Semua Bab The Mafia King's Deadly Bargain: Bab 1 - Bab 10

Isla Moretti POV Sabi nila, ang mga malas na araw ay nagsisimula sa pagbangon mo sa maling panig ng kama. Pero sa kaso ko, nagsimula ang kamalasan ko sa isang tray ng double-chocolate cupcakes na may extra-thick strawberry frosting. ​Alas-diyes na ng gabi, at dapat ay sarado na ang maliit kong bakery, ang Moretti’s Sweets. Pero dahil sa sunod-sunod na hospital bills ni Nanay, hindi ako pwedeng tumanggi sa kahit anong order. Kahit pa ang order na iyon ay galing sa isang VIP client sa Diamond Hotel, isang lugar na hindi para sa mga taong amoy harina at vanilla ang buong pagkatao. ​"Kaya mo 'to, Isla. Isang delivery na lang, may pandagdag ka na sa pambili ng gamot," bulong ko sa sarili ko habang maingat kong inilalagay ang huling kahon sa aking delivery basket. ​Dali-dali akong sumakay sa lumang motor ko. Pagdating sa Diamond Hotel, halos malula ako sa ginto at kristal na paligid. Pero wala akong oras para mag-sightseeing. Kailangan kong maihatid ito sa Suite 808. Pagdating ko sa 8t

Isla Moretti POV Nagising ako na hindi amoy bagong lutong tinapay ang sumalubong sa ilong ko. Sa halip, ang amoy ng lavender at mamahaling detergent ang pumasok sa sistema ko. Pagdilat ng mga mata ko, bumungad sa akin ang isang kisame na may mga detalyadong ukit at isang napakalaking chandelier na mukhang gawa sa purong kristal. Napatayo ako bigla. Nasaan ako? At doon bumalik ang lahat. Ang Diamond Hotel. Ang baril. Ang lalaking duguang napatumba ko ng cupcakes. At si Kalix Valerio, ang lalakeng pinirmahan ko bilang asawa kagabi. "Hindi ito panaginip," bulong ko sa sarili ko habang tinitingnan ang malaking diamond ring sa daliri ko. "Isla, nasa impiyerno ka na." Tumayo ako at sinubukang buksan ang pinto ng dambuhalang kwarto, pero gaya ng inaasahan ko, naka-lock ito mula sa labas. Lumapit ako sa bintana at lalong nanlumo. Ang kwartong ito ay nasa ikalawang palapag ng isang mansyon na napapaligiran ng matataas na pader na may electric wire sa itaas. Sa garden, may mga lalaken

Isla Moretti POVAng hangin sa loob ng limousine ay tila naging kuryente na dumidikit sa balat ko. Simula nang umalis kami sa Gala, hindi na nagsalita si Kalix... Nakakuyom ang kanyang mga palad sa ibabaw ng kanyang tuhod, at ang kanyang panga ay nananatiling matigas. Ang dating "Reaper" na nakita ko sa hotel ay tila mas naging mapanganib ngayon dahil sa tahimik niyang galit."Kalix, nasasaktan ako sa pagkakahawak mo kanina," pagsisimula ko, pilit na binabasag ang katahimikan. Lumingon siya sa akin. Ang mga mata niya ay tila nagaapoy pa rin. "Nasasaktan? Isla, ang kurot na naramdaman mo ay wala pa sa kalingkingan ng gagawin sa iyo ni Marco Greco kung hindi ako nakialam. Do you have any idea who that man is?""Wala! Dahil hindi mo naman ipinapaliwanag sa akin!" bulyaw ko rin. "Isinama mo ako roon, binihisan na parang exhibit sa gallery, tapos magagalit ka kapag may tumingin sa akin? I’m a person, Kalix, not a trophy!"Isang malakas na mura ang lumabas sa kanyang bibig bago niya inutu

Isla Moretti POVKung akala niyo ay natapos ang gabi ko sa pagbe-bake, nagkakamali kayo. Dahil pagkatapos kumain ng muffin ng "Reaper" ng underworld, diretso siyang pumasok sa opisina niya na parang walang nangyari. Pero hindi ako bulag. Nakita ko ang pag-igting ng balikat niya at ang pamumula ng tela sa may braso ng kanyang polo.Dugo. At hindi ‘yun dugo ng kalaban.Dala ang isang bowl ng maligamgam na tubig, antiseptic, at ang paborito kong pink na bandage (na nakuha ko sa emergency kit ni Martha), dahan-dahan kong itinulak ang pinto ng opisina niya."I said no one enters, Martha!" angil niya nang hindi tumitingin. Nakatalikod siya sa akin, pilit na hinuhubad ang duguang polo pero halatang nahihirapan siya dahil sa sugat sa kaliwang braso."Hindi ako si Martha. At kung ako sa'yo, huhubarin ko na ‘yang polo mo bago pa ‘yan dumikit sa balat mo at kailanganin nating gamitin ang maso para matanggal," sabi ko habang nilalapag ang mga gamit sa mesa niya.Lumingon siya, ang mga mata ay nan

Isla Moretti POVKung akala niyo ay nakakatakot ang makakita ng baril, subukan niyong humarap sa sampung klase ng tinidor na hindi mo alam kung alin ang gagamitin para sa salad o para sa main course. Iyon ang totoong horror story.Matapos ang pananakot ni Marco Greco kagabi, nag-decide si Kalix na kailangan naming lumabas. Hindi dahil gusto niyang i-date ako (wag tayong assuming), kundi para ipakita sa buong Underworld na ang "Reaper" ay hindi nanginginig sa takot at ang asawa niya ay relaks lang na kumakain ng steak."Isla, stop fidgeting with your necklace," sita ni Kalix habang pababa kami ng sasakyan sa harap ng L'Eternite, ang pinakasikat at pinakamahal na restaurant sa siyudad."Eh, kasi naman, Kalix. Itong gown ko, parang masikip sa bandang tiyan. Paano ako makakalamon nang maayos n'yan?" reklamo ko. Suot ko ang isang kulay emerald green na cocktail dress. "At saka, bakit kailangang dito? Pwede naman tayong mag-drive-thru na lang, mas mabilis pa.""This is a statement, Isla. We