LOGINAng araw ay unti-unting lumubog sa abot-tanaw, nagbigay ng mainit na gintong liwanag sa malawak na sementeryo. Ang mga dahon ay mahinang umuugong sa malamig na simoy ng hangin ng taglagas, ang kanilang mga madahon na gilid ay bumubulong ng mga lihim mula sa mga nakaraang panahon. Nakatayo si Iza sa
Ang hangin ay puno ng tensyon habang si Iza ay nakatayo sa harap ng nakakatakot na estruktura ng Manila Prison. Ang malamig at kulay-abong mga pader nito ay tila lumulunok sa kanya, isang kuta ng kawalang pag-asa na nag-iiwan lamang ng mga anino sa kanyang paligid. Maraming gabi ang ginugol niya sa
Bida pa rin ang buwan sa langit, nkakatakot na katahimikan sa abandonadong bodega. Noong panahon ng kasiglahan, ang gusaling ito ay puno ng buhay, ngunit ngayon ay nakatayo ito na may mga basag na bintana at kalawangin na mga pintuan, sumasalamin sa kawalang pag-asa sa loob. Sa loob, isang grupo pa
Ang huling bahagi ng chandalier ay nagbigay ng mahahabang anino sa sala habang si Mark at Aileen, mga magulang ni Iza, ay umupo sa kanilang karaniwang pwesto sa malaking sofa. Ang pamilyar na tunog ng telebisyon ay pumuno sa hangin, ngunit wala sa kanila ang talagang nakikinig. “Hindi rin sya nagpa
Tumawa ang lalaki, isang malupit na tunog na walang saya. "Walang pagkakataon, sweetheart. Isasama ka namin, gusto mo man o hindi."Sa mga salitang iyon, sinimulan siyang hilahin pabalik patungo sa warehouse kung saan siya nakatakas kanina. Sinubukan niyang humila ng kanyang mga paa upang bumagal, n
Pagkatapos ng tila isang walang katapusang oras, umabot siya sa isang bukasan ng warehouse—lagusan papunta sa warehouse na pinanggalingan nya, na tumitingin patungo sa isa pang warehouse na katabi nito. Sumilip siya dito at nakita niyang ito ay parang imbakan—puno ng mga kahon at crate.Dahan-dahan
Kakatapos lamang maglunch ng lahat. Kasalukuyan ng nagpapahinga sandali si Iza sa office nya para pababain ang mga kinain. Pumikit sya sandali para umidlip dahilan para hindi nya mapansin si Angela sa pagpasok nito sa kanyang office.“Meditation?” pagbibiro ni Angela sa kaniya dahilan para mapadilat
Pagkatapos kumain sa cafe ay agad na nagtungo sila Rebecca sa sasakyan ni Roman. Naging pahirapan pa sila sa pagsakay dahil sa mga media na nakaabang sa paglabas nila. Mabuti na lamang at naharangan ang media ng mga guards na nasa labas. “Pababalikan ko na lang sa driver namin yung car na dala ko,”
Kinilig na naman si Rebecca sa mga lumabas na salita mula kay Roman. Napangiti sya lalo nang iaatras ni Roman ang upuan na nasa harapan nya para makaupo sya, napaka gentleman nito sa bawat kilos nya. This is her dream, at mukhang natutupad na paunti unti ang mga pangarap nya noon. Tanging gagawin na
Hindi mapakali si Rebecca matapos marinig ang mga sinabi ni Roman sa kabilang linya. Tila ba naging hudyat ang mga boses ni Roman para bumalik na naman ang pagkaadik nya sa kaniya. Agad nyang pinaandar ang sasakyan nya at excited na nagpunta sa bahay ng mga Jones.Natutuwa sya ngayon, iyon ang nangu







