The Possessive Mafia King (English)

Manila, Hospital

“Ang ectopic pregnancy ay puwedeng ikamatay kapag pumutok ang fallopian tube! Major surgery na ‘to—bakit ikaw lang ang nandito? Nasaan ang asawa mo? Tawagin mo siya agad para pumirma sa mga papeles!”

Sa kabila ng matinding sakit sa kaniyang tiyan, dinayal ni Sunshine ang telepono.

Matagal na tumunog ang linya.

Sa wakas, may malamig na boses na sumagot sa kabilang linya.

“Ano ‘yon?”

“Shawn, busy ka ba? Sobrang sakit ng tiyan ko. Pwede mo ba—”

“Hindi puwede!”

Hindi pa man siya tapos magsalita, malamig at iritableng boses na ang sumabat.

“Masakit din ang tiyan ko at kailangan kong magpatingin sa doktor, pero sobrang busy ako!”

“Shawn, sino ‘yan?”

Isang boses ng babae ang maririnig mula sa telepono.

“Taong hindi importante.”

Agad lumambot ang tono ng boses niya.

“Alin ang gusto mo? Kukuhanan ko ng litrato at ipapadala sa ‘yo.”

Tumunog ang dial tone sa tainga ni Sunshine.

Para bang dahan-dahang hinihiwa ng kutsilyo ang kaniyang puso.

Namumutla ang kaniyang mukha at bumibilis ang kaniyang paghinga.

Mabilis na sumigaw ang doktor, “Bilisan n’yo! Ihanda agad ang operating room! Ooperahan ang pasiyente!”

Nang magising muli si Sunshine, nasa isang hospital ward na siya.

“Gising ka na? Sobrang delikado ng kalagayan mo kahapon. Buti na lang at naisalba ka agad—kung hindi, patay ka na sana.”

Reklamo ng nurse habang inaayos ang IV drip.

“Grabe ang asawa mo! Hindi man lang nagpakita matapos ang ganitong kalaking operasyon. Sobrang iresponsable!”

Inabot niya kay Sunshine ang isang business card.

“Ito ang numero ng nursing home. Pwede kang tumawag ng caregiver kung may kailangan ka.”

“Salamat.”

Tinanggap ni Sunshine ang card at kinuha ang kaniyang cellphone, handa nang tumawag.

Biglang may pumutok na trending news alert sa screen.

[Si Shawn Navarro, Presidente ng Navarro Group, gumastos ng nakakagulat na dalawang bilyong piso para makuha ang diamond necklace ni Madame Diana Bautista, saka nagpalipad ng sky lantern sa mismong lugar para mapasaya ang kanyang girlfriend!]

Nanliit nang husto ang mga mata ni Sunshine sa nakakasilaw na headline.

Ang napakaguwapong lalaking nasa larawan ay ang kaniyang asawa—si Shawn.

Asawa niya ito, pero isang taong hindi niya kailanman kayang ipakilala sa publiko.

Apat na taon na silang kasal.

Sa loob ng mga taong iyon, palagi siyang malamig at walang pakialam sa kaniya.

Akala niya noon, ganoon lang talaga ang ugali nito.

Para makuha ang puso niya, ginawa niya ang lahat para gampanan ang papel ng isang mahinahon at masunuring Mrs. Navarro.

Ngayon, kitang-kita niyang yakap nito ang ibang babae at ipinagyayabang ang pagmamahal sa harap ng lahat.

Doon lang niya tuluyang naintindihan—hindi siya kailanman minahal nito.

Isang matalim na sakit ang tumusok sa kaniyang dibdib.

Napuno ng luha ang mga mata ni Sunshine.

Dapat na siyang bumitaw.

Ang apat na taong kasal na ito, isang palabas lang, kailangan nang tapusin.

Makalipas ang dalawang araw, na-discharge si Sunshine mula sa ospital.

Mukhang nag-aalala ang doktor.

“Mahina pa ang katawan mo. Bakit hindi ka pa mag-stay ng ilang araw?”

“May biglaang nangyari sa bahay.”

“Kailangan mong magpahinga nang mabuti, iwasan ang mabibigat na gawain, at bawal na bawal muna ang sexual intercourse. Bumalik ka after seven days para sa follow-up.”

“Salamat po, Dok. Naiintindihan ko.”

Bumalik si Sunshine sa hiwalay na villa sa Batangas.

Agad siyang pinagsabihan ng katulong na si Trina.

“Madam, sobra ka nang pasaway! Ilang gabi ka nang hindi umuuwi! Magagalit nang husto ang asawa mo kapag nalaman niya ‘to!”

Kahit katulong lang, umasta si Trina na parang biyenan.

Siya ang naging nurse ni Shawn at itinuring ang sarili na may mataas na posisyon.

Wala siyang kahit katiting na respeto kay Sunshine, ang hindi paboritong Mrs. Navarro.

Alam ni Sunshine kung bakit.

Kahit hindi diretsahang inutusan ni Shawn, malinaw ang tahimik nitong pagsang-ayon.

Kung hindi, hindi kailanman lalakas ang loob ni Trina na umasta nang ganoon.

Noon, para mapasaya si Shawn, pinilit ni Sunshine na pasayahin ang lahat ng nasa paligid nito.

Kahit binu-bully at inaapi ni Trina, nilulunok niya lang ang galit.

Pero sa pagkakataong ito, tumanggi na siyang magtiis.

Itinaas ni Sunshine ang kamay at sinampal si Trina, malamig at puno ng paghamak ang boses.

“Ang kapal ng mukha mo! Isa ka lang katulong—anong karapatan mong kausapin ako nang ganiyan?”

“Ikaw—!”

Tinakpan ni Trina ang kaniyang pisngi, bakas ang gulat sa mga mata.

“Lakas ng loob mong saktan ako?”

“Sasaktan kita kung gusto ko. Ano—sa tingin mo ba kaya mo akong gantihan?”

Nayanig si Trina sa malamig na pananalita ni Sunshine.

Kahit hindi pabor si Sunshine, siya pa rin ang batang ginang na personal na pinili ni Madam Navarro.

Wala nang nagawa si Trina kundi lunukin ang galit.

Tumalikod si Sunshine at umakyat sa hagdan.

Sa likod niya, pabulong na sinabi ni Trina, “Anong silbi ng ganda mo? Hindi ka rin naman tinitingnan ng asawa mo. Ang posisyong ‘yan, mapupunta rin sa iba balang araw!”

Parang punyal na bumaon sa puso ni Sunshine ang masasakit na salita.

Huminga siya nang malalim.

Wala na itong halaga.

Pagkatapos ng araw na ‘to, wala na talagang mahalaga sa lugar na ‘to.

Pagbalik sa kwarto, nag-impake si Sunshine.

Kaunti lang ang gamit niya—isang maleta ay sapat na.

Habang binubuhat iyon, aksidente niyang napuwersa ang sugat niya.

Isang matalim na sakit ang dumaloy sa kanyang tiyan.

Tumulo ang malamig na pawis sa kaniyang mukha.

Uminom siya ng ilang painkiller bago bahagyang gumaan ang pakiramdam.

Dahil man sa gamot o sa sobrang pagod, agad siyang nakatulog.

Gabi na nang pumasok sa kwarto ang isang matangkad na anino.

Umagos ang tubig sa banyo. Pagkalipas ng dalawampung minuto, lumabas si Shawn na may tuwalya lang na nakapulupot sa baywang.

Ang guwapo niyang mukha, malapad na balikat, makitid na baywang, at malinaw na abs ay naglalabas ng malakas na presensya. Dumaloy ang mga patak ng tubig sa kaniyang mga kalamnan bago nawala sa ilalim ng tuwalya.

Walang sabi-sabi, itinaas niya ang laylayan ng pantulog ni Sunshine.

Nagising siya sa sakit.

“Ay…”

Agad niya itong itinulak palayo.

“Umalis ka sa ibabaw ko.”

“Playing to get?” pangungutya ni Shawn. “Sunshine, isa na naman ba ‘to sa mga pakulo mo?”

Umalingawngaw sa itaas niya ang mababa at mapanuksong boses.

Sa halip na umalis, may halong panunuya pa niyang sinabi, “Hindi ba’t ikaw mismo ang nakiusap sa matanda para sa monthly arrangement na ‘to? Tapos ngayon, ayaw mo na?”

Ang pagkapunit ng sugat niya ay agad nagpaluha kay Sunshine.

Alam niyang kinasusuklaman siya ni Shawn.

Noon, pinilit ng matriarka ng pamilya Navarro ang kasal nila.

Pagkatapos, nang makita ang pagiging malamig ni Shawn, nagtakda ito ng patakaran—kailangan niyang makasama si Sunshine ng isang gabi bawat buwan.

Sa tuwing mangyayari iyon, turing niya sa kaniya ay isa lang gamit para ilabas ang pagnanasa.

Kapag binalikan ang apat na taong pagsasama, puro pait lang ang naramdaman ni Sunshine.

Maingat siya, mapagbigay, at laging nag-a-adjust pero ni katiting na pagmamahal, hindi niya nakuha.

Kung ganoon din lang, bakit pa siya kakapit?

“Shawn, naghiwalay na tayo—”

Hindi pa man siya tapos, tumunog ang cellphone ni Shawn.

Ayaw na ayaw niyang naiistorbo sa gabi.

Pero sa pagkakataong ito, banayad ang pagsagot niya.

“Ano ‘yon?”

“Shawn, natatakot akong mag-isa. Pwede ka bang pumunta at samahan ako?”

Isang malambing na boses ng babae ang maririnig sa linya.

“Sige.”

Walang pag-aalinlangan ang sagot niya, puno ng lambing—isang tono na kailanman ay hindi narinig ni Sunshine.

“Hintayin mo ako. And’yan ako in twenty minutes.”

Naputol ang tawag.

Nagbihis si Shawn at umalis nang hindi man lang siya nilingon.

Makalipas ang ilang minuto, narinig ang tunog ng kotse mula sa ibaba.

Binasa ng luha ang unan ni Sunshine.

Mahigpit na kinuyom ng mapuputla niyang mga daliri ang kumot.

Ganito pala ang kaibahan ng pagmamahal at kawalang-pakialam—isang tingin lang, malinaw na malinaw na.

Kinabukasan ng umaga, iniwan ni Sunshine ang kasunduan sa paghihiwalay, kinuha ang maleta, at tuluyang lumabas.

Biglang may matalim na sakit na humiwa sa kaniyang tiyan.

Isang mainit na likido ang umagos pababa sa kaniyang mga binti.

Ibinaling niya ang tingin pababa.

Isang nakapangingilabot na lawa ng dugo ang kumalat sa ilalim ng kaniyang mga paa.