Chapter 2

Nakangiting nagmamaneho si Anton habang ang kanyang asawa na si Lira ay hinehele ang kanilang sanggol na anak na si Jea o mas kilala ngayon bilang si Janna.

“Sinabihan mo na ba si Papa?” tanong ni Lira.

“I called him a while ago. He wants to meet our daughter,” sagot naman ni Anton.

“I’m sure he’s excited,” ani naman ni Lira.

Sa kalagitnaan ng biyahe ay ilang putok ng baril ang tumama sa kanilang sasakyan dahilan para madiskaril ito at mawala sa linya.

“Anton!” malakas na sigaw ni Lira.

Mabilis na iniwasan ni Anton ang mga balang tumatama habang hawak naman ni Lira ang kanilang anak at pinoprotektahan ito. Dahil sa bilis ng pagtakbo at pagdiskaril ng sasakyan sinasakyan nila ay malakas na bumangga ang sasakyan sa isang malaking poste.

Nawalan ng malay si Lira sa aksidente habang nakayakap ito sa anak na umiiyak. Isang anino naman ng tao ang makikita sa di kalayuan ang nakatingin sa bumanggang sasakyan at kalaunan ay umalis din ito. Ang sasakyan naman ay nagkaroon ng matinding pinsala dahil sa pagkakabangga nito. Si Anton ay duguan at walang malay habang ganoon din si Lira at ang sanggol ay nasa ibaba at patuloy na umiiyak roon.

Makalipas ang ilang linggo ay inilagay ni Lira ang abo ng kanyang asawa sa museleo. Sa likod nito ay ang ama ni Anton na si Don Roberto Guzman at ang kapatid nito na si Elton.

“Lira,” tawag ng ama ni Anton dito.

“Sir,”

“Hindi pa rin nahahanap ang mga taong nag-ambush sa inyo,” saad ni Don Roberto.

“Mas mabuting lumayo muna kami ng anak ko para na rin sa kaligtasan niya.” ani ni Lira at tumingin sa sanggol na natutulog ngayon sa kanyang stroller. “Puputulin na muna namin ang koneksyon namin sa inyo para hindi kami matunton ng kung sino man kaaway ninyo. Babalik kami ni Jea sa tamang panahon,”

Bumuntong hininga ang Don at tumango bago tumingin sa kanyang apo.

“Kung iyan ang mas makakabuti sa apo ko ay pumapayag ako. Pero hayaan ninyong ibigay ko ang kaunting tulong na ito para makapagsimula kayo. Huwag mo nang tanggihan,” saad ng Don at tinawag ang isa pang anak nito. “Elton.”

“Pa,”

Lumapit si Elton sa matandang lalaki at inabot ang isang duffel bag rito.

“Gamitin ninyo ang laman ng bag para makapagsimula ulit. Gusto kong mabuhay kayong dalawa nang maayos para na rin sa anak kong si Anton,” sambit nito.

“Maraming salamat po, Don Roberto,”

Umalis ang mag-inang si Lira at ang sanggol na si Jea sa mansion ni Don Roberto. Ilang taon ang lumipas at naging tahimik ang buhay ng dalawang mag-ina. Pinalitan din ni Lira ang pangalan ng anak at ngayon ay lumaki ito sa pangalang Janna.

Ilang araw matapos ang kasal ay nagbalik sa trabaho si Janna bilang isang cashier at barista sa isang local coffee shop.

“Welcome to Gold Beans, what’s your order po?” bati ni Janna sa customer na pumasok.

Ngumiti ang isang medyo may katandaan na lalaki at tumingin sa menu na naroon. Binasa nito ang mga nakatingin doon bago muling tumingin sa dalaga.

“Isang Iced Americano and red bean bun, please” ani nito.

Mabilis na pinunch ni Janna ang order nito at muling nagtanong. “For here po ba or to go?”

“For here,” sagot ng lalaki at tumango si Janna roon.

“175 pesos po, Sir,” aniya at inabot ng lalaki ang card nito.

Kinuha ni Janna ang card at ini-swipe iyon saka ibinalik ang card sa lalaki.

“Thank you po Sir. Pa-wait na lang po ng order niyo. Eto po ang table number niyo, we’ll call you na lang po,” magalang na sabi ni Janna at nakangiting tumango ang lalaki roon.

Naupo ang lalaki sa may bandang dulo at pinanuod ang pagtatrabaho ni Janna roon.

Ilang sandali pa ay inilapag ni Janna sa harap ng lalaki ang inorder nitong kape sa kaniyang mesa kasama ang pagkain na inorder nito.

“Here’s your order, Sir. Enjoy your meal.”

“Thank you,” sagot ng lalaki at tumango si Janna roon.

 Umalis ito sa harapan ng lalaki at muling nagpatuloy naman sa kanyang trabaho. Kinuha ng lalaki ang kanyang cellphone at agad nagtipa bago may tinawagan doon.

“I found her,” saad nito sa kabilang linya.

Samantala napatingin si Elton sa labas ng kaniyang opisina habang may kausap ito sa kaniyang telepono.

“Good, ayusin mo na ang mga dapat ayusin para sa pagbabalik niya,” ani nito at ibinaba ang tawag.

Tiningnan nito ang kaniyang cellphone at saka nagpakawala ng isang malalim na buntong hininga mula roon. 

Maya-maya pa ay isang katok ang narinig mula sa pintuan ng kaniyang opisina. Bumukas iyon at agad na nagsalita ang kasambahay.

"Sir, kakain na po," saad nito at tumango si Elton doon.

Umalis ang kasambahay at bumaba na rin si Elton sa dining area kung saan naroon na din si Don Roberto. Naupo ito sa kaliwa ng ama at agad silang pinagsilbihan doon. Nag-umpisang kumain ng hapunan ang mag-ama hanggang sa nagsalita ang matandang Don.

“Nahanap na ba sila?” tanong ng Don at umiling si Elton roon.

“We’re still looking for them Pa,” sagot ni Elton dito.

“Please find them as soon as possible,” anang ng Don at tumango si Elton doon.

“Yes Pa,”

“Anyways, is Dalton also coming home soon?” tanong ni Don Roberto at tumango si Elton doon.

“Yes Pa, sabay sila ni Cristine na uuwi dito from Morocco.”

“I’m hoping that once Dalton and Cristine came home ay mahanap na din natin ang mag-ina agad.”

“Don’t worry Pa. Nagdagdag na ko ng mga tao na tutulong sa atin sa paghahanap kay Lira at sa anak nila ni Kuya.”

Sa coffee shop ay umalis na din ang lalaki matapos maubos ang inorder nito. Saglit nitong nilingon si Janna bago ito tumulak palabas doon. Ipinagpatuloy naman ni Janna ang pagtatrabaho roon nang biglang umilaw ang kaniyang cellphone.

Francis: I'll be home late, marami akong kailangang tapusin sa office. Don't wait for me.

Inilapag ni Janna muli ang kaniyang cellphone at napabuntong-hininga na lamang. Matapos ang kanilang kasal ay saglit lang sila nagsama sa iisang kwarto bilang mag-asawa. Sa mga sumunod na araw ay parati ng umuuwi si Francis ng dis-oras ng gabi. Sinasabi nito na siya ay busy lagi sa trabaho na siyang ipinagsawalang-bahala na lamang ni Janna.