Library
Search
Home / Romance / Secretary of Mr. Caleb / LUCAS:318

Share

LUCAS:318

Author: ExDealers
last update publish date: 2026-11-01 10:24:45

Hindi pa tapos ang gabi, subalit tila gustong tapusin ni Vincent ang buhay ng bawat taong naroroon—lalo na si Kianna.

“Hindi mo na ako puwedeng palabasin dito,” wika nito habang kaswal na nakaupo sa bilog na bintana ng observatory line, na parang hindi ito isang napakadelikadong tactical post kundi isang paboritong tambayan sa isang kapehan. “Nasa opisyal na concern phase na tayo, Vincent. Tanggapin mo na.”

Hindi man lang inangat ni Vincent ang kanyang mukha mula sa makapal na kalat ng route di
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Previous Chapter Next Chapter
Locked Chapter

Latest chapter

  • Secretary of Mr. Caleb   LUCAS:350

    Walang nagsalita. Nagpatuloy siya. “One man. City coat. No luggage. No papers in hand. He came in through the lower chapel line, crossed the inner passage, and waited in the old east hall for twenty minutes.”Kumunot ang noo ni Lucien. “For who?”Tumingin si Mirelle kay Vincent. Pagkatapos ay kay Vivian. Pagkatapos ay pabalik sa mesa.“I don’t know.”“No,” giit ni Vincent. “You do.”Tumigas ang panga ni Mirelle. “I know who he asked about.”“Say it.”“Miss Vivian.”Naroon na naman. Para bang isang talim na sumusuksok pabalik sa parehong sugat.Ang mga mata ni Vivian ay hindi humiwalay sa kanya. “Before I came home,” mahinang sabi nito.“Yes.”“Before anyone here knew.”Nagbigay si Mirelle ng pinakamaliit na tango. “Yes.”Itinulak ni Kleo ang sarili palayo sa mesa at naglakad paikot sa pinakamalapit na upuan para lamang ilabas ang matinding init sa kanyang dibdib.“So let me get this straight,” ani Kleo. “Someone from Leonard’s line paid to open an old passage, sent cash, then later se

  • Secretary of Mr. Caleb   LUCAS:349

    Parang biglang lumiit ang corridor.Hindi naman talaga nagbago ang mga pader. Nandoon pa rin ang malamig at lumang bato, ang amoy ng natuyong alikabok at lumang papel, at ang mahina at tuyong hangin na tila nanggagaling pa sa pinakamalalim at pinakalumang bahagi ng Sanctuary Florest.Pero mula nang basahin ni Kleo ang card, ang lahat ng tingin sa pasilyo ay napunta kay Mirelle.At sa unang pagkakataon simula nang tumayo ito sa gitna ng Founders Court at magsalita, wala na ang maayos at kontrolado nitong timpla.Nabiyak na ang kanyang panangga.“Hindi totoo iyan,” mabilis nitong sabi.Masyadong mabilis. Masyadong handa. Maling-mali.Dahan-dahang ibinaba ni Kleo ang card at tumingin sa kanya. “Wow. Ang bilis naman ng depensa.”Si Vincent ay hindi pa rin kumikibo agad. Hawak nito ang itim na sobre, pero ang tingin nito kay Mirelle ay parang binabaklas ang bawat taon at bawat linya ng mukha nito para hanapin kung alin ang totoo at alin ang kasinungalingan.Si Lucien ang unang gumalaw. Isa

  • Secretary of Mr. Caleb   LUCAS:348

    Unang kumilos si Vincent patungo roon, kasunod si Lucien sa tabi nito, at si Khalid sa likod. Naturally, isiniksik din ni Kleo ang sarili pamasok.Lumingon si Vincent. “Stay—”“No.”Hindi ngayong gabi. Hindi ngayon.Isang bagay sa mukha ni Vincent ang nagsabing alam nitong matatalo siya sa argumento bago pa man ito mabuo. Kaya sa halip ay sinabi nito: “Close.”Iyon ay kayang pakisamahan ni Kleo. Barely.Ang daan sa kanan ay pababa ang hilig, mas malamig ang hangin, at ang amoy ng papel, alikabok, at lumang kahoy ay mas matindi. Pagkaraan ng ilang hakbang, ang pader ay muling lumawak sa isang nakatagong service lane na tumatakbo sa likod ng archive wing.At doon—malapit sa ikalawang pinto—nakalapag ang isang sobre.Itim. Nakatupi nang isang beses. Walang taong tumatakbo sa paningin. Walang yabag na naririnig. Isang sobre lamang sa ibabaw ng lumang bato.Huminto ang lahat nang sabay-sabay.Naging malamig ang buong katawan ni Kleo.“Trap,” sabi ni Khalid.“Yes,” pormal na sang-ayon ni Vi

  • Secretary of Mr. Caleb   LUCAS:347

    Walang karagdagang salita. Walang aksayang galaw. Humarap agad si Vincent sa kanila.“Steven.”“Already moving, Sir.”“No.” Tinitigan ni Vincent ang natitirang grupo. “Lucien comes with me. Steven, lock the court. No one enters or leaves except through my line. Vivian stays here.”Kumunot ang noo ni Vivian. “Excuse me?”“You stay.”“No.”Ang solong salitang iyon ang nagpatigil kay Vincent sa loob ng kalahating segundo. Hindi sapat para baguhin ang kanyang direksyon, pero sapat para ipaalala sa buong silid na hindi lamang siya ang Vanderbilt na may sariling paninindigan.Lumikha ng galaw si Vivian habang umiikot sa kanyang upuan. “If someone used my return as a key to breach this house, I am not sitting in a lit pavilion like decor while all of you chase shadows.”“Vivian,” saway ni Lucien.Tinitigan siya nito, at anuman ang nakita ni Lucien sa mga mata ng kapatid ay sapat na para kumbinsihin ito agad. Hindi na nakipagtalo si Lucien; bumuntong-hininga lamang ito at tumango.“Fine. But

  • Secretary of Mr. Caleb   LUCAS:346

    Bawat yes ay parang isang pako na pormal na ibinabaon sa ibabaw ng mamahaling mesa ng Founders Court.Si Kleo ang unang pumutol sa tensyon. “Wow. Hindi ko alam kung sobrang brave ka o sobrang tanga.”Tiningnan siya ni Mirelle. “Both, perhaps.”“Hindi perhaps,” mabilis na ganti ni Kleo. “Confirmed.”Tumayo na rin si Vivian mula sa kanyang upuan sa wakas. Mabagal. Kalmado. Na mas lalong nagpataas sa tensyon ng lahat.“Anong laman?” tanong nito.Mirelle swallowed hard, then answered. “One sentence.”Lalong bumaba ang boses ni Vincent. “Say it.”Mirelle looked at him, then at Vivian again, before repeating the words she had kept hidden:“When the lost daughter is found, the house will open.”Walang huminga. Hindi sa unang segundo. Hindi sa ikalawa.Pagkatapos ay higit na humigpit ang hawak ng kamay ni Lucien sa likod ng upuan ni Vivian. Nagdilim ang mukha ni Khalid. Si Gavin ay napasandal nang malalim na parang nawalan ng lakas ang upuan sa ilalim niya.Pabulong na nagmura si Kianna, haba

  • Secretary of Mr. Caleb   LUCAS:345

    Parang biglang humina ang tunog ng buong Founders Court.Hindi naman talaga tumigil ang mundo. Umaagos pa rin ang malamig na tubig sa mga linyang bato ng hagdan. Naroon pa rin ang mahina at napakamamahal na tugtugin mula sa string trio sa kabilang gilid. Kumikislap pa rin ang liwanag ng mga lantern sa malinis na kintab ng mga baso at kubyertos.Pero sa loob ng dibdib ng bawat taong nakaupo at nakatayo sa paligid ng mesa, iisa lamang ang umalingawngaw—“Because I sent one before.”Nanatiling nakatayo si Mirelle Duran sa gilid ng pavilion. Tuwid ang kanyang likod, walang kakulit-kulit ang ayos ng kanyang buhok, at hawak niya ang mabigat na katahimikan na parang isang bagay na matagal na niyang natutunang bitbitin sa bahay na ito.Si Vincent, na isang hakbang lamang ang pagitan mula sa kanya, ay hindi man lang kumukurap.“Anong ibig mong sabiban sa one before?” tanong nito.Mababa ang boses ni Vincent. Mas mababa kaysa sa karaniwan niyang pormal na utos. Mas mapanganib.Hindi agad sumago

More Chapters

You May Also Like

Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status