7-TMBE

    Sobrang nag enjoy na sana ako sa gitna ng dance floor ng bigla na lang may humila ng braso ko.''Ano! nilayasan kana ba ng hiya dyan sa katawan mong babae ka? at talagang nag enjoy ka pa habang minamanyak ka ng mga lalaking iyan ng tingin!''

  Pinilit ko naman na ngumiti sa harap ni Clarke, kahit gusto na talaga na tumulo ng mga luha ko sa mata ng makita ko na siya pala ang taong humila ng braso ko.''Deh... Ikaw pala. Sabi ko na nga ba eh, hindi mo ako matitiis kaya mo ako pinuntahan dito. Dont worry hindi naman ako galit sayo.'' 

 ''I'm not your Deh, anymore! at para sabihin ko sayo, hindi ikaw ang pinunta ko rito. Kaya mahiya ka naman kahit konti lang dyan sa mga pinagsasabi mo. Hindi na kita mahal! At please lang. Wag ka ng magpakita pa ulit sa akin. Alis! Umuwi ka na!''Clarke, shouted at me.  Kaya mabilis ko ng inalis ang tingin ko sa kanya. Para hindi niya makita ang mga nagbabadyang pag patak ng mga luha ko. ''I love Clarke, he's my world  and Gab-Gab too. But he hates me now. To the point na ayaw niya na akong makita. And I felt that my heart shattered into pieces.''

''Clarke, baka naman pwede pa natin pag-usapan ito. Pakinggan mo naman ang side ko please.?''

  ''Hindi na kailangan. Dahil kahit ano pa ang sabihin mo hindi na magbabago ang isip ko. Kaya kalimutan mo na ako at kung ano man ang meron sa atin no'n.'' He said at pagkatapos umalis na siya. At ako naman ay nakatayo parin at naiwang luhaan. At kung hindi lang nga lang ako kinalabit nina Ynna at Ambria  ay tiyak na nakatulala parin ako hanggang ngayon habang tinatanaw ang papalayo ng si Clarke. I guess I should accept that Clarke and I  can't be together again.. But I still need to protect him at any cost ng hindi niya nalalaman. 

 ''Okay ka lang friend or gusto mo lumipat na lang tayo sa ibang lugar?’’Ani Ynna, na halata ang pag-alala sa mukha.

  I fake a smile saka sabay na hinila sina Ambria at Ynna. Pabalik sa table namin.  ''I’m okay. Kalimutan niyo na lang ang nangyari kanina.’’I said.

''Ano ba talaga ang nangyari between the two of you at bakit bigla na lang nagbago si Fafa Clarke?’’Tila nagugulohan na tanong naman ni Ambria.

 Napa buntong hininga muna ako bago ko sagutin ang tanong ni Ambria. ''He knows that I killed Samantha. At alam ko na may kinalaman si Don Roman dito.’’ 

  ''Walanghiya talaga siya. Sila na nga itong may kasalanan sa nangyari sa pamilya mo. Nakalimutan niya bang muntik ka ng mamatay dahil sa ginawa ni Samantha sayo. Tapos kung hindi mo pinatay si Samantha ng time na iyon. Tiyak kong hindi siya  titigil hanggat hindi ka niya napapatay. Mabuti na nga lang at nakatakas ka. But sadly Don Roman killed your parents.’’ 

   “I know. Pero ayaw pakinggan ni Clarke, ang mga paliwanag ko. Kaya wala na akong magagawa kung hindi ang pumayag na maghiwalay kami. Kahit labag man ito sa kalooban ko.”Madiin na pagbigkas ko. Saka mabilis na tinunga ang isang bote ng whiskey.

  “Hayaan mo na , hindi naman  ikaw ang nawalan. Kung hindi siya, kasi pinakawalan ka niya.”Sambit naman ni Marju, na kaagad namang sinangayonan nina Ynna at Ambria.

  “Sayang nga lang kasi hindi na tuloy ang pagpropose niya sayo besh. Panira ng moment talaga iyang si Don Roman eh.” 

  Napatinging naman ako ng seryoso kay Ambria at Ynna. Dahil sa narinig ko at sabay na tinanong silang dalawa. “What are you talking about Ambria?” Nagugulohan na tanong ko. Habang nilalagyan ng whiskey ang baso ko.

   “He was going to propose to you today.  Pero hindi kaagad na tuloy dahil umalis siya at sinabi niya sa amin na ayusan ka daw. Para pagbalik niya’y naka ready ka na. Naging excited pa naman kami dahil don.  Pero ang ending hindi natuloy dahil sa sinabi ni Don Roman sa kanya.” Si Ynna, ang sumagot. Naramdaman ko rin ang pagbagsak ng mga luha ko na kanina ko pa sana pinipigilan. Dahil ayaw kong ipakita sa harap nila na nasasaktan ako.

  “Hindi ko alam na gagawin niya pala sana iyon kanina. At iyon sana ang pinakamasayang araw na mangyayari sa buhay ko. To be engaged with the person I love and that's Clarke Dankworth.” Malungkot kong sambit. At muling ininom ang whiskey sa baso ko. Aagawin pa sana ni Ambria ang baso ko kanina. Pero kaagad ko itong dinampi sa bibig ko at mapait na nilunok.

   Bigla namang nag ring ang cellphone ko kaya sinabi ko sa kanila na lalabas muna ako sandali para sagutin ang tawag. “I'll be right back. I just need to answer this.” Sabay pakita ko ng caller id. 

  Nakita ko naman ang excitement sa mata ni Ambria. Dahil matagal na kasi niyang gusto na magka mission kami ulit. Pero I told Timothy na wag na lang muna silang ‘involve sa mga mahihirap na mission for their safety. Kaya lahat ng mahihirap na missions ay ginagawa namin ni Timothy ng palihim.

  “Maybe, I don't know. It's for me to find out. I miss doing our job.” Na sabi ko na lang.

    “I miss it too.”Laglag balikat naman na tugon ni Ynna.

   Pagkatapos naming mag-uusap ni Timothy, sa cellphone. Ay bumalik na kaagad ako sa loob kung saan naghihintay silang tatlo sa akin. Another mission again in another country. At hindi ko pwede Sabihin sa kanila iyon. Kasi kaya ko naman ito ng mag-isa at kasama ko naman si Timothy.

  “Anong sabi ni Timothy?” “Do we have a mission?” Magkasunod na tanong ni Ynna.

   I sighed for a moment. Before I spoke to Ynna. At kahit nga si Ambria, ay naghihintay din ng sagot ko. “ Wala pa tayong mission sa buwan na ito. Tatawagan na lang daw tayo ni Timothy, kapag may gusto siyang ipagawa sa atin.”Pagsisinungaling ko at sana naman paniwalaan nila ako.

  “Ay, sayang naman. Akala ko pa naman ay meron na.”Ani Ambria at napasalampak na lang sa table namin. Halatang hindi niya nagustuhan ang sinabi ko. 

  “Let's just wait for Timothy's call na lang.” Ani Ynna, habang nilalaro muna ang baso sa mga kamay niya, bago niya ito inumin.

   “Ynna’s right. Let's just wait and enjoy the night.”Kako

  “Bro, hindi ba masyadong masakit na iyong mga nabitawan mong mga salita kay Everest. Imagine isang taon din naman kayong nagsama at nagmahalan. At saksi kaming dalawa kung gaano niya minahal ang isat-isa.”Turo naman ni Lance, kay Jax. Na ngayon ay malungkot ng nakatingin sa akin.

 Napasalampak na lang ako ng tawa  “Si Everest masasaktan? Nagpapatawa ka ba Lance? Kahit isang taon. Dalawang taong or limang taong pa kaming nagsama. Wala akong pakialam! Isa pa rin siyang mamatay tao. At hindi na magbabago iyon!”Sigaw ko at inis na tinapon ang baso na hawak ko sa table.

    “Bro, naman. Kalma lang okay? Mabuti pa mag inuman na lang tayo.”Suhestiyon naman ni Jax.

   Tumango naman ako “Sige mabuti pa nga.” 

Kajiyashiki Mansion

 

  “Dad, I like to study at Dankworth University.”I said to dad, while preparing my luggage na dadalhin ko mamaya sa airport. Ngayon kasi ang flight ko papuntang Philippines. Kaya habang nandito pa ako ako sa Japan ay sinabi ko na kaagad kay dad kung ano ang gusto kong gawain don. Nalaman ko kasi na doon din nag-aaral si Everest. And I also want to help her, dahil ang laki ng utang na loob ko sa kanya. Dahil sa pagligtas nya ng buhay ko.

  “Sure, son. Anything you like, Basta ba wag mo lang bigyan ng sakit ng ulo si Everest, dahil ako mismo talaga ang papalo dyan sa pwet mo.”Seryosong sabi ni dad. Akala ko pa naman kung anong sasabihin niya. Pero takte! Babantaan niya lang pala ako.

 “Thanks dad. Don't worry dahil hindi ko po siya bibigyan ng sakit ng ulo. I can promise you that.” 

  “Alright. But before that ay puntahan mo muna ang mommy mo sa room niya. Alam mo naman sobrang mamimiss ka nya.” Pagkatapos naming nag-uusap ni dad ay nag madali naman akong umakyat sa kwarto nila ni mom.