MasukNAGISING si Renese dahil sa sunod-sunod at walang tigil na pagtunog ng phone niya na nasa ibabaw ng side table na katabi ng kama niya. Nang kunin niya iyon ay sabay-sabay na pumapasok ang mga notifications—emails, calls and messages from different brands and fashion houses that suddenly eager to collaborate with her again.
Abala siya sa pagbabasa ng mga ito nang biglang mag-pop-up ang pangalan ng manager niya sa screen kaya mabilis niya itong sinagot. “Hell—” “Oh my god, Renese! What did you do?! Danzari’s scandal has been cleared overnight!” putol nito sa sasabihin niya sa hindi makapaniwalang boses. She knows. Kahit siya ay hindi rin makapaniwala na kaya talaga gawin ni Zoren ang sinabi nito sa kaniya kagabi. “I don’t know,” she lied. Hindi niya pwedeng sabihin sa manager niya ang dahilan kung bakit gano’n bigla ang nangyari. Her pride won’t let her. Ano na lang ang sasabihin at iisipin nito sa kaniya kapag nalaman na pumayag siyang magpakasal sa isang lalaking hindi niya kilala para lang mailigtas ang Danzari? Vilmie will surely judge her! “Gosh! Alam mo bang sobrang init na ng phone ko dahil sa sunod-sunod na emails and different contract na natatanggap ko para sa’yo? I can’t believe this is happening,” bakas ang pagkamangha sa tinig ni Vilmie sa kabilang linya. “What’s the status?” tanong niya habang bumabangon. Diretso siya sa banyo at naghilamos dahil kailangan niyang magising nang tuluyan “Hindi ka maniniwala sa sasabihin ko. The nightmare that almost killed your brand is magically erased, Rera. May exclusive report kanina sa media na naglabas na ng legal statement and evidence ang Maison Durellé na nagsasabing sila nga ang nagpakalat at nag-sabotage ng sketches mo. Sila rin ang nag-leak ng portfolio mo para maipit ka! Inamin nila ang sarili nilang baho.” “I knew it!” she exclaimed. She can’t believe that someone could do something like that to her! She wasn’t even doing anything wrong! Wala siyang ideya kung sino ang gumawa no’n sa kaniya sa totoo lang. Ang buong akala niya ay parehas lamang silang biktima rito ngunit hindi pala! Nagpaalam na rin kaagad si Vilmie dahil magtatrabaho na raw ito. Kailangan na kasi nitong asikasuhin ang mga emails dahil baka magbago pa raw ang mga isip ng mga possible investors at business partner nila. Magaan ang dibdib niyang lumabas sa kwarto niya para pumunta sa kusina ng condo niya at naghanda ng almusal niya. Pakanta-kanta pa siya habang naglalagay ng gatas sa cereal na kakainin niya. She doesn’t know how to cook, that’s why her fridge only has things like these. Dala ang mangkok ng cereal ay pumunta siya sa sala at binuksan ang TV. She even rested her foot on top of the center table while keeping herself busy watching the news about Danzari and Maison Durellé, which are still making headlines to this day. Feeling niya ay lahat ng stress na naramdaman niya sa loob ng tatlong araw ay worth it kung ganito naman ang kakalabasan. Well, thanks to Zoren, of course. Nang ma-bored siya ay nilipat niya ang channel ng pinapanood niya at kusang tumigil ang daliri niya sa pagpindot ng remote sa isang talk show channel na para sa mga business personnel. Si Zoren kasi ang ini-interview sa talk show na iyon. He was seated on a long black velvet couch with his legs crossed in a manly way. “Mr. Voss, you’re one of the most elusive figures in the business world and arguably the most talked-about hot bachelor. Mind if I ask... is your heart taken?” tanong ng baklang host na nag-iinterview sa dito. Umayos ng pagkakaupo si Renese sa couch dahil parang na-intriga din siya sa isasagot ng lalaki. Binaba niya ang mangkok na may lamang cereal nang hindi inaalis ang tingin sa television. Zoren smirked slightly. “That depends on what you mean by ‘taken’.” The interviewer grinned. “Let me rephrase that. Is there someone who keeps you up at night?” “There’s someone who’s been in my mind for years. The kind you don’t forget no matter how much power or money you have,” seryosong sagot ni Zoren. Hindi mapigilang mapangiwi ni Renese dahil sa narinig. Mayroon na pala itong nagugustuhan pero bakit siya ang inalok nito ng kasal? Nahihibang na ba ito? Dinamay pa talaga siya sa kabaliwan ng binata! “That sounds intense, Mr. Voss. Does she know?” tanong ulit ng interviewer na tila kinikilig habang nakatingin kay Zoren. Zoren pause and speaks in a low voice. “She knows now.” Tumingin ito sa camera. Mabilis na nag-zoom ang camera dahilan upang magtama ang paningin nila sa screen. Malakas na napasinghap si Renese dahil pakiramdam niya ay nakikita siya nito sa mga oras na iyon. Mabilis niyang pinatay ang TV at biglang tumayo habang namumula ang mukha sa hindi niya alam na dahilan. Minutes later, nakatanggap siya ng text galing kay Vilmie na nag-arrange raw ng press conference para mamayang gabi ang Summit Media Network—ang pinakamalaking media network ngayon sa Pilipinas—para sa pagbabalik niya at ng Danzari. Renese is back on track, so she got ready to go to the mall and have herself prepped for the press conference happening later. Tinawagan niya rin ang kaibigan na si Shoelie para samahan siya. “I canceled my photoshoot para samahan ka ah, libre mo ‘to,” sabi sa kaniya ng kaibigan habang papasok sila sa loob ng salon. “A-huh. Don’t worry, it’s on me. Hindi mo na kailangang maglabas ng kahit na ano,” nakangiti proud niyang tugon. They were greeted by the salon staff before being politely accommodated. Renese had her hair done. She had the roots of her wine red, shoulder-length hair retouched. She also got a manicure and pedicure. Honestly, kakapunta niya lang ng salon last week at dahil nga ilang araw siyang stress ay pakiramdam niya tumanda siya ng tatlong taon! Gabi na ng matapos sila. Nagpaalam na si Shoelie na may date pa raw ito na kailangang siputin samantalang siya naman ay tinawagan na si Vilmie para sunduin siya sa mall. Dederetso na kasi sila Summit Media Network building kung saan gaganapin ang press conference. “What took you so long, Vilmie Jiang?” maarteng tanong niya sa manager. Vilmie rolled her narrow eyes. “Excuse me? It’s traffic, Ms. Kensington. Nasa Pilipinas tayo hello?” sarkastikong turan nito. Inirapan na lang din niya ang manager niya bago pumasok sa loob ng sasakyan. Mabilis na lang silang nakarating sa SMN building dahil mas mabilis ang usad ng traffic sa kabilang bahagi ng daan kaysa sa kabila kung saan dumaan si Vilmie kanina. “Good evening, Ms. Kensington. It’s nice to see you again,” bati sa kaniya ng isang staff ng Network. She smiled. “Good evening.” Sinabihan siya nito na magsisimula na raw ang press conference within five minutes. Live kasi itong ieere sa TV dahil ilang araw na ring usapan ang issue na ‘to sa Pilipinas. Inalok siya nito sa isang kwarto na punong-puno ng reporter at cameras. May mga namumukhaan siyang iba dahil nakapanayam niya na noon ang mga ito. Saktong pag-upo niya sa harap ay dumako ang paningin niya sa pamilyar na pares ng mga mata. She gulped. He was looking at her intensely at the back. Nakasuot ito ng itim na facemask habang pwerteng nakaupo at nakasandal sa isang monoblock chair. Kahit naka-facemask ito ay hindi siya pwedeng magkamali. Nakita pa lang niya ito kanina sa TV! “What are you doing here, Mr. Voss?” She whispered softly to herself, in a voice only she could hear.TAHIMIK lang na naghahapunan ang pamilya Agustine at ang pamilya ni Renese sa hapagkainan. Walang nagtatangkang magsalita o bumasag sa katahimikan. Ang tanging ingay lang na bumabalot sa bahaging iyon ng kanilang munting tahanan ay ang tunog ng nagtatamang kutsara’t tinidor sa isa’t isa. Panay ang sulyap ni JD kay Renese na kanina pa hindi mapakali at panay rin ang sulyap sa pinto kung saan naroroon pa rin si Zoren sa mga oras na ‘to. Nanay Jusa cleared her throat. “Mga apo, pagkatapos ninyong kumain ay matulog na kayo kaagad ha? Maaga pa tayong aalis bukas,” tuluyang basag ng matanda sa mga batang enjoy na enjoy sa pagkain ng pinakbet. “Yes po, Lola!” sabay na turan ng mga bata. Pagkatapos nilang kumain ay dumiretso na sa kwarto ang mga bata. Ang natira na lang sa kusina ay sina JD, Nanay Jusa, at si Renese na tahimik na naghuhugas ng pinggan. “Hija,” tawag ni Nanay Jusa kay Renese. “Hindi ka ba naaawa?” Natigilan si Renese sa kanyang ginagawa pero ipinagpatuloy din niya ang pa
ABALA si Renese sa paggisa ng sibuyas at bawang sa kawali. Kumalat sa paligid ng kanilang bahay-kubo ang mabangong amoy habang tuloy-tuloy niyang hinahalo iyon gamit ang sandok. Maaga siyang naghahanda ng hapunan dahil mabilis nang magdidilim kaya mas mahihirapan na siyang kumilos kapag gabi na. Hindi pa umuuwi sina Nanay Jusa, JD, at JM. Sina Nanay Jusa at si JD ay umalis para kunin ang ipinangakong pera na gagamitin bilang panimulang pera sa relocation site, habang si JM naman ay nagpunta para kunin ang mahahalagang dokumento niya sa school dahil lilipat na siya ng pag-aaral. Nakatakda na kasi silang umalis bukas ng umaga bilang bahagi ng first batch ng lilipat. Sinabi ni JD kay Renese kanina na inaasahang darating mamayang gabi ang barkong sasakyan nila papunta sa syudad. Buong araw na balisa si Renese, pero habang lumilipas ang oras ay unti-unti siyang kumalma. Kumbinsido na kasi siyang makakaalis sila sa isla nang hindi nagtatagpo ang landas nila ni Zoren. Knock. Knock. Kno
ALA sais na ng umaga pero gising na gising pa rin ang diwa ni Zoren habang nagbabasa ng ilang folder na naglalaman ng pangalan ng lahat ng residente sa Isla Azores simula 1970 hanggang sa kasalukuyan. Wala pa siyang tulog. Kaunti lang rin ang kinain niya buong magdamag dahil sa dedikasyon niyang mahanap ang pangalan ng asawa niyang limang taon nang nawawala. “Is this all?” Zoren asked for the ninth time to Felix, who was clearly exhausted and sleepy. Nagulat si Felix sa boses ng kanyang amo, kaya’t hindi na natuloy ang paghila sa kanya ng antok. “Y-Yes, sir…” Felix answered. Zoren continued flipping pages and scanning names of the people in the current year. Halos maduling na siya sa dami ng pangalan na nakikita niya, pero hindi pa rin siya tumitigil. His jaw tightened. “I know what I saw…” he whispered. Hindi niya ipagkakailangan madalas siyang namamalikmata na nakikita si Renese nitong mga nakalipas na taon, pero iba ang nangyari kahapon. Hindi lang iyon simpleng imagination
NANLALAKI ang matang biglang napatayo si Renese nang makita si Liora na nakatayo ngayon sa pinto ng bahay nina Mang Francisco. Lahat ay nanigas sa kanilang mga puwesto habang nakatingin sa babae na masama ang tingin kay Renese. Hindi nila napansin na nakasunod pala ito sa kanila dahil sa sobrang pagkataranta sa kalagayan ngayon ni Riri. Renese turned to Nanay Jusa and JM. “’Nay, kayo na muna po ang bahala kay Roro, ha? Kakausapin ko lang po siya sa labas,” mahinahon na pakiusap ni Renese sa matanda. Kahit nagtataka ay tumango naman kaagad ito. Nginitian lang siya ni JM bago kinarga si Roro na panay pa rin ang singhot ng sipon, dahilan ng walang tigil na pag-iyak nito kanina. Renese turned to Liora. “Let’s talk outside,” Renese said coldly and walked past her. Naramdaman kaagad ni Renese ang mabibigat na hakbang ni Liora sa buhangin. Ramdam niya ang kirot sa kanyang mga paa, pero mas nangingibabaw ang kaba at pagod sa dibdib niya. Liora broke the silence between them by letting o
NANLALAKI ang matang biglang napatayo si Renese nang makita si Liora na nakatayo ngayon sa pinto ng bahay nina Mang Francisco. Lahat ay nanigas sa kanilang mga puwesto habang nakatingin sa babae na masama ang tingin kay Renese. Hindi nila napansin na nakasunod pala ito sa kanila dahil sa sobrang pagkataranta sa kalagayan ngayon ni Riri. Renese turned to Nanay Jusa and JM. “’Nay, kayo na muna po ang bahala kay Roro, ha? Kakausapin ko lang po siya sa labas,” mahinahon na pakiusap ni Renese sa matanda. Kahit nagtataka ay tumango naman kaagad ito. Nginitian lang siya ni JM bago kinarga si Roro na panay pa rin ang singhot ng sipon, dahilan ng walang tigil na pag-iyak nito kanina. Renese turned to Liora. “Let’s talk outside,” Renese said coldly and walked past her. Naramdaman kaagad ni Renese ang mabibigat na hakbang ni Liora sa buhangin. Ramdam niya ang kirot sa kanyang mga paa, pero mas nangingibabaw ang kaba at pagod sa dibdib niya. Liora broke the silence between them by letting ou
HINGAL na hingal si Renese nang makapasok siya sa loob ng kanilang bahay-kubo. Halos lumipad na siya dahil sa bilis ng kaniyang pagtakbo galing sa bahay ni Aling Muning para lang makarating kaagad sa bahay nila.Sobra bilis ng tibok ng puso ni Renese at ramdam niya ang panginginig ng kaniyang kamay habang nilo-lock ang pinto.“Anong nangyari? Ayos ka lang ba?” nag-aalalang tanong ni JD kay Renese, na kanina pa siya inaantay.Hindi kaagad sumagot si Renese. Dali-dali niyang sinara ang lahat ng bintana at pinto ng buong bahay habang si JD ay nakasunod lamang sa kaniya, na bakas ang pag-aalala sa mukha.“Didi, ano bang nangyayari? Bakit aligaga ka? May nangyari ba sa mga bata?” sunod-sunod na tanong pa ng binata.Tumigil si Renese at saka unti-unting hinarap ang binata. Nangingilid ang luha niya na, ano mang oras ay babagsak na.“He’s here...” Renese whispered, just loud enough for the both of them to hear.Kaagad namang nakuha ni JD ang ibig sabihin ni Renese. Kinabig ng binata ang ulo
RENESE wakes up late in the morning because of the sound of her phone. Sunod-sunod na naman iyon. Familiar na sa kanya ang tagpong iyon. Ganito palagi ang nangyayari kapag trending na naman ang pangalan niya sa social media. She just doesn’t know if it’s good news or bad news.Pinabayaan
“YOUR father doesn’t like me.”Iyon kaagad ang unang lumabas sa bibig ni Renese pagkatapos ng mahaba at nakakabinging katahimikan sa loob ng sasakyan ng asawang si Zoren. Sampung minuto pa lang ang nakakalipas nang umalis sila sa mansion ng binata. Pakiramdam niya ay malaking bato ang natanggal sa
“I’M ASKING if you are ready for the responsibilities that come with being a Voss, hija,” ulit na tanong ng ama ng asawa ni Renese sa kaniya. “Uh...” Ano ba ang dapat niyang isagot? Kahit si Tita Chandria na katabi niya ay nag-aabang rin ng sagot niya. She bit her lo
“DON’T be nervous, wife. They’ll love you. Trust me,” pagpapalakas ng loob kay Renese ng asawang si Zoren habang nasa loob pa rin sila ng mamahaling sasakyan ng binata. Renese looked at her husband and rolled her eyes. “This is all your fault! Kung sinunod mo lang sana ang kasunduan natin at hindi







