Chapter 3: Late Arrival, Lasting Impact

Halatang galit na ito sa akin. Sa titig pa lang niya alam ko nang ginagalit ko na siya. Ito pa lang naman ang unang beses na late akong pumasok. Pero talagang hindi ko na uulitin.

"Ilang buwan ka na ngang nagtatrabaho rito?" Tanong nito na ipinagtaka ko. Bigla siyang tumayo at sumandal sa mesa sabay na napahalukipkip mula sa akin.

"P-Pitong .. buwan .. po," kinakabahan na tugon ko ngunit bigla akong napaatras nang lumapit siya sa akin.

Wala na 'kong makitang reaksyon sa mukha niya, pero sigurado akong galit ito. Pogi siya pero talagang strikto pagdating sa trabaho.

"Pero bakit hindi mo ginagawa nang tama ang trabaho mo?! In-explain naman sa 'yo ang mga rules ko rito pero bakit kinakalimutan mo? Hindi porket na kaibigan ka nang pinsan ko ay hindi na kita p'wedeng pagalitan at p'wede mo nang gawin lahat ng gusto mo," galit na sambit nito na ikinagulat ko.

Hindi ako nakasagot sa halip palihim na lang akong nanalangin mula sa itaas na sana huwag niya 'kong tanggalin sa trabaho.

"H-Hindi naman po sa gano'n, hindi ko naman po kinakalimutan sad'yang may 'di inaasahang pangyayari lang po sa daan. P-Pero hindi ko na po uulitin. Patawad po .. sa .. nagawa ko," tugon ko ngunit naiilang na tumingin sa kaniya.

Dahil kay Faye kaya ako nakapasok dito. Pinakiusapan niya ang pinsan niya na si boss Yuki. Hindi sana ito pumayag lalo na't hindi ako nakapagpasa ng requirements, pero dahil kay Faye pinayagan niya 'kong magtrabaho rito. Kaya malaki ang utang na loob ko sa kaibigan ko kasi kung hindi dahil sa kaniya wala akong mapapasukang trabaho ngayon.

"Siguraduhin mo lang na hindi na mauulit dahil baka tuluyan na kitang tanggalin dito."

"Opo, promise! Sorry po talaga, boss Yuki."

"Oo na, huwag ka nang humingi ng sorry. Just don't be late next time. 'Tsaka p'wede ba, umasta ka naman na parang dalaga? Para kang bata, hindi mo man lang nagawang punasan ang ulo at mukha mo."

At saka ko lang na realize kung hindi niya sinabi. Eh, kasi naman pumunta na 'ko agad dito nang sabihan ako ni Rome kaya 'di ko napansin na hindi ko pa pala napunasan ang mukha at ulo ko.

"Hehe, sorry po! Hindi na mauulit," nahihiyang paumanhin ko.

'Yan tuloy sinermonan pa 'ko.

"Sige na, magtrabaho ka na," aniya at bumalik na siya sa pagkakaupo. Nagpaalam na rin ako na aalis na at agad na ring lumabas ng opisina niya.

Si boss Yuki ay nagsilbi na ring kuya ko. Matanda lang siya ng isang taon sa akin pero kuya na ang tingin ko sa kaniya. Namiss ko tuloy ang kapatid ko .. pero nevermind.

"O, kamusta? Pinagalitan ka?" Salubong sa'kin ni Lean nang makapasok ako sa working area.

"Okay lang, nagalit at sinermonan ako ng konti. Pero pinalagpas niya naman ang kasalanan ko," sagot ko at sinuot na ang cap at apron ko.

"Warning na 'yan, sa susunod talaga huwag mo nang gawin."

"Talaga! Baka mawalan pa 'ko ng trabaho dahil lang sa late akong pumasok."

"Hindi ba, pumunta rito ang kuya mo last week? Gusto niya na doon ka magtrabaho sa kompanya ninyo. Bakit 'di ka pumayag? At least 'di ba hindi ka na mapapagalitan."

Bigla akong natahimik dahil sa sinabi ni Carla, isa sa mga katrabaho ko. Tama ang sinabi niya, pumunta rito si kuya para do'n. Pero hindi ako pumayag, at hindi ako sumama sa kaniya na bumalik sa bahay. Ayokong makatanggap ng tulong mula sa kaniya, at mas ayokong bumalik sa pamamahay na 'yon kung puro lang naman panenermon ang aabutin ko sa tatay ko.

Mas gugustuhin ko na lang ang mamuhay ng mag-isa kaysa naman tumira sa bahay na hindi naman ako tanggap at palamunin lang ang tingin sa akin.

"Trabaho tayo, 'no? Mamaya na ang tsismis," singit ni Lean para maputol lang ang katahimikan. Pero bigla niya 'kong tinapik sa balikat at tanging maliit na ngiti na lang ang isinagot ko.

"One iced coffee, please."

Agad ko namang binaba ang hawak kong ballpen nang marinig ko ang boses ng isang lalaking customer. Sinusulat ko kasi 'yong notes na sinend sa'kin ni Faye kasi plano kong mag-enroll bukas. Balak ko na kasing ipagpatuloy ang pag-aaral ko.

"Dine in or takeout, sir?" Tanong ko bago nag-angat ng tingin. Pero laking gulat ko sa lalaking nakita ko.

"Derick! Ikaw pala 'yan, bakit 'di mo sinabi?" Gulat na sambit ko ngunit nakangiti sa kaniya.

Rhoderick Mendoza, isang sikat na engineer sa bansa. Kaibigan siya ni kuya pero nakilala ko siya no'ng high school pa lang ako pero kalaunan naging kaibigan ko na rin siya.

"I just want to surprise you. How are you? I'm sorry if ngayon lang ulit ako nakapunta rito. Naging busy sa trabaho."

"Ayos lang, ano ka ba? Okay lang naman ako, at baka bukas mag-e-enroll na 'ko. Balak kong ipagpatuloy ang pag-aaral ko, pero huwag mong sabihin kay kuya."

"Wow! That's great! I won't tell him, I promise." Aniya bago inangat ang kanang kamay at nangako sa akin. Mabuti naman kasi ayokong nalalaman ni kuya ang mga nangyayari sa buhay ko.

He knows everything that happens to me. Simula no'ng umalis ako sa bahay namin, at hanggang sa kung paano ako naghanap ng trabaho para lang may makain ako araw-araw at bahay na matutuluyan. Nagpaka-kuya siya sa'kin during those times at sobrang thankful ako sa kaniya kasi hindi niya 'ko iniwan kahit na gaano pa siya ka busy sa pag-aaral noon.

"Ito na ang order mo," sabi ko matapos kong gawin ang in-order niya at binigay na rin sa kaniya.

"Thank you, Isabel," pasalamat nito at ngumiti na lang ako.

Siya lang ang tumatawag sa'kin sa pangalang 'yon. Hinayaan ko na lang kasi hindi naman big deal sa'kin at wala pang ni isang tumatawag sa'kin gamit ang second name ko kundi siya pa lang.

"You're welcome, ba't ka pala nakapunta rito? 'Di ba, Wednesday ngayon at may trabaho ka?" Sabi ko habang nililigpit ang mga pinanggamitan ko sa paggawa ng iced coffee.

"Yes, meron pero mamaya pa naman 'yon. Kaya naisipan kong puntahan ka muna rito bago ako pumasok," sagot niya at natuwa naman ako. Pero biglang nabura ang ngiti ko nang dumako ang tingin ko sa pinto at nakita ko ang lalaking ayokong makita ngayon.

"Alam ba niya na nandito ka?" Tanong ko ngunit hindi nakatingin kay Derick.

"What do you mean? W-Who?" Nagtataka na sambit niya bago lumingon sa tinitingnan ko.

"Siya .."

Si kuya, ang lalaking tinutukoy ko.