LOGIN(Present) Halos isang linggo na ang nakakalipas simula ng i-ignore ko ang lahat ng tawag at text sa akin ni Sage. Nag-iwan naman ako sa kaniya ng message na hindi ko pa siya kayang harapin pagkatapos nang nangyari pero mukhang desidido talaga s'yang makausap ako.Pero, hindi ko pa talaga kayang harapin ang kahihiyang ginawa ko sa kaniya noong lasing ako. Hindi ko alam kung bakit ko ginawa iyon at talagang tinawagan ko pa talaga si Sage.Kaya sa isang linggo na iyon ay inabala ko nang sobra ang sarili ko, sakto pa na marami rin akong gawin lalo na at paalis na ako sa academy. Lumipas ang mga araw nang hindi ko namamalayan habang patuloy kong tinatakasan ang kahihiyang ginawa ko."Huling linggo mo na pala sa academy next week," si Tristan habang naglalakad kami palabas ng academy.Muli siyang bumisita sa academy bilang director ng paaralan at saktong ipinatawag ako ng head namin bago ako umuwi para ipaalam na simula next week ay mag-o-observe na sa klase ko ang papalit sa akin. Saktong
Felicity Hera Dela Merced's POV(one week before. Kinaumagahan pagkatapos ng drunk call ni Hera)Parang binibiyak sa sakit ang ulo ko ng magising dahil sa alarm ng cellphone ko. Saglit ko lang iyong pinatay habang nakapikit pa rin ang mga mata. Muli kong binaon sa unan ang mukha ko matapos mapatay ang alarm ng cellphone.Kahit nakapikit ang mga mata ay parang umiikot pa rin ang paligid ko. Naparami kasi ang inom ko kagabi at naghalo-halo na. Hindi ko na nga matandaan kung paano ako nakauwi pero paniguradong si Vanessa ang nag-uwi sa akin."Ayoko ng uminom," ungol ko sa sarili habang nakangudngod pa rin sa unan ang mukha ko.Muli kong narinig na tumunog ang cellphone ko pero hindi na tunog ng alarm ng cellphone ko. May tumatawag sa akin pero wala akong lakas para kuhain muli ang cellphone ko, lalo na at kumausap ng kung sino ngayon.Hinayaan ko lang iyon hanggang sa kusang mamatay ang tawag pero muli uli iyong tumunog at hindi na tumitigil. Ayoko pa sanang sagutin iyon nang biglang sum
37.Aldous Sage Villaruel’s POV“What the fvck are you doing, Felicity Hera Villaruel?”Hindi ko alam ang nangyayari pero sa paraan ng pagtawag niya sa akin at pag-ungol sa kabilang linya ay masasabi kong wala siya sa katinuan ngayon.Nag-inom ba siya? Pero bakit? And where the hell is she.Nabanggit niya sa text kanina na pagkatapos nilang pumunta sa ospital ay ihahatid niya si Azrielle sa bahay ng parents ko. And I didn't receive any updates after that.“Ah! Ah! Sage, nababaliw na ako. Oh! I think I'm coming with just hearing your voice,” ang muli niyang pagsasalita sa pagitan ng mga halinghing at ungol.Mariin akong napapikit bago mapahawak sa sintido habang pinaparinggan siya sa kabilang linya.I think she's alone and drunk for sure. She will never do things like this if she's sober. “Hera…” pagtawag ko sa kaniya nang maproseso kung anong ginagawa niya ngayon. “Hmm?”“Are you… touching yourself right now?”Saglit siyang natahimik habang naririnig ko ang mahina niyang paghinga.“
Third Person's POV Ginugol ni Hera ang maghapon niya sa kwarto ng ama kasama ang anak na si Azi at kaibigan na si Vanessa. Napuno ng tawanan at kwentuhan ang kwarto sa pangunguna ni Vanessa pero sa kabila no'n ay hindi pa rin mapigilan ni Hera na maging balisa at isipin ang naging engkwentro sa kaniyang madrasta sa parking lot ng ospital. Nang tumawag na sa kaniya ang mother-in-law niya para sunduin si Azrielle ay doon lang sila nagpaalam sa kaniyang ama. Hindi pa nga sana gustong umalis ng anak niya pero ayaw rin naman nitong paghintayin ang kaniyang mommy-lola. "You again," si Serina kay Vanessa ng sunduin na nito ang apong si Azrielle. "Good evening din sa 'yo Mrs. Villaruel," ang malawak na ngiting bati naman ni Vanessa na ikinaismid ng babae bago bumaling kay Hera na tila disappointed na makitang ito ang kaibigan niya ang kasama nila buong maghapon. "Kanina ko pa dapat sinundo ang apo ko at baka kung ano na ang natutuhan sa kaibigan mo." Ambang sasagot sana si Hera pe
35. Pinunasan ko ang mga luha ko gamit ang mga palad bago malalim na bumuntong hininga para kahit paano ay maalis ang barang nararamdaman sa lalamunan dahil sa pagpigil sa naipon ko ng emosyon. Narinig ko naman ang marahang yabag na papalapit sa akin. Hindi agad ako bumaling sa kaniya dahil kino-compose ko pa ang sarili. “You can use this.” Napabaling ako sa panyo niyang nakalahad sa akin. Pilit ngumiti ako bago magtaas ng tingin kay Tristan. Tuluyan ng nagtagpo ang mga tingin namin at hindi ko alam kung bakit puno ng pag-aalala ang tingin niya. “Salamat, pero ayos na ako.” Marahan lang din siyang napangiti bago bawiin ang kamay na may hawak ng panyo. “Uhm… sorry, saktong kalalabas ko lang ng kotse ng—” “It’s fine. Public place naman ‘to. Ako nga dapat ang humihingi ng dispensa dahil sa nakita mo.” I smiled in disbelief. “Tingin ko dapat na akong mahiya na palagi mo akong nakikita sa ganitong sitwasyon—I mean na umiiyak.” “Wala namang dapat ikahiya sa pag-iyak. Kahit ako umii
"Tita Daniela..." ang mahinang bulong ko sa sarili. Anong ginagawa niya rito? Paano siya napadpad dito? Alam na ba niyang nandito si Papa kaya siya nandito? Marahas akong napalunok habang mahigpit ang kapit sa kamay ni Azrielle na lito rin na tinitingnan ang babae sa harapan namin. "Do you know her Mommy?" si Azi dahilan para mapabaling sa kaniya ang tingin ni tita Daniela. "P-Pumasok na tayo." Agad akong humakbang para maglakad papasok sa ospital. Gusto ko ng makaalis doon at magpanggap na hindi siya kilala. "Mommy? Bakit mommy ang tawag sa 'yo ng batang kasama mo?" ang dinig kong pahabol na tanong niya sa akin. Nagtuloy-tuloy naman ako sa paglalakad na para bang walang narinig. "Mommy, she's talking to you." Maliit na ngumiti lang ako kay Azi dahil hindi ko alam kung paano ipaliliwanag sa kaniya ang sitwasyon. "Hera! Bakit tinatalikuran mo na ako kinakausap pa kita. Ang tagal na rin nating hindi nagkita—Hera!" Napahinto ako sa paglalakad maging si Azi nang hablutin niya







