เข้าสู่ระบบ"Talaga!" hiningal ni Alda, pero wala talagang tiwala sa kanyang boses. "Naniniwala ako sa'yo!" ngumiti at tumango si Frank. "Huwag kang mag-alala—binalaan ko si Sally na magdaranas siya kung muling makikialam siya sa iyo!"Si Alda ay sabik na sabik ngunit nalilito. "Ginoong Frankton, bakit mo siya pinapansin kahit napakalakas mo?""Sabi ko na sa'yo—mga kasosyo lang tayo." Napabuntong-hininga si Frank. "Hindi lang siya—walang sinuman sa mundong ito ang pwedeng utusan ako!"Tumango si Alda, malinaw na naniniwala sa kanya."Sino yan?!" biglang sumabat si Frank.Narinig niya ang mga hakbang at agad na tumalon palabas upang makita ang dalawang pamilyar na anyo.Sina Bob Cut at Schoolgirl, na kanyang na corner sa abandonadong gusali kanina.At kasama nila ang isang matabang kabataan sa kanyang twenties."Gusto niyo bang mamatay?" sabi ni Frank, ang kanyang presensya ay nakamamatay.Bagaman hindi nag-aalinlangan ang mga babae, sila ay medyo natatakot pa rin, at mabilis na ipinaliw
Ngunit hindi nagpapakita ng awa si Frank, "Sino sa inyo ang hindi nagbuhos ng dugo? Tumalon kayo pababa kung alam niyo kung ano ang makabubuti para sa inyo!““Sige! Hiniling mo ito! Hindi mo kami pwedeng sisihin!”Si Bob Cut ay kumuha ng remote control at handang pindutin ang button nang biglang agawin ito ng isang mahabang buhok na babae na nakasuot ng uniporme ng paaralan at sinampal si Bob Cut sa mukha!"Pinapatay mo ba kami para lang mapabagsak siya?!" sigaw ng estudyanteng babae."Hiningi niya ito!" sagot ni Bob Cut. "Hindi mo ba nakikita ang mga burol ng mga bangkay sa ibaba?!" Hindi niya tayo palalayain, kaya't dalhin na lang natin siya kasama natin imbes na mamatay nang trahedya!Ang estudyanteng babae ay halos hindi nakikisang-ayon sa parehong radikal na damdamin, hindi pinansin si Bob Cut at lumuhod, yumuko ang ulo at itinaas ang remote gamit ang parehong kamay."Sumusuko na kami!" sigaw niya.Ang iba ay lumuhod din tulad niya, na nag-iwan kay Bob Cut na nagulat.“Tin
”Ginusto niyo ‘to!”Pagkatapos nilang matapos, ang mga ngiti ng apat na punk ay tumigas habang bumagsak sila sa sahig!Ang buong gusali ay tahimik noon—hindi basta-basta ang apat na iyon, pero nilipol sila ng dwarf kaagad.Talagang espesyal sila!"Bloody Mary? Ano 'yon? Ako ang White Raven, isang hindi mapapantayang elite!”At pagkatapos magpakilala, tumalon ang unano patungo kay Frank."White Raven?!"Lahat ay nagulat—si White Raven ay isang assassin na nakakuha ng kanyang pangalan sa higit sa isang dosenang pagpatay sa kanyang talaan. Kahit na inatake siya ng dalawang elder ng Martial Alliance, nakatakas siya nang walang sugat habang pinatay ang isa, higit pang nagpapatunay ng kanyang kalupitan!Ang mga tao ay pumalakpak, muling puno ng kumpiyansa. "Go, White Raven! Ipakita mo sa batang iyon na hindi tayo basta-basta!”Ngumiti si White Raven, na tila hindi pinapansin si Frank habang tinitingnan siya mula ulo hanggang paa nang hindi gumagalaw. "May maganda kang anyo sa martia
Talagang nagulat si Sally na mas matalino si Frank kaysa sa mga karaniwang mga martial artist na puro muscle-headed at palaging mayabang. Sa kabila ng lahat, hindi siya magbabago ng isip!Habang hinahabol si Frank, naglakad siya nang dahan-dahan sa tabi nito na parang walang nangyari. "Ano ka ba, pogi—hindi pa tayo tapos! Hindi mo ba naiisip na malaki ang mawawala sa atin kung aalis tayo ngayon?”"Ano'ng ibig mong sabihin niyan?"Huminto si Frank, ang hangin sa paligid niya ay tila nakamamatay.Napalunok si Sally.So siya pala ang lalaking pinili ng spiritron vein? Mukhang walang pakialam siya sa mga bagay-bagay pero may mga nakatagong lalim siyang madaling magdulot ng takot.Gayunpaman, sinabi niya, "Naalala ko pa ang isa pang grupo. Gusto mo bang lipulin sila?""Saan?""Dadalhin kita doon!"Sa ganitong paraan, dinala ni Sally si Frank sa isang abandonadong gusali sa kanluran."Nandoon silang lahat." Huwag mo akong biguin ngayon! Sabi ni Sally at nagsimula nang uminom ng m
"Ano'ng sinabi mo?!" Itinaas ng tsuper ang kamay para hampasin si Frank pero hindi niya nakita itong gumalaw habang siya ay tumilapon. "Pakiusap, huminahon ka, kaibigan."Bumukas ang likurang pinto nang bumaba ang isang matandang lalaki na may tungkod."Dapat nilalagyan mo ng tali ang aso mo." Suminghal si Frank. "Baka hindi mo malaman kung ano ang pumatay sa'yo kung hindi mo siya didisiplinahin!"Ngumiti lamang ang matanda. "Nakikita kong isa kang martial elite. Pwede bang mag-usap tayo?"Agad na napansin ni Frank na hindi pangkaraniwang tao ang matanda, dahil ang normal na tao ay hindi maihahambing sa kanyang pangangatawan—malamang ay kabilang din siya sa isang sekta.Nakikita ng matanda na espesyal din si Frank, kahit na pinipigilan ang sarili at nagpapakita ng sinseridad.Dumating si Sally noon din, nakangiti habang binabati ang matandang lalaki, "Matagal na tayong hindi nagkikita, Ginoong Hamm!""Totoo ‘yan, Ms. York. Kaibigan mo ba siya?" Tinanong ng matandang lalaki."
"Halika, kumain ka rin nito!" ngiti ni Sally habang inilalagay ang isang piraso ng isda sa plato ni Frank. "Inggit na inggit ako sa mga mayayaman habang nag-aaral ako, kaya siniguro kong matikman ang bawat delicacy na alam ko nang maging mayaman din ako." At guess mo? Hindi ako nagsasawa kahit gaano pa karami ang kainin ko. Lahat sila ay tumawa sa akin dahil sa matagal na pagiging mahirap ko—napaka-embarrassing!"Dapat mong kainin ang kaya mo, kahit mayaman ka o mahirap," sabi ni Frank. "Hindi kailanman mali ang magpakita ng respeto sa pagkain.""Tama. Cheers!”Habang nag-toast sila sa isang baso ng espesyal na Romanee-Conti, napabuntong-hininga si Sally. "Hindi ko alam kung ito ay isang isyu ng kakayahan o kung ano, pero kailangan bang magpahangin ng ilang oras ang pulang alak bago inumin?" Sobrang tagal naman niyan.Nawala ang lahat ng pasensya ni Frank para sa mga walang kwentang usapan at nagtanong, "Bakit mo ako dinala dito?""Pinakakain lang kita ng masarap!" Sally sumagot
Ganun mismo ang sitwasyon ng mga lalaki. Sa kalasingan, nakasilip silang lahat sa nakakahalinang katawan ni Vicky. Kitang-kita sa mukha nila ang pagnanasa sa ilalim ng maskara nila. Kahit na ganun, biglang sumigaw si Vicky kay Sif, “Dahil hindi ka interesadong maging makatwiran, hindi ako susunod
Naghinala na noon si Gene, ngunit nawala ang lahat ng pagdududa niya salamat sa sinabi ni Frank nang napagtanto niya kung sino ang may gawa nito. Wala siyang tagapagmana, kaya maaga niyang sinulat ang will niya, na nagsabing sina Zorn at Rory ang magkasamang magmamana ng estate niya. “Rory Thame
Malokong ngumiti si Frank. “Magsimula tayo sa ‘Oh, darling, takot ako sa dilim… pwedeng wag kang umalis?’” Bumuka ang labinni Helen at sinubukang ipaliwanag ang sarili niya sa pagkataranta. “Hindi, naisip ko lang na di tayo dapat mag-book ng magkahiwalay na kwarto. Mahal ito at maraming posibleng
Pagkatapos ay nagpasa si Clarity ng papel kay Frank, at may dala ring natatanging pabango ang maliit na piraso ng papel. “Heto ang address,” sabi niya. Pumunta ka roon at ikaw mismo ang tumingin, pero depende ito sa kakayahan mo kung mahahanap mo ang kailangan mo.”“Bakit mo ko tinutulungan?” Ta







