MasukIsla Moretti POV Nagising ako sa malamig na haplos ng hangin na pumapasok sa bahagyang nakabukas na bintana. Iba ang lamig dito sa Baguio; hindi ito 'yung tuyong lamig ng aircon, kundi 'yung amoy pino at sariwang hamog. Pagmulat ng mata ko, wala na si Sebastian sa tabi ko, pero rinig ko ang mahinang tawanan mula sa baba. Dali-dali akong nagsuot ng makapal na cardigan at bumaba. Naabutan ko si Sebastian sa sala, karga si Gabriel na nakasuot ng makapal na bonnet at mittens. Mukhang tuwang-tuwa ang bata habang pinapanood ang pagsayaw ng apoy sa fireplace. "Ang aga niyo namang mag-ama," bati ko sabay halik sa pisngi ni Sebastian at sa noo ni Gabriel. "Ayaw na kasing matulog ni buddy pagpatak ng alas-singko. Mukhang excited din siya sa bagong view," nakangiting sabi ni Sebastian. "Ready ka na ba? Sabi ni Rico, mas maganda raw makarating sa palengke bago mag-six thirty para iwas sa dagsa ng mga tao." "Give me ten minutes. Mag-aayos lang ako ng konti," sagot ko. Eksaktong paglabas ko n
Isla Moretti POV Nagkalat ang mga maleta sa gitna ng sala ng penthouse. Isang linggo na ang lumipas simula nang matanggap namin ang aming mga bagong pagkakakilanlan, at ngayon ang araw ng pag-alis namin pa-Baguio. Kahit na hindi naman kami tumagal dito sa Makati, parang nakakapanghinayang pa ring iwan ang lugar na naging pansamantala naming kuta. "Isabelle, 'yung mga gamit ni Gabriel sa banyo, nakuha mo na ba lahat?" tawag ni Kalix mula sa kwarto. "Nasa asul na bag na, Kalix! Isasara ko na lang," sagot ko habang pilit na pinagkakasya ang huling set ng mga damit ko sa maleta. Lumabas si Kalix mula sa kwarto. Maayos na ang kanyang pagkilos, at ang tanging bakas na lang ng nangyari sa Antipolo ay ang maliit na peklat sa kanyang kilay at ang bahagyang pag-iingat niya kapag bumubuhat ng mabigat. Lumapit siya sa akin at kinuha ang zipper ng maleta ko para tulungang isara ito. "Masyado kang maraming dinalang sweater. Sabi ko sa'yo, bibili na lang tayo ng bago doon," biro niya habang din
Isla Moretti POV Nagising ako sa amoy ng bagong timplang kape at pancake. Isang linggo na ang nakalipas simula nung gabi sa Antipolo, at unti-unti nang bumabalik ang sigla sa loob ng penthouse. Ang mga pasa sa mukha ni Kalix ay nagkukulay dilaw na lang, at hindi na siya ganoon kahirap kumilos tuwing babangon. Paglabas ko ng kwarto, naabutan ko si Kalix sa kusina. Naka-apron siya sa ibabaw ng kanyang t-shirt, seryosong nakatitig sa kawali habang pilit na binabaliktad ang isang pancake nang hindi ito nasisira. "Morning," bati ko habang humihikab. Lumapit ako sa kanya at sumandal sa counter. "Morning, beautiful," sagot niya nang hindi inaalis ang tingin sa niluluto. "Sakto ang gising mo. Five minutes, ready na 'tong breakfast. Gising na ba si buddy?" "Tulog pa. Himala nga, hindi siya nag-alarm kaninang alas-singko. Baka napagod din sa kakahabol ng mga daliri mo kagabi," tawa ko. Kumuha ako ng mug at nagbuhos ng kape. "Kalix, seriously, kailangan mo bang magluto? Pwede naman nating u
Isla Moretti POVTahimik ang penthouse. Malayo sa ingay ng Antipolo o sa bulong ng gubat sa Batangas. Ang tanging naririnig ko lang ay ang mahinang ugong ng aircon at ang marahang paghinga ni Kalix sa tabi ko. Natutulog na siya nang mahimbing, sa wakas. Nilinis na ni Kuru ang mga sugat niya kanina—puro pasa, ilang gasgas, at isang malalim na hiwa sa may tadyang na kinailangang tahiin.Dahan-dahan akong bumangon para hindi siya magising. Lumabas ako ng kwarto at dumeretso sa nursery. Nakita ko si Rico na nakaupo sa sahig sa labas ng pinto, nakasandal sa pader habang hawak ang kanyang tablet."Ma'am Isla, gising pa kayo?" bulong niya."Hindi ako makatulog, Rico. Chineck ko lang si Gabriel," sagot ko. Pumasok ako sa loob at nakitang mahimbing ang tulog ng anak ko. "Kumusta ang paligid?""Safe po tayo rito. Naka-lockdown ang buong building. Si Bossing Sebastian, nasa kabilang unit, kausap pa rin yata 'yung mga contact niya sa Italy gamit 'yung folder na nakuha ni Boss Kalix," ulat ni Rico
Isla Moretti POV Ang loob ng armored SUV ay puno ng tunog ng mga radyo at ang mahinang pag-vibrate ng makina. Tahimik lang kaming nakaupo sa likod. Nakatingin ako sa labas, sa mga ilaw ng kalsada sa Antipolo na mabilis naming nadadaanan. Hawak ko ang isang bulletproof vest na ibinigay ni Sebastian, pilit na iniisip kung paano ba ito isuot nang maayos. "Tulungan na kita dyan, Isla," mahinang sabi ni Rico. Kinuha niya ang vest at dahan-dahang itinuon sa katawan ko. "Dapat mahigpit pero nakakahinga ka pa rin. Kapag masyadong maluwag, hindi ka makakagalaw nang mabilis." "Salamat, Rico," sagot ko. "Hindi ko akalain na magsusuot uli ako nito." "Wala ring nag-akala na aabot tayo sa Antipolo para lang mag-rescue," biro ni Rico, pero walang tawa sa kanyang mga mata. "Basta tandaan mo, Ma'am, sa likod ka lang namin ni Bossing. Huwag kang tatalon sa harap maliban na lang kung sasabihin namin." Lumingon si Sebastian mula sa front seat. Naka-earpiece na siya at hawak ang isang tablet na nagpa
Isla Moretti POV Mabigat ang bawat hakbang ko sa malambot na lupa ng gubat. Yakap ko si Gabriel sa loob ng baby carrier na nakadikit sa dibdib ko. Ramdam ko ang mabilis na tibok ng puso niya, o baka puso ko 'yun na nagre-reflect sa kanya. Ang tanging liwanag namin ay ang maliliit na flashlight na nakakabit sa tactical vest nina Sebastian at Rico, na nakatutok lang sa paanan namin para hindi kami madaling makita mula sa malayo. "Dahan-dahan, Isla. Mataas ang mga ugat dito," bulong ni Sebastian habang hinahawi ang makakapal na dahon ng pako. "I'm okay. Just... keep moving," sagot ko, kahit na nararamdaman ko na ang hapdi sa mga binti ko mula sa mga talahib. Huminto si Rico sa unahan at itinaas ang kanyang kamay. Agad kaming napatigil. Pinatay nila ang mga ilaw. Ang tanging maririnig ay ang huni ng mga insekto at ang malayo pang ugong ng mga sasakyan sa ibaba ng bundok. "May gumagalaw sa bandang alas-dos natin," mahinang ulat ni Rico. Inilabas niya ang kanyang tablet na may thermal
Isla Moretti POV Kung ang paglipat ng gamit sa Master Suite ang pagbabatayan, masasabi kong ang "Operation: Fake Nesting" ay parang paghahalo ng langis at tubig, pero sa kasong ito, ang tubig ay naging asukal at ang langis ay naging... well, abs ni Kalix Valerio. Alas-sais pa lang ng umaga pero g
Isla Moretti POV Kung mayroon mang Olympic sport para sa "Pinakamabilis na Tibok ng Puso habang Nakatago sa Safe Room," siguradong gold medalist na ako. Kasalukuyan akong nakaupo sa sahig ng dambuhalang safe room, na ang totoo ay mukhang mini-grocery dahil sa dami ng supplies, habang yakap-yakap a
Isla Moretti POVKung akala ko ay mahirap intindihin ang recipe ng French Macarons, mas mahirap palang i-decode ang mga cryptic messages ng tatay ko. Alas-tres pa lang ng madaling araw, pinalayas na kami ni Kalix sa ancestral house ni Gino. Bakit? Dahil nahuli niya lang naman si Gino na nag-iwan ng
Isla Moretti POV Kung akala niyo ay mahirap magpaalsa ng dough sa gitna ng tag-ulan, mas mahirap palang magpanggap na "ideal wife" sa harap ng dalawang matandang Mafia Councilmen na mukhang hindi pa nakakaranas tumawa simula noong Panahon ng Hapon. "Isla, ayusin mo ang sarili mo. Councilman Varga







