Mag-log inSOMEONE'S FAMILIAR "Isabelle, is there something you want to ask?" muling tanong niya sakin. "C-Can't you really remember anything..." buong lakas na tanong ko sa kanya. Sa unang pagkikita pa lang namin nang magkausap kami ay ito agad ang pumasok sa isip ko. Is it possible that he can't remember me? "What do you mean? Do I have to remember anything?" takang tanong nito sakin. Parang dahan-dahang lumubog ang puso ko. Ano ba talaga ang totoo? Naalala niya ba ako at nagpapanggap lang siya? O wala talaga siyang maalala nang kahit ano tungkol sakin? "Do I know you from somewhere? Did we meet before?" Doon tuluyang tumulo ang luha ko. "Hey..." nag-aalalang tawag niya sakin. Agad akong nag-iwas nang tingin sa kanya at pinunasan ang luha. Hindi ko pa siya pwedeng konprontahin kung talagang hindi niya ako naalala. Kailangan munang malaman ni Leon ang tungkol dito. "Dear! Chelsea is here. She's the chef I'm talking about," rinig kong boses ni Lucia sa likuran ko. Chelsea... "Nice m
CONFRONT"H-Ha?" takang tanong ko sa kanya, kahit siya ay mukhang nagulat rin sa sinabi niya."I-I mean, where's Lucia? I've been looking for her..." aniya"Ah...she's in the fitting room..." sagot ko rito at nag-iwas nang tingin sa kanya.Pero bakit ako nahihiya sa kanya? Hindi ba't ito na ang pagkakataon ko para makausap siya?"S-Sir, I—""Oh! My love, you're here," biglang sulpot ni Lucia na kakalabas lang nang fitting room."Yah, I just got here," sagot niya sa babae at humalik sa pisngi. Hindi ko maiwasang bigyan sila nang matalim na tingin. Seryoso? Sa harap ko pa talaga?"Isabelle, you should change—I saw your clothes over there," aniya, at tinuro ang loob nang fitting room."Ah, yes...thank you, I will just change," paalam ko sa kanila at agad na naglakad papasok sa loob nang fitting room. Parang hindi ko na kakayaning magtagal doon na kasama sila lalo na't nakikita ko kung gaano nila tratuhin ang isa't isa.Maya maya pa ay tumunog ang telepono ko. Nang nakitang si Leon ang tu
MISSION 3 After that day, I became her personal assistant―no, their personal assistant. Kaya pala kailangan niya nang bagong assistant dahil magiging busy sila sa paghahanda para sa paparating nilang kasal. And now we're currently in a boutique. Naghahanap sila nang maisusuot para sa kasal nila. Para akong masasakal dito sa loob ng boutique. Gusto kong mag selos pero alam ko naman na wala akong karapatang gawin yon. Habang pinapanood kong magsukat nang wedding gown si Lucia ay hindi ko maiwasan makaramdam nang kirot sa puso. I saw myself to her the second time Wesley and I got married. Hindi ako makapaniwala na masasaksihan ko pa talaga ang paghahanda nila ng kasal. "What do you think, Isabelle? So I look pretty?" excited na tanong niya sakin bago umikot at pinakita ang off-shoulder wedding gown na suot niya. "Y-Yes, Ma'am. It's beautiful..." saad ko. "Ah! I was really right on choosing you. I saw on your resume that you have a fashion design college degree," aniya na ipinagtak
MISSION 2 Nagsimulang mangilid ang luha ko nang makita ko siya. Akala ko pa naman ay magagawa ko siyang sampalin pag nakita ko siya. Pero hindi pala, I still see him as my loving husband. Sinubukan kong hawakan ang mukha niya pero umiwas ito sa akin. "Are you okay, Miss?" tanong niya na ipinagtaka. "Ha?" takang sagot ko rito. Tinulungan niya akong tumayo nang maayos bago ako bitawan. "Sorry for bumping you—I was in a rush," aniya na lalong kina kunot nang noo ko. Ano bang ibig niyang sabihin? "W-Wes—" "Dove sei stato, amore mio?" rinig kong sulpot nang isang babae at pinulupot ang kamay niya sa braso ni Wesley nang makalapit siya dito. "I was on my way to you, but I bumped into this lady," saad niya at tumingin sakin. "Oh gosh! Did you spill coffee on her?!" gulat niyang tanong kay Wesley nang makita ako. "What? No, I didn't..." Hindi niya pinansin ang sinabi nang lalaki, kumuha lang siya nang panyo sa bag niya at inabot iyon sa akin. "Here! Use this," aniya. Kahit na nagt
MISSION 1 "The Volkov empire is the richest organization right now here in Rome, Italy. That's why I easily found your husband's exact location. But the thing is, it wouldn't be easy to get close to them. Some of the companies who want to work with them take years of waiting just to have an appointment. A freaking appointment. Do you imagine how crazy that is?" tanong niya. Para naman akong nanghina dahil sa sinabi niya. Akala ko pa naman sa oras na makita ko siya ay pwede ko siyang lapitan at sampalin sa lahat nang panglolokong ginawa niya sakin. Pero hindi pala iyon ganoon kadali. "K-Kung ganon...pano tayo makakalapit sa kanila?" tanong ko sa kanya. "We have to make a plan—no, I already have a plan. You just have to do it," aniya. "Ano naman yon?" "Apply as his fiancee's personal assistant," saad niya. Hindi ko alam kung tatawa ako o seseryosohin ko ang sinabi niya. "I'm not joking," aniya. "Hindi ko gagawin yan no! Ayoko nga! Sa tingin mo magagawa kong magtrabaho sa kabit nan
MISSION "Ayos na ba yung gamit mo?" tanong ni Kio nang makita ako. "Yah, I just need to get a few things," sagot ko rito bago kunin ang bag ko. It's currently 3 am in the midnight, habang 5 am naman ang flight ko papuntang Italy. Gusto pa sana akong samahan ni Kio pero pinigilan ko siya. Alam ko kasing may important pa siyang kailangan gawin. Sapat na ang ginawa niyang pagtulong sa akin para mahanap si Wesley. "Ma? Where are you going?" Napahinto ako sa pagaayos nang gamit ko nang marinig ko si Roger. "K-Kuya? Bakit gising kana? It's only 3am. You should sleep." "I just woke up because I heard you and Tito talking. Where are you going?" muling tanong niya. Hindi ko naman siya nasagot. "Are you going to find Papa?" he softly asks. "Roge, can you promise one thing to Mama?" tanong ko rito at marahang hinawakan ang mukha niya. He looks so much like him. Tumango naman siya. "Look for Ayla while I'm gone, and I promise to...to bring him back to us," saad ko. "Okay, I promise, Ma






![Chasing Mr. Billionaire [SSPG]](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
