登入Gavin pointed behind him. “Nagpapapili ng ribbons sa tatlong nanny dahil feeling niya state event ang buhok niya today.”“I love her already.”“Same,” sabi ni Gavin.“No,” sabi ni Vincent.Both of them ignored him.Brunch sa east lawn was chaos in the healthiest possible way. May malaking low table sa gitna, maraming pagkain, juice, fruit, pastries, at dalawang vase ng bulaklak.Si Vivian nakaupo sa isang outdoor chair, may tea sa kamay, habang si Lucien katabi niya at pilit na tinatanggal ang jam sa maliit na daliri ng anak nila. Si Kianna, nakahiga halos sa daybed na parang siya ang reyna ng lugar.Pagdating nina Gavin, Vincent, at Kleo, agad tumakbo ang bata. “Cool boots!”“Hello, tiny ruler,” sagot ni Kleo, saka kusang lumuhod para pantay sila ng height.“I’m not tiny.”“Correct. You’re terrifying.”Mukhang natuwa ang bata. “Do you ride horses?”“Oo.”“Do you climb trees?”“Oo.”“Do you fight?”Saglit na napatingin ang lahat. Then Kleo smiled. “Only when necessary.”The child nodd
She put both hands on her hips. “Grabe. Ang daya. Ang hirap mo nang patawanin tapos kapag natawa ka, ayaw mo pang ulitin.”“Because you’re treating this like a circus.”“You’re welcome.”He turned away before she could see the edge of a smile trying to happen again. Unfortunately, huli na.“Ah,” sabi nito, almost triumphant. “Ayan. Meron ulit.”“There is nothing.”“Meron. Malaki lang ang pride mo.”“Your observational skills are irritating.”“Pero tama.”He didn’t deny it. Pagkatapos noon, mas gumaan nang kaunti ang hangin sa pagitan nila. Hindi pa rin simple, hindi rin mapayapa, pero hindi na puro bangga.She sat again, this time more quietly. “Naalala ko rin kung bakit ako dumulas.”“You were trying to stand on the edge.”“No. I mean, oo, pero hindi iyon ang ugat.” Tumingin siya sa kanya. “Nandiyan si Khalid noon. Tapos sinabi niya sa akin na hindi raw ako magiging lady kung lagi akong sugatan.”“That was true.”“Excuse me?”“You were bleeding.”“That is not the point.”“It should’v
Nagsimula ang dinner nang may ilang segundong maayos at pormal. Then, of course—“So,” panimula ni Kianna habang nagsasandok ng soup, “ano ba talagang kwento ninyong dalawa noon?”Nanlaki ang mga mata ni Vivian. “Kianna!”“Ano? Tatanungin din naman ng lahat kalaunan. Ako lang ang honest ngayon.”Kleo leaned back in her high-backed chair. “Wala. Bata pa kami noon.”“Bata?” ulit ni Gavin. “Interesting. Kasi ang atmosphere ngayon hindi mukhang pang-tumbang preso lang.”“Atmosphere mo iyan,” malamig na sagot ni Vincent.“Atmosphere nating lahat,” korek ni Gavin.“Totoo,” sang-ayon ni Kianna.Lumingon si Vivian kay Khalid. “Please tell me you at least warned her about Vincent before coming here.”“Sinubukan ko,” sagot ni Khalid.“And?” tanong ni Lucien.Itinuro siya ni Kleo gamit ang kanyang kutsara. “He failed miserably.”“Obviously,” sabi ni Gavin.Tumingin si Kianna kay Kleo na parang handang makinig sa kwento buong gabi. “So, ano nga?”Kleo looked straight into Vincent’s eyes across th
Vincent Thor VanderbiltHindi nakatulog si Vincent nang maayos.Hindi dahil maingay sa villa. Kabaligtaran. Sobrang tahimik. At sa tuwing tahimik ang Sanctuary Florest, mas madaling marinig ang mga bagay na matagal mo nang pilit nilulunod.Isang boses. Isang tawa. Isang batang may putik sa tuhod at sobrang taas ng kumpiyansa para sa liit ng katawan.“Kapag lumaki ako, papakasalan kita!”Maliit lang dapat ang alaala. Sandali lang. Iyong tipong mapapangiti ka, tapos tapos na. Pero hindi. Hindi pa rin.Pumikit siya, humiga nang tuwid, saka muling dumilat. Walang silbi.Bandang alas-singko, bumangon na rin siya. Kung hindi man siya makakatulog, may mga reports namang puwedeng pagtuunan.Pagbukas niya ng pinto ng kuwarto, nandoon si Steven sa dulo ng hallway na parang hindi natutulog ang tao.“Coffee?” tanong nito.“Yes.”“Black?”“When has it ever changed?”“Just checking.”“Don’t.”Tumango si Steven at naglakad pababa. “She’s awake.”Huminto si Vincent sa hagdan. “Who?”Steven looked bac
“Exactly. Hunger waits for no one.” Tumingin siya kay Vincent. “Also, huwag mo siyang takutin.”“Who?”“Kleo. Halata namang gusto mo na siyang paalisin at papasukin nang sabay.”Gavin clutched his chest dramatically. “Poetic.”Tinitigan sila ni Vincent nang malamig. “You’ve known her for less than fifteen minutes.”“And I already like her. That means may problema ka, at wala sa kanya.”“Amazing logic, Kianna.”“Thank you!”Pagkapasok muli ni Kianna sa villa, napatingin si Gavin kay Vincent na para bang may final verdict na siya sa Korte Suprema.“Everyone saw that, by the way.”“What?”“The thing.”“There is no thing.”“The thing where she says one simple sentence and biglang tumitigas ang panga mo.”Vincent exhaled slowly. “If you’re done with your analysis...”“Never,” sabi ni Gavin, pero sumunod pa rin pabalik sa loob.Unfiltered ConversationsSa kabilang villa sa Guest Sector B, wala pang limang minuto mula nang makapasok sila ay binuksan na agad ni Kleo ang lahat ng malalaking bi
Nagkatinginan ang dalawa sa loob ng ilang segundo. Then both of them smiled wider.“Gusto kita,” deklarasyon ni Kianna.“Ang bilis mo naman,” sagot ni Kleo.“Hindi ako mahilig sa slow burn.”“Mukha nga.”Napailing na lamang si Vincent sa dalawa.Gavin leaned close to Khalid and whispered, “We’re doomed.”“Matagal na,” malamig na sagot ni Khalid.Mula sa terrace ng main villa sa itaas, may sumilip na maliit na ulo sa railings.“Tito!”Napatingin si Vincent pataas. Naroon ang kanyang pamangkin, nakadikit ang mukha sa bakal. Sa tabi nito ay si Vivian, maingat na nakahawak sa balikat ng bata upang hindi ito masyadong mag-lean.“Ay naku,” sabi ni Kianna. “Nakita na kayo.”“Can we come down?” sigaw ng bata mula sa itaas.“No running!” sigaw ng boses ni Lucien mula sa loob ng silid bago pa man makababa ang dalawa.“Too late!” sigaw pabalik ng kanyang anak.Mabilis ngang bumaba ang bata sa hagdan, walang katakot-takot. Napamura nang mahina si Lucien habang mabilis na sumusunod sa likod nito.







