Kabanata 4: Mrs. Voss

PAGKATAPOS ng press conference ay mabilis na umalis si Renese sa stage kahit na may mga gusto pang magtanong sa kaniya. Sunod-sunod pa rin ang pag-flash ng mga camera habang papalabas sila ng silid.

Sinalubong siya ni Vilmie at ang iba pang staff ng network para protektahan siya sa mga nagsisilapitan pang media na tila hindi pa rin satisfied sa binigay niyang sagot at oras para sa mga ito.

“You’re needed at Room 10, Ms. Kensington. Someone wants to talk to you,” bulong ng isang staff sa kaniya habang mabilis silang naglalakad sa hallway.

Kumunot ang noo niya. Sino naman kaya ang gustong kumausap sa kaniya?

May ideya na siya kung sino iyon. Nakita niya kasing umalis ito kanina sa kalagitnaan ng press conference. But what does he needs from her pa ba?

She looked at Vilmie para sana magpaalam pero tumango lang ito at ngumiti. “Go, ako na ang bahala rito,” anito.

She nodded. Sinamahan siya ng staff sa room 10. Nang makarating ay may nakalagay na sign board sa pinto no’n na ‘Authorized Personnel Only’. Bago pa man siya makapagtanong ay binuksan na nito ang pinto at marahan siya tinulak papasok na bahagyang ikinainit ng ulo niya.

Kailangang itulak talaga?

The room is quiet, dimly lit, and empty—except from one man; Zoren Caius Voss, who’s now sitting on the plain brown couch while sipping to his glass of scotch.

Renese took a deep breath. “What are you doing here?”

Zoren stood up. “I just wanted to see how stunning my future wife looks under pressure.”

She rolled her eyes, then crossed her arms over her chest. “So this is part of the deal, too? Crashing my moment?” she asked sarcastically.

Zoren smirked. “No, but this moment—your moment exist because of me.”

Renese looked at him in disbelief. “So ikaw ang nag-set ng press conference na ‘to?”

Nagkibit balikat ang binata ngunit bakas doon ang multong ngiti na para bang inaasar siya.

“Who do you expect to do this for you, hmm? Kaya ba ‘tong gawin ng mga lalaki mo para sa’yo?” anito at dahan-dahang lumapit papunta sa gawi niya.

Renese tries to maintain control, but her body betrays her with rapid heartbeats when he just inches away from her.

“S-So what now? Ano’ng gusto mong gawin ko? Magpasalamat ako sa’yo? Halikan ko ang sapatos mo?”

“None of that. I just want you to know I always get what I want, and right now... it’s you.” Naglakad siya muli pabalik sa couch at saka umupo doon. “Now that I kept my part on our deal last night, it’s your turn.

Mas lalong bumilis ang tibok ng puso ng dalaga dahil sa narinig. Napalunok siya at saka dahan-dahan ring naglakad papunta sa may couch kung nasan nakaupo ang binata nang senyasan siya nitong lumapit.

“Ano namang gagawin ko?” malditang tanong niya pa rin sa binata.

Kinuha ni Zoren ang puting folder sa ibabaw ng lamesa at saka inabot iyon sa kaniya kasama ang mamahaling ballpen. “Sign that.”

Renese’s brow furrowed. “What is it this time, Mr. Voss?”

“Our marriage certificate.”

“Wait, our what?!” bulalas niya.

“Lower your voice, babe. Baka sabihin nila may ginagawa akong masama sa’yo. Pirmahan mo na ‘yan para maipasa ko na kaagad sa city hall pag-alis ko rito,” wika nito na parang wala lang.

Renese closes her eyes tightly and inhales a large amount of air before exhaling it. She needs to calm her nerves dahil kung hindi, baka maubusan siya ng pasensiya sa lalaking ‘to kahit pa tinulungan siya nito.

He’s powerful enough to crush a billion-peso fashion brand — what more could he do if he gets annoyed at her because of her attitude?

Renese looks at the marriage certificate she holding, hesitant. May pirma na doon ang binata, pirma niya na lang ang hinihintay bago ito maging opisyal. Kapag pinirmahan niya iyon ay lalabas siya sa kwarto na ito na may nakakabit na ibang apilyido sa dulo ng pangalan niya.

She gulped. “If you get terms, I get terms too.

It’s not right that only he benefits long-term from this marriage! She should too!

Zoren didn’t go through with taking another sip of his scotch because of what she said.

“Spill it,” he commanded.

“I want a confidential marriage. If I sign this certificate, no one should know that we’re married—not the press, not my friends, not my manager, not even the business and fashion world,” she demanded. “And my cat,” she added.

Ang pusang tinutukoy niya ay ang kaniyang puting Persian cat na si MiuMiu na natanggap niya sa kaniyang fan two years ago pagkatapos ng Windy Collection Fashion Week na kinabibilangan niya. Ito rin kasi ang naging karamay niya no’ng maghiwalay sila ng ex-boyfriend niya kampon ni Satanas.

Kumunot ang noo ni Zoren, halatang ayaw ang ideya ng dalaga. “Sure, but in one condition,” sabi nito kalaunan.

Halos mag-usok ang ilong ni Renese dahil sa narinig. May kundisyon na naman? Hindi ba ito nauubusan ng mga bagay na mas magpapahirap ng buhay niya?

Renese maintains her control. “Ano ‘yon?”

“You need to wear this ring…” May nilabas itong maliit na pulang box bago kinuha ang mamahaling singsing at ipinakita sa kaniya. “Always, regardless of press exposure,” he added.

Pansamantalang natulala si Renese sa singsing na hawak ng binata. Isa itong custom-made na singsing na gawa sa 18k white gold na sobrang elegante at classy tingnan. Simple lang ang hugis ng band pero may elegant twist design, parang dalawang linsya na magkasalubong sa gitna.

Meron ding pear-shaped diamond sa gitna, hindi ito masyadong malaki pero hindi rin masyadong maliit, sakto lang para mapansin. Sa loob ng band at may naka-engrave na ZCV + RDK pero hindi iyon napansin kaagad ni Renese.

Ganitong-ganito ang mga tipo niyang singsing! Simple but elegant. Hindi masyadong bonga pero mananampal pa rin ng kahirapan!

“Deal!” walang pagdadalawang isip na sagot niya ang matauhan at saka pinatong sa lamesa ang marriage certificate at pinirmahan iyon.

Iyon lang naman kasi ang kinababahala ni Renese—na malaman ng lahat na kasal siya. Ngayong napagkasunduan nila na walang makakaalam ay mas napanatag na ang loob niya. Pwede pa rin niyang gawin ang lahat ng gusto niya ng walang ibang taong manghuhusga sa kaniya.

Though, wala naman siya pakialam sa sasabihin ng iba pero ng magulang niya ay meron!

Inabot na ni Renese ang certificate kay Zoren na mabilis naman nitong kinuha at inayos sa loob ng folder.

Sabay silang tumayo mula sa pagkakaupo sa couch na tila ba mag business partner na kakatapos lamang mag-meeting.

Renese crossed her arms over her chest and looked at him. “Even though we’re now married, I’ll stay in my condo. Hindi ako titira sa bahay mo, naiintidihan mo?” she demanded once again.

“Sure, no problem.”

Halos pumalakpak ang tenga niya dahil sa pagpayag nito. Hindi niya inaasahan na mapapapayag niya ito kaagad.

“And now that we’re married, don’t you ever think that you own me. Kasal lang tayo sa papel,” seryosong sabi niya.

Zoren smirked. “You’re right. But you gave yourself to me. Voluntarily, Mrs. Voss, remember that.”