bang sinasabi mo?" sabi niya saka niyakap ako. Alam kong umiiyak na siya. Thanks a lot Jk you're the bestest friend for me.You're always there to comfort me.You're always there to make me happy. Thanks a lot.Tumingin
Rhiann Pov.Required ba talaga na kapag nagmahal ka, masasaktan ka? Gano'n ba talaga kapag nagmahal, kailangan mong pagdaanan ang lahat ng sakit para makita mo ang totoong pagmamahal?Kapag ba 'di ako magmahal, 'di ako masasaktan?Dahil tuwing magmamahal ang tao laging nasasaktan.Lagi na lang luhaan at naiiwan.Lagi na lang umiiyak at umaasang darating ang panahon na mahalin ka rin.Pero napatunayan kong kahit anong gawin mo, magmakaawa, umiiyak nang sobra-sobra... 'Di ka pa rin niya mamahalin. Dahil alam mo kung sino ang totoong tinitibok ng puso ng taong mahal mo.Pero kahit gano'n pa man masasaktan ka pa rin tuwing makikita mong nasasaktan ang taong mahal mo.Nasasaktan ako tuwing makikitang malungkot siya.Nasasaktan ako tuwing nasasaktan siya.Siguro dahil mahal ko siya.Because I fell in love with a man, who never loved me.Masakit oo. Sobra na kahit anong lunas ang gawin mo hinding-hindi ito uubra."Okay lang, naintindihan kita," naluluhang sabi ko."May kasalanan din ako dahi
Rhiann’s PovPag-alala ang mababakas sa mukha nila.Siguro sabihin ko na rin ang tungkol sa kalagayan ko. Tutal ito na ang huli ko.Nararamdaman ko 'yon. 'Di ako panatag kahit na may taong nagbabantay sa labas na protektahan ako gaya nang sabi sa sulat."May isa pa akong sasabihin sa inyo." Seryusong sabi ko. Medyo hindi na masyadong masakit ang sikmura ko pero mahapdi pa rin ang mukha ko lalo na ang gilid ng labi ko."Ano ‘yon?" nag-aalalang tanong ni Shane."I have a heart disease," sabi ko na nagpagulat ulit sa kanila. "Stage two," dugtong ko na nagpalumo sa kanila."What? M-may sakit ka sa p-puso?" Gulat na tanong ni Kath."K-kailan pa?" basag na tanong ni Aya."No'ng nagpapa-check up ako sa likod ko. Nalaman ng doctor dahil eni x-ray ang likod. Kung ano-ano pa at do'n nila namataan ang butas sa puso ko." mapaklang sabi ko na parang wala lang sa 'kin. Ayaw kong makita nilang malungkot ako. Ayaw kong makita nilang nahihirapan ako."Bakit 'di mo sinabi?" biglang tanong ni Bryan.N
Rhiann’s Pov"Ngayon, dude. Napatunayan ng hindi kasalanan ni Rhiann ang lahat. Magpapakatanga ka pa rin ba sa kabit mo!?" inis na bulyaw ni Tom."Sinabihan ka na namin pero 'di ka nakinig. Ngayon, ano napala mo? Pati ang kapatid mo sinaktan mo rin, sinisigawan para lang ipagtanggol ang kabit mo!" sabi ni Tob na medyo pinapakalma ang sarili."Sinabi ko na nga bang darating din ang panahon na pagsisihan mo ang lahat." Sabi ni Kevin na nakatingin kay Bryan."B-bakit mo ginawa 'y-yon, nget?" basag boses na tanong ni Shane.Umiiyak akong bumaling nang tingin sa kan’ya."Dahil gusto kong tumulong sa inyo. Dahil ayaw kong magkaproblema kayo. Ayaw kong makitang malungkot ka dahil malapit na bumagsak ang pinakamalaking kompaniya niyo sa U.S." Malungkot kong sabi."Sinabi ko naman sa inyo, 'di ba? Na ayaw ko sa lahat ang makitang malungkot at nasasaktan ang mga kaibigan ko. Mas gustuhin ko pang ako ang masktan kesa mga taong mahalaga sa 'kin..." sabi ko saka ngumiti sa kaniya kahit basang basa
Rhiann Pov.Ayaw kong sasabihin ang lahat ngunit kailangan. Kailangan para naman malinawan siya. Baka sakaling sa pagkakataon na 'to matauhan na siya.Masakit sa 'kin na sa bibig ko mismo lalabas ang lahat para matauhan siya.Pero kailangan ko pa ring sasabihin."Alam mo bang masakit sa 'kin na sinaktan mo ako ng dahil lang do'n. Nang dahil lang sa kalmot sa leeg ko kaya sinaktan mo ako?" sabi ko.Nakita kong lalong kumuyom ang kamao niya."Naalala mo rin ba no'ng sasampalin ko si Athena no'ng nasa gate kami na nag-away? Totoong sila ang nangunguna at binunggo ako bago sinabunutan sabay sampal sa 'kin. Pinagtanggol ko lang ang sarili ko no'ng nakita mong sasampalin ko si Athena," sabi ko pa.I swallowed hard. "At 'yong mga litratong isinend sa 'yo. Hindi totoo 'yon dahil magkaibigan lang kami ni Jake at Tyron. Hindi totoong nakikipaglandian ako sa kanila." Iyak na sabi ko. Walang nakapagsalita at tahimik na humihikbi lang ang mga kaibigan kong babae."Alam ko kung sino ang taong nag-
Bryan’s Pov. Hindi maipinta ang mukha ko habang nakatingin sa lalaking kausap ng asawa ko. I knew that they were close to each other but fúck! But why do I feel like I want to punch him for being so close to her? "Wag na, Jk, mag commute na lang ako pauwi." Tanggi naman ni Rhiann. Rn at Jk? 'Yo
Bryan’s Pov. Bahagya akong tumagilid upang silipin ang reaksyon ni Rhiann. Tahimik lang siyang nakikinig at nihindi man lang ako tinapunan ng tingin. Hinila ni Athena ang manggas ng damit ko. Nabaling sa kanya ang atensyon ko, nakangiti siya sa akin. “Don't you miss me?” she asked with her sweet
Bryan Pov. Tahimik pa rin kaming tatlo rito sa loob ng class room wala pa 'yong mga kaklase namin. I was sitting in my chair, looking in front while thinking about the scenario a while ago. Hanggang sa binasag ni Tob ang nakakabinging katahimikan. "Dito na ulit mag-aaral si Athena… payo ko lang,
Bryan’s Pov. Hindi ko alam kung nahihibang na ba ko o ewan. Ramdam ko ang mabilis na pagtibok ng puso ko ng magtama ang mga mata naming dalawa. Napadako ang mata ko sa labi niyang mamula-mula kahit walang lipstick. It's natural. Bigla na lang akong napa-iwas ng tingin nang magsalita siya. "Why







