LOGINSaglit na tumigil si Kaiden sa pagsandok bago kalmadong sumagot."No. We'll go tomorrow." Mabilis na nagliwanag sa mukha ni Hope sa sagot na iyon. Ibig sabihin, makakatulog pa siya kasama ang Tita Luna niya.Bigla siyang umayos ng upo, halos hindi na makaupo nang maayos sa tuwa. Kumislap ang mga ma
At hindi ko gusto kung paanong nag-react ang katawan ko. Heat spreads through me like wildfire and I can't do anything but indulge myself.My mind screams to push him away. To slap him. To remind myself why I’m supposed to hate him in the first place.Pero hindi sumusunod ang katawan ko na para bang
Gaile POVKulang na lang ay lumuwa ang mga mata ko sa sobrang gulat. Parang tumigil ang mundo sa mismong sandaling naglapat ang mga labi namin ni Kaiden.Nanigas ang buo kong katawan. At sa bawat segundong lumilipas, parang mas lalong lumalakas ang dagundong ng puso ko. Para akong nawalan ng kakaya
Good evening, readersss.Sorry, I’m still trying to write the next chapter, but I’m struggling a bit. I’ll do my best to update tomorrow afternoon or evening.I usually write my stories in English, but since this is a Filipino novel, I’m trying to stick more to Filipino, so please bear with me. Is i
“Y-You heard it right,” mabilis niyang sagot, pilit pinapakalma ang sariling boses kahit ramdam niyang nanginginig ang dibdib niya sa kaba. "I am engaged. So give me the divorce I want," sinabi niya iyon saseryong boses para hindi malaman ni Kaiden na nagsinungaling siya. Naningkit ang mga mata ni
Walang bakas ng emosyon sa mukha ni Kaiden.“Why are you so startled?” malamig niyang tugon, ang mga mata ay bahagyang naningkit. “What have you done wrong? Are you talking to one of your men?”Napaawang ang labi ni Gaile. Hindi siya mapaniwal sa tinuran nitoo at agad na kumulo ang dugo niya."At an
Dati, kahit gaano pa ito ka-busy, lagi siyang hinahatid ni Kaiden pauwi. Pero ngayon, dahil kay Hope… tila wala na itong oras kahit kaunting lambing man lang sa kaniya.Nang makita ang itsura ni Gelly, lumapit si Elizabeth at marahang hinaplos ang likod niya."Kai, ako na muna kay Hope. Ihatid mo mu
Lihim na napabuntong-hininga si Gaile. Of all places… Dito pa talaga ito nagpunta ngayon. Hindi niya maintindihan kung bakit lagi na lang sila nagkikita talaga. Pinaglalaruan na talaga yata sila ng tadhana. Umorder si Kaiden ng kape. Mukhang may hinihintay din ito.Iniwas na ni Gaile ang tingin at
Bahagyang umangat ang tingin ni Gaile.“It depends on who it is,” mahinahon niyang sagot. “But as long as he treats Hope well… that’s enough for me.”Pagkatapos nilang mag-breakfast, nag-ayos lang sandali si Gaile at nag-drive na patungo sa kumpanya. Nagbayad si Laurence ng tao upang kunin ang sasak
Lumambot ang titig ni Kaiden habang nakatingin sa anak. Bahagya niyang ibinaba ang ulo upang pantayan ang mga mata ni Hope, ang boses niya’y naging mas mahinahon, halos parang ayaw niyang masaktan ito kahit sa tono lang.“Does my princess have to ask her father to agree to things that others are unw







