Mag-log inAng araw ay unti-unting lumubog sa abot-tanaw, nagbigay ng mainit na gintong liwanag sa malawak na sementeryo. Ang mga dahon ay mahinang umuugong sa malamig na simoy ng hangin ng taglagas, ang kanilang mga madahon na gilid ay bumubulong ng mga lihim mula sa mga nakaraang panahon. Nakatayo si Iza sa
Ang hangin ay puno ng tensyon habang si Iza ay nakatayo sa harap ng nakakatakot na estruktura ng Manila Prison. Ang malamig at kulay-abong mga pader nito ay tila lumulunok sa kanya, isang kuta ng kawalang pag-asa na nag-iiwan lamang ng mga anino sa kanyang paligid. Maraming gabi ang ginugol niya sa
Bida pa rin ang buwan sa langit, nkakatakot na katahimikan sa abandonadong bodega. Noong panahon ng kasiglahan, ang gusaling ito ay puno ng buhay, ngunit ngayon ay nakatayo ito na may mga basag na bintana at kalawangin na mga pintuan, sumasalamin sa kawalang pag-asa sa loob. Sa loob, isang grupo pa
Ang huling bahagi ng chandalier ay nagbigay ng mahahabang anino sa sala habang si Mark at Aileen, mga magulang ni Iza, ay umupo sa kanilang karaniwang pwesto sa malaking sofa. Ang pamilyar na tunog ng telebisyon ay pumuno sa hangin, ngunit wala sa kanila ang talagang nakikinig. “Hindi rin sya nagpa
Tumawa ang lalaki, isang malupit na tunog na walang saya. "Walang pagkakataon, sweetheart. Isasama ka namin, gusto mo man o hindi."Sa mga salitang iyon, sinimulan siyang hilahin pabalik patungo sa warehouse kung saan siya nakatakas kanina. Sinubukan niyang humila ng kanyang mga paa upang bumagal, n
Pagkatapos ng tila isang walang katapusang oras, umabot siya sa isang bukasan ng warehouse—lagusan papunta sa warehouse na pinanggalingan nya, na tumitingin patungo sa isa pang warehouse na katabi nito. Sumilip siya dito at nakita niyang ito ay parang imbakan—puno ng mga kahon at crate.Dahan-dahan
Maagang nakapunta sila Roman sa taping kung saan gaganapin ang unang shoot. Umaga pa lang ay kitang kita na nilang dalawa ni Iza ang napakagandang tanawin ng dagat. Masyadong maganda na halos hindi sumagi sa kanilang isipan na malapit lang ito sa Manila.Kasalukuyan silang inaayusan ng mga make up a
Maganda ang sikat ng araw sa labas. Kasalukuyang nag-aalmusal ang mag-ama na si Roman at Aikee. Hindi na rin nila ginising pa si Iza dahil baka kailangan pa nito ng panibagong araw na pahinga. Ngunit pareho silang napahinto nang marinig ang mga yabag nito. Doon nila nakita si Iza na pababa sa hagdan
Habang nakaupo si Rebecca sa sofa at nakapikit ang mata ay patuloy na kinakalikot ng manikurista ang kaniyang paa. Ito na marahil ang peace of mind na nakuha nya sa loob ng napakahabang panahon. Kasalukuyan sya f na sa parlor ng kaniyang kaibigan. Ang ngisi ay hindi nawala sa kaniyang mukha. Para s
“Mommy, wake up! Let’s eat na, mommy.”“Son, your mom is tired. Come on, let’s eat. Ihahatid kita sa school.”“But mommy will be hungry if she does not wake up.”Iyon ang narinig ni Iza bago nya imulat ang kaniyang mga mata. Kinusot nya ang mata at agad na bumungad sa kaniya ang kaniyang anak na nak







