เข้าสู่ระบบ"President Kaiden, President Steven, it's been a long time.""Yes, it's been a long time. How have you been?" ani Steven."Everything is fine," sagot ni Laurence. Saglit pa silang nag-usap bago naunang nagpaalam si Ksteven dahil kita na niyang mas lalo lang sumasama ang mukha ni Kaiden. Nang tuluy
Lihim na napabuntong-hininga si Gaile. Of all places… Dito pa talaga ito nagpunta ngayon. Hindi niya maintindihan kung bakit lagi na lang sila nagkikita talaga. Pinaglalaruan na talaga yata sila ng tadhana. Umorder si Kaiden ng kape. Mukhang may hinihintay din ito.Iniwas na ni Gaile ang tingin at
Bahagyang umangat ang tingin ni Gaile.“It depends on who it is,” mahinahon niyang sagot. “But as long as he treats Hope well… that’s enough for me.”Pagkatapos nilang mag-breakfast, nag-ayos lang sandali si Gaile at nag-drive na patungo sa kumpanya. Nagbayad si Laurence ng tao upang kunin ang sasak
Lumambot ang titig ni Kaiden habang nakatingin sa anak. Bahagya niyang ibinaba ang ulo upang pantayan ang mga mata ni Hope, ang boses niya’y naging mas mahinahon, halos parang ayaw niyang masaktan ito kahit sa tono lang.“Does my princess have to ask her father to agree to things that others are unw
Bahagyang kumunot ang noo ni Kaiden, pero hindi siya sumagot agad.“I think Hope likes her quite a bit,” patuloy ni Elizabeth, mas malambot na ngayon ang tono. “She’s growing up. You can’t always take care of everything alone. You also need to think about your own life… so Hope can have someone who’
He’s not known for being ruthless for no reason, after all.Sa gilid, napansin ni Justine ang pamumutla ni Rimando. Bahagya siyang umusog, inilapag ang baso, saka sumingit.“Alright, Mando,” kalmado niyang sabi, pero may diin. “It’s good that you know you were wrong.”Bahagya niyang itinaas ang kila
Tahimik ding ibinaling ni Steven ang kanyang tingin sa ibang direksyon at inaya ang mga kasama palabas. Mga nagsisikay na sila sa kaniya-kaniyang kotse pero nanatiling nakatayo si Steven at pinanood laang ang pag-alis ng mga sasakyan sa halip na agad sumakay. Pagkatapos ay muli siyang lumingon sa d
Suot ang kaniyang high heels, naglakad papasok sa lounge si Gelly. Mabilis na nagtama ang mga mata namin.Kumunot ang noo ko. Nakita ko pa ang bahagyanga paggalaw ng panga niya bago niya nilibot ang tingin sa loob hanggang sa huminto iyon kay Steven.“Kuya,” mahina niyang tawag."What's wrong?" agad
Unti-unting kumunot ang noo nito habang tumitigas ang linya ng kanyang panga. Ang mga mata nitong kanina’y walang emosyon ay unti-unting dumilim habang nakatutok kay Gaile."What is it?" matalim niyang tanong kay Gaile. Biglang napabalik sa ulirat si Gaile. Agad siyang napalunok at umiwas ng tingin
Napakurap-kurap ako. That's a perfect opportunity."Yes, thank you, Prof!" mabilis kong sagot. "Okay. then. I'll pick you up after my work."Mabilis ang naging pagkilos ko kahit hirap na hirap gumalaw. Pagka-print ko sa mga documents, mabilis akong naligo at inayusa ng sarili ko. Naglagay din ako n







