LOGINSumang-ayon naman ang isa pa. “Siguro ganoon din ang nararamdaman ni Nathalie.”Pagkarinig niyon, walang pag-aalinlangang tumango ang batang babae. Maging sa kilos nito ay halatang gusto rin nitong mapalapit kay Serenity.Gayunpaman, hindi pa rin tuluyang nawala ang pagdududa ni Nathan. Pakiramdam n
Hindi niya alam kung ano ang dapat isipin.Makalipas ang ilang minuto, lumabas na si Cyler mula sa banyo. Halatang mas magaan na ang pakiramdam nito matapos maligo at maglinis ng katawan. Lumapit ito kay Serenity at bigla siyang hinalikan sa pisngi.“Good night, pretty auntie.”Pagkasabi niyon, umak
Siyempre, walang nakaaalam sa tunay na sagot.Hindi rin naman maaaring basta na lamang tanungin iyon ni Nathan. Wala siyang sapat na dahilan upang usisain si Serenity tungkol sa bagay na iyon, lalo na't hindi naman sila ganoon kalapit sa isa't isa.Makalipas ang ilang sandali, halata ring napagod si
Hindi maalis ni Nathan sa isip ang isang bagay. Sa tuwing pinagmamasdan niya ang babae, hindi niya maiwasang maramdaman na tila napakalapit ng loob nito sa kaniyang anak. Para bang kabisado na ni Serenity ang bawat kilos at pangangailangan ni Cielo.Habang abala siya sa pag-iisip, natapos na ni Sere
Pagkasabi ni Nathan, sabay na napatingin sa kaniya sina Serenity at Cyler.‘Marunong naman akong magpakain!’ reklamo ni Cyler sa isip niya.Noong nasa ibang bansa pa sila, madalas na abala si Serenity at nakakalimutang kumain sa tamang oras. Minsan, pati ang dalawang bata ay napapabayaan niya sa sob
Tumango naman si Cielo at kusang nagpakarga nang maayos sa ina. Dahil dito, madali nang naipainom ni Serenity ang gamot sa bata.Hindi maiwasan ni Marvin na mapanganga sa kaniyang nasaksihan. Kanina lamang ay halos hindi mapilit ni Nathan ang bata na uminom ng gamot, ngunit sa ilang salitang binitiw







