Chapter 6

Dorryn's Point of View*

"Mom, sinabi ko na sa inyo noon pa man na ayokong makasal sa lalaking iyon."

"Mahirap ba ang pakiusap namin sa 'yo, Dorryn?"

Biglang naging malakas ang boses ni mom habang nakatingin sa akin. Napakagat ako sa labi ko.

Hindi ako pwedeng maging affective sa nangyayari ngayon at kailangan maging matalino ako sa ganitong sitwasyon.

Alam ko kasi na once di ko masusunod ang utos nila ay hindi malayo na ikukulong nila ako dito sa kwarto ko.

Natahimik na lang ako habang nakatingin sa kamay ko.

"Pababayaan ka muna naming mag-isip."

Kahit anong desisyon ko ay desisyon pa rin naman ang masusunod palagi.

Umalis na lang ito at kinuha ko ang phone ko at agad kong kinontak ang kaibigan ko na si Verlyn. Agad kong nakita ang mukha niya sa screen.

'Hello, beshy...'

"I need your help."

Nagtataka naman ang mukha niyang nakatingin sa akin.

"Tulungan mo kong makatakas dito sa bahay."

'Luhh, bakit naman? Lalayas ka lang naman diyan 'di ba pag ikakasal ka sa matanda ng mga magulang mo.'

Natahimik naman ako habang nakatingin sa kanya. Nanlalaki naman ang mga mata niya habang nakatingin sa akin.

'So ipapakasal ka talaga sa matanda?'

"Please, mamaya lalayas ako at sa likod ako dadaan."

'Okay, okay, susunduin kita mamayang gabi.'

Napangiti ako at agad napatango. Ilang taon ko na siyang kaibigan at siya lang ang taong nakakaintindi sa akin lalo na sa sitwasyon ko ngayon.

'Ayos ka na ba?'

Napatingin ako sa kanya. Mukhang alam na niya ang sitwasyon ko ngayon.

'Gusto mo bang sugurin natin ang lalaking yun at kasama yung h*******k niyang kabet?'

"Wag na buntis pa naman yun. Baka mapaano pa ang bata."

'Wow, ang bait mo naman. Mas mabuti na nga yung---'

"Shhh... Bata nag pinag-usapan natin dito. Mamaya na pagkatapos manganak. Nakatanggap na siya ng sampal sa cake sa mukha nung huli kaya sa susunod na naman."

'Wow, so nakita mo nga silang magkasama? Mabuti hindi mo sinuntok ang mukha ng lalaking yun.'

"Sinipa ko lang ang alaga niya para matapos ang lahat ng problema niya."

'Wow, nice!'

Nagpalakpak pa siya habang nakatingin sa akin.

"Basta mamaya ha."

'No worries, pupuntahan kita. Palagi kang welcome sa mansion ko.'

Napangiti na lang ako. Hindi naman mayaman ang kaibigan ko. Ang ibig sabihin niya na mansion ay isa lamang apartment size pero binigay yun sa kanya ng mga magulang niya sa kanya.

At kinagabihan nga nun ay nagkita nga sila sa likod ng bahay ni Dorryn at agad nilang pinasok ang maleta nito habang tulog ang mga magulang nito.

"Dalian mo baka magising na sila."

Agad naman itong tumango at agad pinaharurut ang sasakyan paalis hanggang makaalis na sila sa lugar nila.

"Thank you, Verl."

"No problemo my friend. Ako lang ang sagot sa lahat ng kahilingan mo."

Napangiti na lang ako.

"Pasensya na ha naistorbo pa kita sa bagay na ganito."

"Luhh, beshy baka nakakalimutan mo dugo na lang ang kulang sa ating dalawa. Para na tayong magkapatid. Para ka namang others noh."

Napangiti na lang ako at napayuko. Di ko maiiwasang magka-emosyonal dahil sa nangyayari.

"H-Hoi, nag-emote ka na naman. Tigilan mo yan dahil nadadamay ako!"

"Sorry na. Ang swerte ko naman kasi na nagkaroon ako ng kaibigan na kagaya mo. Maraming salamat."

"Ayieee, parang tanga ka naman ehhh! Kinikilig ako."

Natawa na lang ako sa kasira ulo ng isang ito.

Kinabukasan....

Maaga akong nagising at parang gusto kong kumain ng fried rice ngayon. Nakaranas din ako ng hilo kaninang umaga at nasusuka pa ako.

Di ko aakalain na pang-long term pala ang hangover ko. Byernes ng gabi pa akong uminom tapos hanggang ngayon lunes na ay nahihilo pa rin ako at nasusuka.

Uminom na lang ako ng tubig at nagluto na lang ng almusal. Magigising na rin ang isa dahil papasok din yun sa trabaho.

Isa kasi siyang teller sa bank kaya tiba tiba ang isang iyon.

"Good morning, beshy!"

Napatingin ako kay Verl na kagaya ko nakabihis na.

"Good morning din. Maupo ka na malapit na itong maluto."

"Wow, ang bango naman niyan. Pwede ka na mangasawa."

Natigilan naman ako sa pagluluto at napatingin sa kanya.

"Syempre sa akin. Pwede na tayong mag-live in para may tagaluto ako."

"Ewan ko sa 'yo. May boyfriend ka baka magselos pa yun."

"Ay oo nga pala."

Napailing iling na lang ako at nagpatuloy ako sa pagluluto hanggang sa inilapag ko na sa lamesa.

"The best cooker!"

Napangiti na lang ako.

Mukhang ito na ang start ng bagong buhay ko na wala sa puder ng mga magulang ko. Pero hindi ko nga inaasahan ang nangyayari sa akin ngayon lalo na sa nasaksihan.

Nasa banyo na ako sa kompanyang pinagtatrabahuan ko at nakaupo ako sa toilet habang nakatingin sa PT na binili ko sa baba.

Hindi ko alam pero bumili ako kanina for in case baka may pumasok nung friday. Hindi ko pa naman safe day yung gabing yun.

Biglang bumagsak ang dalawang balikat ko nang makita ko ang dalawang guhit. Ibig sabihin isang janitor sa bar ang ama ng magiging anak ko at hindi ko pa kilala kung sino o ano ang pangalan niya.

At ang pinakamalalang balita pa na nalaman ko pa na ang lalaking kailangan kong hanapin ay heto ngayon sa harapan ko at pinakilalang bagong CEO ng kompanya namin.

"I'm Nando Burge, I'm your new Company CEO."

Nagpalakpakan ang lahat dahil sa sinabi nito at ako naman ay nanghihinang napahawak sa table ko sa gilid nang mapatingin ako kay Nando ay nagtama pa ang mga mata namin na kinamutla ko.

"Damn..." mahinang ani ko na lang.

*****

LMCD22