Chapter 3

Franco

“Fuck, Georgina!” sigaw ko habang dali-daling binunot ang aking pagkalalaki bago nagsimulang hanapin ang brief at pantalon na kanina’y buong giliw kong hinubad na parang wala nang bukas.

Napatingin ako sa sahig. Tangina. Nasaan na nga ba ‘yung brief ko?

“Gov naman!” sigaw ni Georgina na personal kong katulong slash bantay-sarado slash kontrabida sa buhay ko, habang nakatayo sa may malapit sa poste na papunta ng kitchen na parang principal na nakahuli ng estudyanteng nagyoyosi sa likod ng gym.

“Ilang hakbang na lang ang kwarto niyo! Bakit dito pa sa sala? Baka akala ng CCTV, may live show kayo!”

Halos mabulunan ako sa sarili kong laway. Putcha, may CCTV nga pala. Hindi ko na naisip kanina dahil nga medyo madilim naman.

“Sino siya?” gulat na tanong ng babaeng kanina lang ay parang pusa na nakakunyapi sa sandalan ng sofa, ngayon ay parang naliligaw na tupa, habang hawak-hawak ang kanyang dress na parang wala siyang ideya kung saang butas dapat ipasok ang kamay.

“’Yun pa o, panty mo,” sabat ni Georgina sabay turo sa manipis na telang itim na parang pamunas lang ng salamin. “Baka maiwan mo eh gawin pang souvenir ng amo ko. Ayaw kong labhan 'yan."

Bwisit talaga ang bibig ng babaeng ito? Saan ba nakuha ng aking mga magulang ang Georgina na 'to?

“Bakit ba gising ka pa?” iritado kong tanong habang sinusubukan kong ipasok ang isang paa sa pantalon, na parang ayaw makisama sa akin ngayon.

“Nakita mo na, Gov. Nakalimutan mo na naman, no?” Tumitig siya sa akin na parang nanay kong ilang beses nang sinabi na huwag isawsaw ang kamay sa ketchup bottle. Nakahalukipkip pa ito, at sinusundan ng tingin ang bawat kilos ko.

“Bakit nga kasi?!” Kumulo na ang dugo ko. Kung hindi lang ako n*******d ay baka nasakal ko na ‘tong babaeng ‘to. "Tsaka 'yang mga mata mo! Kung saan saan mo tinitingin!"

"Kasalanan ko pa ngayon dahil nakita ko ang talong mo pati na ang lubot mong kakulay ng hating gabi?"

"Lubot ko? Kakulay ng hating gabi? Hoy Georgina, kahit ingudngod ko ang mukha mo dito eh hinding hindi ka mauulingan no!" malakas kong sabi at tuluyan ng nakalimutan ang babaeng kasama ko. "Sagutin mo ang tanong ko. Bakit gising ka pa? Don't tell me hinihintay mo ko!"

"Kakaloka, ba't naman kita hihintayin eh hindi mo naman dala yung kama?" Umiikot na naman ang mga mata niya ng magsalita. "Hindi ba’t ilang beses ko nang sinabi? Maaga tayong pinapauwi ng daddy mo sa isla!” Pabuga niyang sagot habang nagkakamot ng kili-kili na tila hindi nakakaramdam ng hiya kahit na may kaharap na lalaki.

Natigilan ako. Oo nga pala.

“Eh, anong oras pa lang ah?” Pilit kong tanggi sabay tingin sa aking wristwatch at kinakabit ang butones ng pantalon ko na ayaw pa yatang magkasya.

“Gan’to po talaga ako nagigising ‘pag pabalik na ng isla. Nagluluto pa ako ng agahan para sa mga bodyguard niyo. Eh ikaw, nagluluto ng eskandalo!” sabay irap.

Bwisit. Bakit nga ba nakalimutan ko na rin ‘yon?

“Excuse me,” sabat ng babae habang sinusubukang ayusin ang suot na damit na para bang puzzle. “Where’s your room?”

Pasimpleng lumingon ako sa kanya, sinubukang ngumiti kahit halata na ang pagkayamot sa mukha ko.

“I’m so sorry. I just remembered— I had something urgent. I’m afraid I need to send you out.”

“Out? Not home?” maarteng tanong niya na hindi naman uubra sa akin. Hindi pa ako nakapaghatid sa bahay ng kahit na sinong babae na nabembang ko. Lalo na siya na hindi naman natuloy. 

Kitang-kita ko ang pag-ikot ng mata ni Georgina bago tumalikod at naglakad papunta sa kusina, habang nagsasalita pa ito nang hindi lumilingon.

“Kung gusto mo, Gov, ipag-pack ko siya ng tinapay. Para may baon pa pauwi,” sabi bita sabay pindot sa switch ng ilaw sa kusina na nadaanan niya.

Nagngitngit ako sa inis dahil sigurado akong nakangisi siya or making faces habang sinasabi iyon dahil hindi ko nakikita ang mukha niya.

“No, thanks.” Napatingin ako sa nagsalitang babae na hindi ko alam ang pangalan at wala na rin naman akong balak alamin. “I’ll go ahead.”

Nagsimula na itong maglakad papunta sa pintuan at nakita kong may dinampot siya sa sahig na napag-alaman kong purse niya.

Ako naman ay dinampot ang long sleeve polo at sinuot bago pumunta sa kusina kung saan nadatnan ko si Georgina na tila nagsasaing na.

“Ay kalabaw! Ano ba naman Gov, akala ko sa kwarto na kayo dumiretso!” Hawak pa ng bruha ang kanyang dibdib na akala mo naman talaga ay gulat na gulat ng mapatingin sa akin. Pinatong niya ang kaserola sa kalan at binuksan iyon.

“Kailangan nating mag-usap,” sabi ko.

Natigilan siya at nanatiling nakatingin lang sa akin. Ang seryoso ng kanyang mukha, siguro ay alam na niya na talagang hindi ko na nagugustuhan ang kinikilos niya.

Hindi sa minamaliit ko siya at ang trabaho niya. Pero gusto kong ipaalala sa kanya na katulong siya dito kaya hindi pwede ang paraan niya ng pagsasalita at pakikitungo sa akin.

“Kailanman ay hindi ako tumingin sa katayuan ng kahit na sino, pero ayaw ko sa paraan ng pakikipag-usap mo sa akin,” seryoso kong sabi. “Sa susunod na umasta ka pa rin ng kagaya ng pag-asta mo kanina ay talagang sisisantehin kita.”

Hinintay ko na magsalita siya. Maigi na yung ganito na pinagsabihan ko muna siya kaysa naman basta ko na lang tanggalin sa trabaho.

“Alam niyo, Sir,” sabi niya makalipas lang ang ilang saglit. Ewan ko, pero may palagay akong hindi pa rin maganda ang lalabas sa bibig niya.

“Kapag nabitin kayo, huwag niyo akong idamay. Na-pollute na nga ang innocent eyes and mind ko eh sa akin niyo pa ibubunton ang init ng ulo niyo sa baba. Sige na ho, pumunta na kayo sa kwarto niyo at ilabas niyo sa banyo lahat ng frustrations niyo habang nagluluto ako ng almusal. Gutom lang din ‘yan.”

Napanganga na lang ako dahil sa sinabi niya lalo at tinalikuran niya na ako para kumuha ng lulutuin sa ref. Did she just ignore me?