ログインSaglit na tumigil si Kaiden sa pagsandok bago kalmadong sumagot."No. We'll go tomorrow." Mabilis na nagliwanag sa mukha ni Hope sa sagot na iyon. Ibig sabihin, makakatulog pa siya kasama ang Tita Luna niya.Bigla siyang umayos ng upo, halos hindi na makaupo nang maayos sa tuwa. Kumislap ang mga ma
At hindi ko gusto kung paanong nag-react ang katawan ko. Heat spreads through me like wildfire and I can't do anything but indulge myself.My mind screams to push him away. To slap him. To remind myself why I’m supposed to hate him in the first place.Pero hindi sumusunod ang katawan ko na para bang
Gaile POVKulang na lang ay lumuwa ang mga mata ko sa sobrang gulat. Parang tumigil ang mundo sa mismong sandaling naglapat ang mga labi namin ni Kaiden.Nanigas ang buo kong katawan. At sa bawat segundong lumilipas, parang mas lalong lumalakas ang dagundong ng puso ko. Para akong nawalan ng kakaya
Good evening, readersss.Sorry, I’m still trying to write the next chapter, but I’m struggling a bit. I’ll do my best to update tomorrow afternoon or evening.I usually write my stories in English, but since this is a Filipino novel, I’m trying to stick more to Filipino, so please bear with me. Is i
“Y-You heard it right,” mabilis niyang sagot, pilit pinapakalma ang sariling boses kahit ramdam niyang nanginginig ang dibdib niya sa kaba. "I am engaged. So give me the divorce I want," sinabi niya iyon saseryong boses para hindi malaman ni Kaiden na nagsinungaling siya. Naningkit ang mga mata ni
Walang bakas ng emosyon sa mukha ni Kaiden.“Why are you so startled?” malamig niyang tugon, ang mga mata ay bahagyang naningkit. “What have you done wrong? Are you talking to one of your men?”Napaawang ang labi ni Gaile. Hindi siya mapaniwal sa tinuran nitoo at agad na kumulo ang dugo niya."At an
Masyadong mabilis ang nangyari kaya ni hindi agad naproseso ni Gelly kung paano lumapat ang sampal sa mukha niya.Nanigas siya sa kinauupuan bago dahan-dahang napahawak sa kaliwang pisngi.“Miss—” gulat na sambit ng driver bago mabilis na humarang sa pagitan nila. Halatang hindi nito alam kung ano
Seryosong pinagmasdan ni Laurence si Gaile. Pagkatapos ay marahan itong ngumiti.“Don’t worry too much,” mahinahon nitong sabi habang inaayos ang breakfast sa harap niya. “I don’t think Kaiden will let anything happen to Hope.”Inangat ni Gaile ang tingin. Medyo kumalma ang ekspresyon niya, ngunit h
Kumabog ang dibdib ni Gaile at suwabeng nilihis ang kaniyang tingin papunta kay Hope na masiglang lumapit sa kama. "Tita Luna, this is a little cake I made for you," aniya sabay lahat ng bag. Napaawang ang labi ni Gaile at kahit hirap kumilos, agad niya itong kinuha. Sinilip niya ang laman non at
Nanlalabo ang paningin ni Gaile nang dahan-dahan siyang nagmulat ng mga mata. Una niyang naramdaman ang malamig na hanging dumadampi sa balat niya at nanuot sa ilong niya ang mabigat na amoy ng disinfectant na bumalot sa paligid. Mabigat ang talukap ng mga mata niya habang pilit siyang tumingin sa







