LOGINMagalang ngunit malayo at walang halong damdamin ang kanyang tono.Pagkasabi nito, ibinalik niya ang bank card sa kamay nito.Nang ibuka na niya ang pinto at bumaba,Inabot siya ni Gavin at hinawakan sa pulso. "Ito ba ang sagot mo?"Tinitigan ni Ophelia ang pulseras na kulay pula at kahoy na nakapulupot sa pulso nito, habang unti-unting lumalabo ang kanyang mga mata dahil sa namumuong luha."Mr. La Victoria, ako po ay isang tao. Hindi po ako paninda na may nakatakdang presyo, at hindi rin po ako laruan na inyong mapaglalaruan at makokontrol ayon sa inyong kagustuhan. At kailanman... hinding-hindi ako magiging kabit ng isang lalaking may asawa na."Pagkasabi nito, binawi niya ang kanyang kamay at tuluyang bumaba.Habang pinagmamasdan ang babae na mabilis na naglalakad papasok sa eskinita, pagod na ipinatong ni Gavin ang kanyang mga daliri sa kanyang sentido.Binuksan ni Luke ang paghihiwalay ng upuan, lumingon, at maingat na tinitigan siya habang nagtatanong. "Mr. La Victoria, tiyak po
Sadyang sinasamantala lamang niya ito, dahil alam niyang hindi ito makakalabas o makakaalis sa Annex kung wala siya.Napakagat-labi si Ophelia dahil sa inis.Dahil wala naman siyang ibang magagawa, naglakad siya patungo sa sasakyan, binuksan ang pinto, at pumasok.Umupo rin siya sa tabi ng bintana gaya ng dati.Walang nagsalita sa kanilang dalawa, at sa isang saglit, ang buong sasakyan ay nabalot ng kakaibang katahimikan.Tila ba tanging ang tibok lamang ng kanilang mga puso at ang mahinang tunog ng kanilang paghinga ang maririnig.Hindi nagtagal matapos ang pag-andar ng sasakyan, biglaang ibinaba ni Gavin ang bintana.Isang malamig na hangin ang pumasok at humampas sa kanya, na nagpadala ng ginaw sa kanyang buong katawan.Kusa at kusa niyang hinatak nang mahigpit ang kuwelyo ng kanyang makapal na damit.Wala siyang nagawa kundi humarap at sundan ng tingin ang kanyang tinitingnan sa labas.Madilim ang paligid, at bago pa man niya makita kung ano ang tinitingnan nitong mabuti, narinig
Ngunit hindi niya alam kung ano ang ibig sabihin ng sinabi nito.Nang susubukan sana niyang humarap at tanungin ito, hinawakan ni Gavin ang kanyang baywang at pinigil siyang gumalaw. Idinikit nito ang malamig nitong labi sa kanyang tainga at bumulong. "Ophelia, kung mananatili ka sa aking tabi, bibigyan kita ng napakaraming pera. Huwag kang mag-alala, hinding-hindi kita gagalawin o sasaktan sa pisikal."Nanlaki ang mga mata at tuluyang natigilan si Ophelia.Matapos ang mahabang katahimikan, humarap siya, habang umaagos ang mga luha sa kanyang mukha, at tumawa nang may matinding lungkot. "Gusto niyo po bang maging kabit ko kayo?"Itinaas ng lalaki ang kanyang kamay at marahang pinunasan ang luha sa gilid ng kanyang mga mata. "Kahit ano ang itawag mo, ayos lang. Ang gusto ko lang naman ay bilhin ang oras na makasama kita."Tuwiran at tapat ang pananalita nito.Ngunit para kay Ophelia, ito ay labis na kasuklam-suklam.May panunuya sa kanyang tono nang magsalita siya. "Upang maging kapal
“Aurora…”Mahigpit niya itong niyakap, saka sila nagpagulong-gulong hanggang sa matakpan niya ang payat na katawan ng babae sa ilalim niya.Hinalikan niya ito nang masidhi sa mga labi, at sa bawat sandaling humihinga siya, marahan niyang ibinubulong ang pangalang iyon.Nais niyang marinig itong tumugon.Ngunit tila lubog na lubog pa rin ito sa panaginip, at tahimik lamang na sinusuklian ang bawat halik niya.Habang dikit na dikit ang kanilang mga katawan, at ang mga halik ay dumadaloy na patungo sa balikat at leeg nito, habang hinahaplos naman niya ang namumulang mga talinga nito, pinalalambing siya ng lalaki. “Aurora, tawagin mo akong Kuya…”Nang marinig ang salitang ‘Kuya’, kumunot ang noo ni Ophelia bilang pagtutol.May ibinubulong siya nang hindi maintindihan, at sa damdaming tila siya ay malalunod na, bigla niyang idinilat ang kanyang mga mata.Sa sandaling ito, nakapatong sa kanya si Gavin, at magkakadikit ang kanilang mga labi sa mainit at masidhing halik…Ang malalalaki nitong
Tumingala siya sa ikalawang palapag; matagal nang hindi bumababa si Gavin, kaya nakuha niyang hinuha na ang laro ng baraha ngayong gabi ay sadyang idinisenyo para kay Gideon.Ito rin ay nagsilbing babala kay Gideon na huwag magkaroon ng anumang masamang hangarin kay Ophelia.Mukhang madalas nang ginugulo at inaabala ni Gideon si Ophelia nitong mga nakaraang araw, kung hindi ay hindi gagamit ng ganitong tuwirang paraan si Gavin upang balaan ito ngayong gabi.Sa katotohanan, ang pinakamagalang na paraan ng pagharap ng magkakaibigan sa mga usaping may kinalaman sa kababaihan o interes ay ang pagiging tapat at diretsahan.Upang maiwasan ang anumang sira sa ugnayan ng pagkakaibigan.Tama ang ginawa ni Gavin.Sumunod si Ella sa kanila palabas, at nang makasakay na sa sasakyan, sinulyapan niya si Gideon na parang harangin sana si Gavin sa Messenger."Sige na, ang pagharang at pagbura ay mga bagay na pang-bata lamang. Dati pa noong mga bata pa kayo, hindi mo na mabilang ang ginawa mong ganyan
Dahil ang mukha ng babaeng ito ay may hawig nga kay Aurora.Ngunit ang lalaking ito na si Gideon... mula pa noong bata pa sila, mahilig na itong makipagtalo at makipagkaribal kay Gavin.Ginagamit lamang si Ophelia bilang kasangkapan sa kanilang paligsahan ng kapangyarihan at impluwuwensya.Kakaiba at nakakailang ang bigat ng kapaligiran.Nakaramdam ng di-komportable si Ophelia habang nakaupo doon.Nais sana niyang itanong kung kailan niya makukuha pabalik ang kanyang telepono, ngunit ibinulsa lamang ito agad ni Gavin.Wala nang nagawa si Ophelia kundi manatili at umupo doon.Noong una, nakikinig naman siya nang maigi habang naglalaro at nagkukuwentuhan ang tatlo.Ngunit masyadong mainit ang itinakdang temperatura ng aircon sa silid.Dahil na rin sa mahinang amoy ng insenso na nakakapagpakalma, hindi nagtagal at naramdaman na niya ang antok habang nakaupo.Nakayuko siya, at habang inaalalayan ng kanyang palad ang kanyang pisngi, unti-unti at pasumpong-sumpong siyang tumatango dahil sa







