Chapter 4

Franco

"Sinabi ko na sayo, hindi ko tatanggalin si Georgina.” Hindi ko talaga maisip kung bakit ganun na lang ang pagpipilit ng aking ama na panatilihin sa tabi ko ang babaeng kagit na 'yon na ginawa na yatang hobby ang pambabara at pagsagot-sagot sa akin.

Isang oras na ang nakalipas ng makarating ako ng bahay.

“Hindi mo naman siguro balak na gawing kabit ang babaeng yon.” 

“Franco!” bulalas ng aking ama. Kitang-kita ang disbelief sa kanyang mukha.

“Nagtatanong lang, alam ko naman na hindi mo magagawang saktan si Mommy.”

“Talagang hindi,” mabilis niyang tugon. Mula pagkabata ay nakita ko na kung gaano nila kamahal ang isa’t-isa. Kahit ang buong probinsya ng Catanduanes ay nakita iyon. Kaya lang, wala na akong maisip na ibang dahilan para hayaang manatili sa tabi ko ang Georgina na 'yon.

"Sumasakit ang ulo ko sa babaeng 'yon, Dad,” sabi ko habang napapailing pa.

“Sigurado ako na mabait siyang bata, Franco. Bakit hindi mo iyon makita?” tanong naman ng aking ama. "Kahit ang mommy mo ay ganon din ang tingin. Isa pa, nakikita ko na hindi mo siya kayang utos-utusan. Sigurado ako na sasabihin niya sa akin ang lahat ng nangyayari sayo.”

“Ganon, bantay ko pala siya?” tugon ko.

“Ilang taon ka na, hahayaan mo na lang ba na lagi kaming mag-aalala ng Mommy mo sayo?”

"Wait, Dad. Don't tell me pinag-aasawa mo na ako.”

“Hindi ba pwede yon? Kailan ka mag-uuwi dito sa isla ng babae na ipapakilala mo sa amin ng Mommy mo bilang kasintahan?”

“Wala pa akong plano, Dad. May hinihintay pa ako.”

Kumunot ang noo niya ng marinig ang sinabi ko. Halatang hindi naniniwala.

“I already made a promise to someone na pakakasalan ko.”

Tinaasan naman niya ako ng kilay. Mas lalong nahalata na hindi siya naniniwala sa akin. Isang malalim na buntong hininga ang pinakawalan ko bago nilihis ang usapan.

“Wag kayong magmadali at darating din ako dyan. Sa ngayon, ang party muna mamayang gabi ang asikasuhin natin.”

Kung hindi ko sasabihin yon ay malamang na hindi rin kami matatapos sa pag-uusap.

Ang party ay thanks giving para sa success ng kumpanya namin na ako din ang namamahala na sinasabay ko sa pagiging gobernador dito sa probinsya ng Catanduanes. 

Ang Cascara Holdings Inc. na ngayon ay Villareal Holdings na ay ang nangungunang holding company sa bansa. Ito rin ay negosyo ng pamilya ng aking ina na minana pa niya sa kanyang mga magulang na minana ko naman sa kanila ng aking ama na mula naman sa lahi ng politician dito sa Catanduanes.

Habang busy ang Mommy ko sa negosyo ay nasusuportahan pa rin niya ang political career ng aking ama.

Kung tutuusin ay hindi ko na kailangan pang maging politiko, pero mahal ko ang probinsya at may kailangan pa akong lutasin dito.

Ayaw ko rin ipasa sa kamay ng ganid na pulitiko ang posisyon dahil mas lalong magiging kawawa ang mga naninirahan dito.

“Franco, siguraduhin mo nga ang desisyon mo. Pero kung magkakaroon ng pagkakataon ay talagang ipapakasal kita sa kahit na kaninong babae para lang umayos ka.”

Tumayo na ako at naglakad papunta sa hagdan. Mas mabuti pang magpahinga na lang muna ako para may lakas para mamayang gabi.

6 pm. 

Hapon na ng magising ako wala ba naman akong tulog ng nagdaang gabi tapos nabitin pa kaya mabilis akong kumilos para mag-asikaso ng sarili para sa party.

At heto na nga ako sa malawak naming hardin na sigurado akong pinagkaabalahan ng husto ng aking ina sa tulong ng mga kasama sa bahay.

Napakaganda ng paligid at base sa mga nakasabit na mga ilaw sa mga puno at halaman na nakapalibot sa lugar ay sigurado akong magiging maliwanag pa rin ito kahit maghatinggabi. 

May maliit na stage sa harapan at halatang handang handa para sa mga magpeperform. 

May mga bisita ng nagsisidatingan na pawang kasosyo sa negosyo. Pagbaling ko ng tingin sa aming bahay ay palabas mula sa malaking sliding glassdoor ang aking mga magulang.

Nagtagpo ang aming mga mata kaya nakangiti akong bumati sa kanila ng tuluyan silang makalapit sa akin.

“Mabuti naman at hindi ka na kinailangan pang gisingin,” sabi ng aking ina.

“Bumawi lang ng tulog Mom…” tugon ko. 

“Congratulations anak, napakalaki ng nagawa mo para sa kumpanya.” Napangiti ako sa sinabing iyon ng aking ina. Bakas sa mukha niya na talagang proud siya sa akin. 

“Nagmana talaga sayo ang anak natin na yan, my loves.” Napangiwi ako sa endearment na yon ni Dad.

“Yang mukha mo nga Franco!” puna sa akin ng aking ina. 

“Kasi naman Mommy, may binabagayan din ang endearment.”

“Sinasabi mo ba na wala na kaming karapatan ng ama mo na–”

“Okay, fine. Wala na akong sinabi.”

“Hayaan mo na ang anak natin, Cataleya. Inggit lang yan sa atin,” sabi ni Dad. “Mabuti pa ay simulan na natin ang kasiyahan.

Iniwan na nila ako para harapin ang mga bisita. Alam nila na wala akong hilig sa ganon. Mas gusto ko pang kausapin ang mga mamamayan ng Catanduanes kaysa ang mga negosyanteng ito.

Ewan ko ba, dito na nga sa isla ginanap ang pagdiriwang ay talagang nagpunta pa rin sila.

Napailing na lang ako at nagsimula na ring makipagkwentuhan sa mga nilalapitan kong bisita. Ako pa rin ang CEO ng kumpanya, tungkulin ko na istimahin sila.

Nagulat ako ng pagtingin ko sa aking wristwatch ay nakita kong alas onse na pala ng gabi. Pagkatapos ng hapunan ay hindi ko na nakaharap pa ang mga magulang ko at ng ilibot ko ang aking tingin ay nakita kong busy pa rin sila sa pakikipag usap. 

Hindi ba matatapos iyon? 

“Wait,” sabi ko sa waiter na nagdaan na may dalang tray at may nakalagay na inumin. 

Kumuha ako ng isang kopita na may lamang alak at tsaka siya nagpatuloy na sa paglakad.

Inisang lagok ko lang ang alak at naramdaman ko ang pagguhit ng init sa aking lalamunan. 

Hindi naman ako ganon kadaling malasing at mas lalong hindi pa ako lasing.

Pero ilang saglit ay parang naramdaman kong umikot ang aking paningin. 

“Anak, okay ka lang?” tanong ni Mommy ng saktong mapadaan siya sa akin. 

“Parang tinamaan na po yata ako, mabuti pa ay umakyat muna ako sa aking silid.”

“Ganon ba? Ang aga pa may tama ka na agad?” nagtatakang tugon ni Mommy. “Anyway baka dahil pagod ka pa rin. Halika at samahan na kita, may kukunin rin lang ako sa kwarto.”

Hindi na ako tumanggi at sumabay na ako sa kanya. Hinatid pa niya ako sa aking silid bago tumuloy sa kwarto nila ni Dad.

Nang maiwan ako ay parang tila naging maalinsangan na ang pakiramdam ko. Hinubad ko ang coat na suot ko at sinunod na tinanggal ang necktie.

Pero parang init na init pa rin ang pakiramdam ko kaya tuluyan ko ng hinubad ang aking damit para sana maligo ngunit pansamantala muna akong naupo bago nahiga sa kama dala ng hilo. 

Hindi ako sigurado kung gaano na ako katagal sa pagkakahiga. Basta narinig ko na lang ang pintuan na bumukas.

“Gov, pinapakamusta po ni Ma'am Cataleya ang pakiramdam niyo. Baka daw gusto niyong uminom ng gamot,” sabi ni Georgina.

Nag-angat ako ng tingin sabay dahan dahan na bumangon.

“G-Gov, bakit na naman kayo nakaburlesk dyan?” gulat niyang tanong. Pero hindi ko yon pinansin at basta na lang akong tumayo at nilapitan siya.

“Damn, ang ganda mo yata ngayon…” Hindi ko alam kung saan nanggaling yon pero ng makita ko ang bahagyang nakaawang na bibig niya ay hindi ko na napigilan ang sarili ko na kuyumusin siya ng halik.