LOGINThird Person’s POVNapakabilis ng oras sa dalampasigan ng Puerto Princesa. Parang kailan lang ay problemado si Azalea kung paano tatakasan ang bilyonaryo, pero ngayon, magkahawak-kamay na silang nakatayo sa tabi ng sasakyan habang nakatitig sa pamilya ng dalaga.Nakalapag na ang private jet ni Caleb sa pampribadong hangar ng Puerto Princesa Airport, naghihintay na lang para sa aming paglipad pabalik ng Maynila."Mag-iingat ka roon, Lea, ha?" umiiyak na bilin ni Mama Amie habang mahigpit na niyayakap ang anak. "Mag-aral kang magluto ng konti doon para hindi ka laging umaasa sa restawran! At ikaw..." baling ni Mama kay Caleb habang nakaturo ang daliri nito, "...ang pangako mo sa akin, Caleb! Huwag mong papaluhat sasaktan ang anak ko!""I give you my word, Amie," tapat at iginagalang na sagot ni Caleb habang nakahawak sa balakang ni Azalea. "I will take care of Azalea with my life."Niyakap din ni Azalea si Tito Wade at ang tatlong taong gulang niyang kapatid na si Lio na yakap-yakap pa
Victor’s POVNakatayo ako sa may dalampasigan, nakatitig sa babaeng ilang taon kong lihim na minahal mula sa malayo.Si Azalea. Masayang-masaya siyang tumatawa habang inaalalayan ang tatlong taong gulang niyang kapatid na si Lio na nagpapatakbo ng toy car sa basang buhangin. Her laughter was the same melody that saved me years ago, but now, that smile wasn't inspired by me anymore.Pumikit ako nang mariin habang pumasok sa utak ko ang mga alaala ng aming kabataan dito sa Puerto Princesa.Sampung taon na ang nakalilipas...Nakatambay kami sa tabi ng lumang pantalan habang pinapanood ang paglubog ng araw. Magkasama kaming kumakain ng inihaw na kwek-kwek at palamig. Noong mga panahon na 'yon, madalas umiyak si Azalea dahil sa pang-aapi ng mga kaklase namin sa kanyang katawan. At ako? Ako ang laging nakatayo sa harap niya para ipagtanggol siya."Victor... bakit kaya ayaw nila sa akin?" umiiyak na tanong ng labinlimang taong gulang na si Azalea habang pinapahid ang kanyang salamin. "Dahil
Third Person’s POVNaging tahimik at pamilyar ang kapaligiran sa hapag-kainan kinaumagahan. Habang nag-aalmusal ang pamilya sa kusina—sa gitna ng amoy ng mainit na kape, sinangag, at daing na danggit—bahagyang ibinaba ni Amie ang kanyang tasa bago tinitigan ang lalaking nakaupo sa tabi ng kanyang anak."Kailan ba ang balik mo sa Maynila, Caleb?" seryosong tanong ni Amie habang nakatitig sa bilyonaryo.Binitawan ni Caleb ang kanyang kubyertos at kumuha ng table napkin upang punasan ang kanyang bibig. "Today, Amie. Before evening."Napatingin nang mabilis si Azalea sa lalaki, nanlalaki ang mga mata sa matinding gulat. "A-Agad-agad?! Akala ko ba magtatagal ka man lang kahit dalawang araw man lang dito?"Nakita ni Caleb ang pagkagulat sa mukha ng dalaga. Dahan-dahan niyang hinawakan ang kamay ni Azalea sa ibabaw ng mesa, interweaving his fingers with hers, and looked straight into her eyes."I won't leave you here," madiin, malamig, at pinal na pahayag ni Caleb habang nakatitig sa mga mat
Azalea’s POVBinalot ng napakatahimik at malamig na simoy ng madaling-araw ang buong silid. Ang tanging naririnig lamang ay ang mahina at pantay na paghinga ng tatlong taong gulang kong kapatid na si Lio, na mahimbing na nakatulog sa gilid ng kama habang yakap pa rin ang kanyang toy car.Dahan-dahan akong nagising. Hindi dahil sa alitaptap o sa tilaok ng manok sa labas, kundi dahil sa isang napakatindi at napakamainit na sensasyon na unti-unting pumupukaw sa aking kaibuturan.Bahagya kong iminulat ang aking mga mata sa kadiliman at napasinghap ako nang pabulong.Nakatagilid kaming dalawa ni Caleb sa kama. Nakatabon ang makapal at malaking comforter sa aming buong katawan, tila ba nagmumukhang payapang natutulog lang kaming dalawa mula sa labas. Ngunit sa ilalim ng kumot na iyon, nakataas na pala ang aking maluwag na nightgown at naibaba na ang aking panty hanggang sa aking mga tuhod. Nakadikit ang matigas at malapad na dibdib ni Caleb sa aking likod, habang ang isa niyang malaking bra
Azalea’s POV"Opo, Ma! Isusumbong ko agad sa 'yo!" biro ko habang nakangiti nang malapad, naramdaman ang matinding kaginhawaan at saya sa aking dibdib dahil sa wakas ay natanggap na ng aking ina ang pagmamahalan namin ni Caleb.Nakahinga ako nang maluwag nang dahan-dahang tumayo si Mama Amie mula sa wooden sofa at pinunasan ang kanyang natitirang luha. Lumakad kami patungo sa pinto ng sala at binuksan ito upang papasukin muli ang mga kalalakihan mula sa beranda.Agad na lumapit si Caleb sa akin. Ang kanyang matatalim at nag-aalalang mga mata ay mabilis na humagod sa aking mukha, na tila ba tinitiyak na hindi ako nasaktan o naiyak nang matindi habang wala siya sa tabi ko. Kusa kong hinawakan ang kanyang malaking palad at pinisil ito upang iparamdam sa kanya na maayos na ang lahat."So..." panimula ni Mama Amie habang nakapamaywang at tinititigan si Caleb mula ulo hanggang paa. "Saan ka naman tutuloy ngayong hatinggabi na, Caleb? May nakuha ka na bang hotel o resort dito sa Puerto Princ
Third Person’s POVSa labas ng bahay, sa ilalim ng maliit na beranda na pinapalibutan ng malamig na hangin ng gabi, tahimik na nakatayo sina Caleb at Wade. Ang katahimikan sa pagitan ng dalawang lalaki ay hindi puno ng poot, kundi ng isang tahimik at matandang paggalang bilang mga haligi ng tahanan.Inilabas ni Wade ang isang pakete ng sigarilyo at inalok ang bilyonaryo. Dahan-dahang umiling si Caleb habang nakasuksok ang isang kamay sa bulsa ng kanyang trouser, nakatitig sa pintuan ng sala kung saan nag-uusap ang mag-ina."Seryoso ka ba talaga sa anak namin, Caleb?" basag ni Wade sa katahimikan bago sindihan ang kanyang sigarilyo.Tumingin si Caleb sa amain ni Azalea, ang kanyang guwapong mukha ay bakas ang matinding kaakuhan at katapatan. " Naaalala ko pa noong bata pa si Azalea, Wade... Nung kami pa ni Amie noon, nakikita ko na ang maliit na batang 'yon na laging may hawak na libro sa sulok. Never in my wildest dreams did I imagine that decades later, she would walk into my corpora







