LOGIN“Anong pinag-usapan niyo?”Kulang na lang talaga ay malukot na ang mukha ni Evans dahil sa pagkakakunot ng noo. And at times like this, his expression is reminding me of his brother. Lalo na’t malaki ang pagkakahawig nilang dalawa.Well, magkapatid nga, e.Mahina akong natawa sa kanya at napailing. “Jealous boyfriend starter pack ba ‘yan?” pagbibiro ko. “About lang naman sa offer niyang trabaho. Wala nang iba.”“Anong jealous boyfriend pinagsasabi mo?” aniya na para bang nagrereklamo. “Alam ko namang gwapo ako, pero hindi ako seloso katulad ng mga kapatid kong baliw sa pag-ibig. Duh. I’m just worried. That man is as dangerous as my brother.”“Oh.” Tumango-tango ako sa kanya. “Lapitin siguro ako ng mga ‘dangerous’ na tao.”Umismid na lang siya na siyang ikinailing ko.Pikon talaga.Sakto namang natapos ang usapan namin at nakarating kami sa harap ng aking apartment. Agad kong kinalas ang aking suot na seatbelt at ngumiti sa kanya. “Thanks for the ride, at today rin. Baka inabutan ako n
“No. She’s not going to talk to you,” mariing wika ni Evans habang kaharap si Sir Collin.Oo, si Sir Collin ang lalaking hinaharangan ngayon ni Evans.Kahit na mas matanda ng ilang taon si Sir Collins kay Evans, pagdating sa height, kaya pa rin namang makipagkumpetensya ni Evans. He’s tall, tall enough to tower in front of me, preventing me from seeing the person in front of me.Hawak ni Evans ang aking pulso, pilit akong pinapatago sa likod niya. Sa uri ng higpit ng pagkakahawak niya, alam kong seryoso siya. He’s tensed. Kaya naman hindi ko maiwasang maalala ang sinabi sa ‘kin ni Blythe, tungkol sa pagiging delikado ni Sir Collins.But if Sir Collins is a dangerous man, what makes Axton different? Hindi ba’t ‘dangerous’ din siya kung iisipin? Lalo na nang maalala ko ang mga baril na nakita ko last time sa Batangas.Para saan ang mga baril na ‘yon?“Who are you to decide about that?” malamig namang tanong ni Sir Collin.“Why do you care who I am? Imposibleng hindi mo ako kilala, Colli
“Tigilan mo na ako,” pagsusungit ko sa kanya. “Marami pa akong kailangang gawin, Evans. Lubayan mo na ako.”“No. Hindi ako aalis hangga’t sa hindi ko nasisigurong okay ka lang.”Binitiwan ko ang aking hawak na folder at bagot siyang tinignan. Sumulyap ako saglit sa rectangle-shaped digital clock sa mesa. “You’ve been here for two hours already. Nag-collapse ba ako? Hindi, ‘di ba? At saka, wala ka bang ibang gagawin?”“Wala.”“Ako, marami.” Sinamaan ko siya ng tingin. “So better get l0st bago pa ako mapikon sa ‘yo.”Hinila niya ang upuan ni Mrs. Veloso at umupo rito saka tumingin sa ‘kin. “Ayoko. What if makaisip ka ng kung anong lungkot tapos wala ako na maiiyakan mo? My shoulders are broad enough for you to cry on.”Humugot ako ng malalim na hininga para kalmahin ang sarili dahil nagsisimula na akong makaramdam ng pagkapikon. “Do I look weak to you, Evans? Please lang. Mainit pa ang ulo ko dahil time of the month ko, h’wag mo nang dagdagan pa.”Nawala ang mapang-asar niyang ngiti. Hu
Matapos kong humikbi sa opisina ni Axton, naghanap agad ako ng yelo sa ref para kahit papano ay mawala ang pamumugto sa aking mga mata. Hindi naman ako inabala ni Mrs. Veloso.Nang lumabas ako sa opisina, wala na si Mrs. Veloso, pero nag-iwan siya ng sticky note sa table na aalis daw siya dahil may conference siyang kailangang puntahan. Agad na rin akong nag-ayos sa ‘king sarili dahil ayokong may makakita sa akin na mukhang kakagaling lang sa pagiging broken hearted.Tumingin ako sa salamin para makita ang aking sarili. Nang makitang hindi na masyadong halata ang pamamaga ng aking mga mata, agad akong nagsimula sa aking mga kailangang gawin.Ganoon ang naging daloy ng aking araw. Masyado nga akong naging busy dahil ‘yung mga clients at mga gustong makausap si Axton ay tumatawag para kumpirmahin kung sakaling totoo ang balitang umalis na si Sir Axton.I had to create an alibi. Mariing tugon kasi ni Mrs. Veloso na h’wag munang sabihin kung nasaan si Axton, pero need ko ring magsinungali
Para akong naming sa ‘king narinig. Saglit akong natigilan sa pagpindot ng floor, ngunit agad din akong nagising sa reyalidad nang may pumasok din kasunod ko.Agad kong pinindot ang floor na aking titigilan at agad na sumiksik sa gilid bago pa man nila ako mapansin. Though hatak atensyon ang uniform ko dahil naiiba sa kanila, laking pasalamat ko at nakapagsuot ako ng blazer na palagi kong dala. Hindi sapat ng blazer ng uniform sa sobrang lamig ng office. Kahit na sa labas lang kami ng office ni Axton.Pero…aalis? Aalis si Axton? Bakit hindi ko alam?Sa labas sila magpapakasal? Bakit hindi rito? Anong meron sa labas ng bansa? At saka…Wait. Bakit ang dami kong tanong? Hindi ba’t ito naman ang gusto ko? Anong karapatan kong makaramdam ng lungkot at sakit? Deserve ko ito. Sinunod lang ni Axton ang gusto ko, para na rin sa kapakanan ng kompanya.Yes, this is just for the sake of the company.“Sayang. I heard pa naman na sa Europe na ang magiging main branch ng Ax-Global starting next year
Tahimik akong sumimsim sa hawak kong hot coffee, nag-iingat dahil baka sakaling mapaso ako. Dahan-dahan kong binaba ang kape at tumingin sa kanya.“Alam mo ba kung anong klaseng paghihirap ang sinapit namin ng kapatid ko pagkatapos mo kaming tinalikuran?” Mahina akong natawa. “I don’t know why I’m still saying this. As if naman mawawala lahat ng galit, sakit, at paghihirap na nararamdaman ko kung sasabihin ko sa ‘yo ang lahat, ‘di ba? But still, I think you deserve to know it. Kasi pagkatapos nito, ayaw na kitang makita pa.”Yumuko siya. “Alam kong isang pagkakamali ang talikuran kayo. Maniwala ka sa ‘kin, Asli, walang araw na hindi ko kayo inisip.”Mahina akong umiling. “H’wag m akong lokohin nang harap-harapan. Dahil kung inisip mo kami, hindi mo kami iniwan in the first place. Ah, wait. Bakit mo pala kami iniwan? Ah, oo nga pala. Sinabi mo pala sa ‘kin. Pagod ka na sa buhay mahirap kaya ka umalis. Di ba?”“Asli—”“Pero alam mo ba kung gaano kahirap sa ‘kin ang lahat?” Mariin kong k
Tahimik akong nakaupo sa passenger’s seat habang walang imik din naman si Sir A na nagmamaneho. Kahit na gusto kong maupo sa backseat, hindi ko naman alam na two-seater lang pala ang sasakyang ito. Nagtitipid sa pasahero.Wala sa sarili akong napasulyap sa lalaking na sa harapan ko at nakitang busy
Nang makarating kami sa nasabing hotel ay tuwid na tuwid ang lakad ko habang nakasunod kay Sir A. Habang si Sir Oli naman ay nakasunod sa ‘kin.Abala ang isipan ko kung paano ko aaliwin ang asawa ng governor. Habang papunta rito, panay ang search ko tungkol sa personality na ito at hindi ko sinasad
Humarap ako sa salamin at pinusod ang aking buhok.Sobrang ganda ng coords na dala ni Sir Oli para sa ‘kin. Sobrang lambot ng tela nito. Pero well, ano bang aasahan ko sa isang katulad ni Miss Catarina? Talagang lahat ng mga damit nito ay mayroon taste. Hindi na rin ako magtataka kung sasabihin ni
AXTON’s POINT OF VIEWMy head’s spinning. And I should be out there, heading to my room.But I couldn’t move my feet.Nanatili akong nakaupo sa kama kung sana nakahiga si Asli. She’s hugging the pillow while sleeping. She looks so calm. Hindi ko lubos maisip ang mga pinagdanan niya sa buhay. She wen







