LOGINHindi niya akalain na si Mheilin ay ampon palang kapatid ni Percival.Nang magtagpo ang kanilang mga mata at ngumiti si Mr. Yuzon, biglang kinabahan si Mheilin. Agad niyang sinubukang bawiin ang kanyang kamay mula sa pagkakahawak nito.Hindi siya binitawan ni Mr. Yuzon. Sa halip, naglabas ito ng isang kahon at iniabot sa kanya. "Regalo, bilang paumanhin ko sayo."Regalo? Tiningnan naman ni Mheilin ang pulang kahon na gawa sa velvet. Wala siyang balak tanggapin ito dahil nakita niya ang tatak ng isang mamahaling brand sa ibabaw nito. Ang mamahaling alahas na ito ay halatang isang suhol."Mr. Yuzon, ano ang ibig sabihin nito?""Naging isip-bata si Marie noon. Humihingi ako ng tawad para sa kanya," seryosong sabi nito. "I already grounded her, wala siyang kahit anong kontak sa labas. Don't worry, hindi ka na niya kailanman guguluhin pa."Gulo lang ba talaga ang ginawa niya?Pilit pa ring isiniksik ni Mr. Yuzon ang kahon sa mga kamay ni Mheilin. "Pakiusap, tulungan mo akong kausapin ang
Nagsalita siya nang may buong kapansin-pansing tiwala, ibinigay ang nito ang buo at walang pag-aalinlangan na tiwala sa walang-kabuluhang pangako ni Carlos.Bahagyang tumawa si Mheilin sa kanyang sarili at nag-type ng huling sagot: [“Kung ganoon, binabati kita ng good luck!”]Sa sandaling maipadala ang mensahe, bino-block niya agad ang numero. Laging mabilis at walang utang na loob si Mheilin pagdating sa kanyang mga limitasyon, sa oras na malaman niyang galing sa toxic na pamilyang iyon ang text, agad itong napupunta sa blacklist. Ito mismo ang dahilan kung bakit halos hindi na siya mahanap o matawagan ng mga Cordova o ni Carlos nitong mga nakaraang araw.Nang bumaba siya, nakaupo na si Percival sa hapag-kainan, tahimik na nagbibigay ng utos sa butler. "Simula ngayon, sabihin mo sa kusina na liitan lang ang ihahandang serving. Huwag masyadong magluto ng maraming pagkain."Ngumiti nang mainit ang butler. "Magandang bagay nga po na malakas kumain ang batang yon, Sir. Karamihan sa mga k
Sa madaling salita, pakiramdam ni Mheilin ay hindi lang utak ni Carlos ang may problema, ang buong team din nito ay walang silbi. Isang animnapu't anim na taong gulang na lalaki? Wala siyang kaide-ideya kung saan nila nahukay ang ganoong katawa-tawang maling impormasyon."Hindi ba sinabi mo na dalawang oras pa bago ka makauwi? Bakit ang aga mo yata?" tanong niya habang tumitingin kay Percival. Nang magkausap sila sa telepono kanina, malinaw na sinabi nito sa kaniya na matulog na muna.Napangiti nang nakakaloko si Percival, habang nakatitig sa kaniyang mukha. "Nawawalan ka na ba ng disiplina sa sarili dahil gabi na?"Napakurap-kurap naman si Mheilin. "Ha?""Malaki ka na," mapaglarong biro nito. "Hindi ka ba nag-aalala na tumaba dahil sa dami ng kinakain mo bago matulog?"Sa katunayan, nagmadaling umuwi si Percival dahil talagang nag-aalala siya na baka masira ang tiyan ng dalaga sa labis na pagkain matapos nitong magutom nang matagal.Napangiwi ang mga labi ni Mheilin. "Nagmadali kang
Nang marinig ang kanyang reklamo tungkol sa amoy, napakunot nang malalim ang noo ni Carlos. "Kahit na ganoon, hindi ka pwedeng basta-basta tumatakas nang ganyan.""Pero papayagan mo ba akong umalis? Hinding-hindi ka papayag!""Hindi pa talaga pwede sa lagay mo ngayon," pasensyoso na paliwanag ni Carlos. "Kahit na iayos natin ang paglabas mo, malaking paghahanda ang kailangan."Para ligtas itong mailabas ng ospital, isang buong medical team at mga espesyal na kagamitan ang kailangan na isama sa rito para subaybayan ito anumang oras. Ito mismo ang dahilan kung bakit gustong-gusto ni Carlos na bilhin ang south estate. Ang pag-aalaga kay Monica ay nangangailangan ng halos dalawampung medical professional, isang malawak na ari-arian lang tulad ng south estate, ang komportable na makakapag patira sa kanilang lahat habang may nakalaang kumpletong silid-gamutan doon."Makakalabas pa ba talaga ako sa lugar na ito?" bulong ni Monica, habang nanginginig ang boses sa kawalan ng pag-asa. "O mamat
Sa sobrang talas ng dila ni Mheilin, talagang hindi nito pinagbigyan si Carlos sa telepono. Ganun talaga ito laging handang magpakawala mga sampung pambara sa bawat isang salitang ibabato sa kaniya.Sumakit agad ang ulo ni Carlos, at pakiramdam niya ay may matinding pumipitk ng sa kanyang sentido.Hindi pa natapos doon si Mheilin, dahil dinagdagan pa nito ang panlalait. "Dapat ka na talagang magpatingin sa doktor para sa utak. Mukhang lumiliit na 'yang utak mo. Grabe, hindi ako makapaniwala."Bago pa man makasagot si Carlos, bigla na nitong ibinaba ang telepono. Nasa loob pa rin ng kotse si Carlos, nagmamadaling bumalik sa ospital. Dahil sa pang-iinsulto ni Mheilin sa kanyang IQ, nag-alab siya sa tindi ng galit na parang gusto niyang may mapatay. At ang mas lalong nagpapalala sa sitwasyon, tumawag sa kaniya si Mrs. Jane na nagpapanic dahil tumakas si Monica sa kanyang silid.Hinimas ni Carlos ang kanyang sentido upang maibsan ang sakit. Sa kalagayan ngayon ni Monica, halos hindi nga i
Habang pinapanood niya ang pag-alis at napakadesidido, malamig at walang kahit katiting na pag-aalinlangan, biglang nakaramdam si Carlos ng isang kakaiba at blankong puwang sa kanyang dibdib.Samantala nang makalabas na sila ng ospital, humarap si Mheilin kay Aldric. "May sampung libong piso na kamakailan na inilipat palabas sa account ni Monica. Alamin mo kung saan eksakto napunta ang perang 'yun."Dahil kung ang mga Cordova ay paniwalang-paniwala agad sa nakakaawa na palusot nito tungkol sa scam, ngunit hindi ito binili ni Mheilin kahit sandali. Tumango nang masunurin si Aldric. "Naiintindihan ko, talagang kailangan itong imbestigahan nang mabuti.” sang-ayon naman ni Aldric. Kinagabihan, bumalik si Mheilin sa estate. Hindi pa umuwi si Percival at umalis din agad si Aldric paghatid sa kaniya. Pagkaupo niya sa hapag-kainan, nakita niyang puno ito ng mga paborito niyang pagkaing Pranses. Habang kumakain, biglang tumawag si Percival. Bago pa man maabot ng kasambahay ang telepono, mab
Nakita ni Duke na hindi umaatras si Jian at ang mga salita nito ay matalim na parang kutsilyo. Nagpausok siya ng ilang beses sa kanyang sigarilyo nang may pagkabigo. “Kung ganoon, sabihin mo sa akin, ano ang imungkahi mo?”Sa kanyang pananaw, ibinigay na niya kay Jian ang lahat ng kaya niyang ibiga
Nakita ang kanyang lubos na di-magpapatalo na ugali, mariing humithit ng sigarilyo si Duke habang nagngingitngit. "I know you can drive. I have something to talk to you about." "We have nothing to talk about, Duke." Pagkatapos niyon, lumingon siya at pumasok sa kanyang sasakyan. Ngunit, mabi
Hinila ng marahan ni Mrs. Danaya palapit sa kanya si Jian, may gustong sabihin ngunit pinutol ito ni Jian. “Tita, I'm sorry. Ngunit hindi ang anak mo ang tamang tao na ipagkatiwala ko ang buong buhay ko.”Hindi nakakapagsalita ang ginang, dahil siguro sa gulat lalo na sa malalim na salita. Nang mak
Magkasalubong ang bawat mata nila, itinaas ni Jian ang isang kilay. “Ano na naman ang ginawa ko?” tanong niya.“Jian, kakabalik niya lang upang magpagamot. How can you be so petty?” sagot ni Duke.Nang marinig ni Jian ang sinabi ni Duke ay ngumiti siya. “What am I petty about? Wala bang ospital sa







