Mag-log in“Really, Tita? I’m so embarrassed! It would be nice if I was there!”Tahimik akong sumusubo sa salad na kinakain ko.Ewan ko ba. Wala akong ganang kumain. Mas lalo akong nawawalan ng ganang kumain ngayon kaharap ko si Miss Willow.Siya ‘yung rumored fiancée ni Axton. Akala ko noon ay fake news lang ‘yon. I mean…sinong mag-aakalang may fiancée pala talaga siya kung gayong gabi-gabi niya akong kasama?Does that…make me a mistress?“I was so surprised to hear you’re heading home. Are you with your mother?” tanong ni Mrs. Delancy. “I haven’t seen her in a while.”Nanatili akong tahimik.Hindi ko alam kung bakit ayoko sa aura niya. Feeling ko may kung anong mabigat na bato ang nakapatong sa dibdib ko. Napapaisip tuloy ako kung selos ba ito dahil sa katotohanang fiancée siya ni Axton, o kung dahil ito sa katotohanang masyado siyang perfect para maging katipan ni Axton.Sobrang puti niya. Sa tuwing ngumingiti siya ay lumalabas ang dimples niya. She’s also emanating both soft and sophisticate
“Are we done?”Wala sa sarili akong nag-angat ng tingin sa salamin at tipid na ngumiti. “I guess.”Tipid na tumango si Miss Catarina. “Good. Get out now. Rocero is already waiting for you. H’wag mo na siyang paghintayin nang matagal.”Ngumiti ako sa huling beses at naglakad na palabas ng boutique.At tama nga si Miss Catarina, na sa labas na nga naghihintay si Sir Oliver. Nang magkatagpo ang aming mga paningin ay agad siyang ngumiti sa ‘kin at pinagbuksan ang backseat ng kotse.“You look pretty, Miss Asli.”“Thank you, Sir Oli.”Inalalayan niya akong pumasok sa loob ng sasakyan. At nang tuluyan akong makapasok ay maingat niyang sinarado ang pinto.Binalot ako ng katahimikan. Ngunit saglit lang ‘yon dahil sumakay rin si Sir Oli sa front seat. Nilingon niya ako habang ang kanyang kamay ay abala sa pagsusuot ng seat belt.“Are you comfortable?” he asked.I nodded my head. “Yes, Sir Oli.”“Okay.” Umayos na ito sa pagkakaupo. “Nga pala, may importanteng bisita ang mga Andreev ngayon. So I
Katulad ng naging plano, nagsimba muna kaming tatlo ni papa. Maraming mga kakilala si papa na bumabati sa kanya, aakalain mong tatakbo bilang konsehal sa dami ng kinakamayan nito. Habang si Yael naman ay puro studies ang pinagdarasal sa simbahan.Paano ko nalaman?Sa lakas ba naman ng boses niya habang nagdadasal, sinong hindi makakarinig?“Ate, saan tayo?” Yumakap siya sa ‘king braso.Dahil na rin healthy na ang kapatid ko, tumatangkad na rin siya.Kung dati ay hanggang balikat ko lang ito, ngayon ay hanggang tenga ko na. Konti na lang at malalampasan na niya ang height ko. Namana niya siguro kay papa ang pagiging matangkad.Maraming nag-offer sa kanya maging basktetball player, ngunit masyado akong overprotective. Hindi ako pumapayag. Ako mismo ang nagde-decline sa kanila. Dahil ayokong masyadong mahirapan si Yael. Mahirap ang basketball. May banggaan, at hindi maiwasan ang suntukan lalo na’t mainitin ang ulo ng mga players.So no. Bahala na kung puro ballpen at papel lang ang hawak
LUMIPAS ang sumunod pang mga buwan at tuluyan nang nagbago ang pakikitungo sa ‘kin ni Sir Axton. At ‘yung mga gabing palagi akong pagod, mas lalo itong napapadalas. Kaya naman on-time na akong umiinom ng pills. Sa mga nakalipas ding buwan, pansin ko rin ang pagbabago kay papa. Ginagampanan na talaga nito ang pagiging isang butihing ama. Si Yael naman, maganda ang naging simula ng pagpasok sa paaralan. Matataas ang grades nito, kaya labis kong ikinatuwa ang bagay na ‘yon. Kung may ipagpapasalamat man ako kay Sir Axton, ‘yun ay ang katotohanang binigyan niya ako ng panibagong buhay. Feeling ko ay second life ko na ito at siya ang nagbigay. “Ate, magsisimba tayo kasama si papa mamayang hapon, ah?” sambit ni Yael. “Magpapasalamat ako kay Lord nang personal kasi sobrang layo na ng buhay natin noon kaysa ngayon.”Tinapik ko ang ulo niya at tipid na ngumiti. “Sige. Let’s do that.”Matamis siyang ngumiti sa ‘kin at muling nagpaalam dahil may gagawin pa raw itong math homework.Inabala ko n
Mayroon nang damit na nakahanda si Sir Axoton sa akin nang makalabas ako. Medyo paika-ika pa nga. At alam kong hindi ako pwedeng umuwi na ganito ang kondisyon ng katawan ko.“Sir…” mahinang sambit ko. “Wala po ba kayong duty today?” “I don’t have any day off, Asli. And you know that.” Nanlaki ang aking mga mata. “Ibig pong sabihin, nag-absent ka today? S-Sir, ayos lang po ako rito.” Hindi ito umimik. Sa halip ay inabala niya ang kanyang sarili sa paglalapag ng pagkain sa mesa.Nag-order ito ng pagkain mula sa baba. Kahit na malaki ang space ng suite na ito, puro longue area lang. Mukhang meant for business meetings or mga important meetings lang ang suite na ito. But I can perfectly remember we didn’t just do it on the bed. He didn’t even spare the floor. Kaya masakit ang likod ko. Sa halip na magsalita, nanatili na lang akong tahimik. Ayokong mapikon siya sa ‘kin dahil masyado akong makulit. At saka, aminin ko man o hindi, gusto ko ang mood ni Sir ngayon. Feeling ko ibang tao siy
AXTON’s POINT OF VIEWI can’t sleep. No matter how tired I am, I couldn’t sleep. Humugot ako ng malalim na hininga at inalis ang mga harang na buhok nito mula sa kanyang mukha. She looks so peaceful. Kakatulog lang niya, and Heaven knows how much I want to do it again. But…I have to control myself.I got up, fetched my phone, and dialed someone.“Who the hell are you calling me this fvcking morning?” inaantok na tanong ni Blythe nang sagutin ang tawag.“I need you to prepare clothes for Asli,” I replied. “I’m giving you twenty minutes. Location already sent.”“Wait–Axton?! What the hell?! Alam mo ba kung anong oras pa?! You’re disturbing my sleep! Wala ka bang ibang pwedeng utusan—”Hindi ko na hinintay na matapos siya sa kanyang sasabihin.I ended the call and turned my head to look at the woman sleeping on the bed. Yung galit na nararamdaman ko kanina ay nandito pa rin. Hindi mawawa sa isip ko kung paano tignan ni Ferrell si Asli. And his hands… those fvcking hands. God knows h
Kinapa ko ang kanyang noo at mahinang napangiwi. Kanina pa ako aligaga sa kung ano ang dapat kong gawin. Gusto ko sanang manghingi ng tulong pero hindi ko naman siya pwedeng iwanan dito lalo na’t mataas ang lagnat niya.Nagkaroon na kasi ako ng trauma noon kung saan masyadong mataas ang lagnat ni Y
A month passed. Laging ganon ang daloy ng buhay ko. Sa weekdays ay cashier ako sa café, sa weekends naman ay nagbebenta ako ng sigarilyo, and then naglilinis sa penthouse ni Mr. Axton sa Sunday. Sa awa rin ng langit, hindi na kami ulit nagkasalubong pa ng landas tuwing naglilinis ako sa penthouse ni
PAGDATING KO sa room namin ay saktong gising na ang mga kasamahan ko para sa aming pagbalik sa Maynila. Hindi ko na magawang matulog pa at agad na niligpit ang aking mga gamit. Agad akong sumakay sa van at doon ko na lang naisipang umidllip.Saglit lamang ‘yon dahil nang maidilat ko ang aking mga m
NAKATAYO sa aming harapan ang aming head. Tapos na ang even ngunit hindi pa rin maalis sa isipan ko ang mga nangyari kanina. Kung paano ako sinubukang sagipin ni Sir Ethan mula sa babaeng ‘yon.And weirdly, bakit kaya nagkatagpo ang mga landas namin? At dito pa talaga sa lugar na ito? At sa lahat b







