CHAPTER 3

Seraphina "Phia" Alcantara POV

Hindi pa man ganap na humuhupa ang kaguluhan sa Pediatric ER nang marinig ko ang mabibigat at sunod-sunod na yapak ng mga sapatos sa labas ng sliding door. Ang tunog na iyon ay pamilyar—mga bodyguard na laging nakatuntong sa likod ng pamilya De Salcedo.

Gusto ko nang kaladkarin ang mga anak ko palabas, pero nakakabit pa rin ang nebulizer mask sa mukha ni Cia at hawak pa ng nurse ang IV line ng dalawang bata.

Bumukas nang malakas ang double doors at pumasok ang isang matandang babae na may suot na mamahaling Chanel suit, nakasukbit ang perlas sa leeg, at may hawak na silver cane. Si Donya Eleanor De Salcedo—ang ina ni Cassian. Ang babaeng mismong nagtaboy sa akin limang taon na ang nakararaan matapos akong pagbintangang naglason sa sarili niyang anak.

Sa likod niya, apat na kalalakihang naka-barong at may earpiece ang agad na humarang sa p***o.

"Sabi ko na nga ba," malamig at puno ng pag-hamak na sabi ni Donya Eleanor habang itinaas ang kanyang tubong ginto na baston sa direksyon ko. "Nabalitaan ko sa administration na may pumasok na hamak na pasyente mula sa aksidente. Ang kapal din naman ng mukha mong magpakita pa sa ospital na ito matapos ang lahat ng ginawa mo, Seraphina."

Naramdaman kong mabilis na lumapit si Luke sa tagiliran ko, mahigpit na humawak sa laylayan ng aking damit, habang si Cia naman ay napatingin sa matanda na may takot sa mga mata.

Ibinaba ko ang mukha ko, pilit na pinapakalma ang nanginginig kong mga kamay. "Naparito lang kami para magpagamot ang mga anak ko, Donya Eleanor. Aalis din kami agad kapag maayos na ang lagay nila."

"Anak?" Tumawa nang maikli ang matanda, isang tawa na punong-puno ng poot. "O baka naman nakaisip ka na naman ng bagong paraan para makapang-perwisyo sa pamilya namin? Escorts, ilabas ang babaeng 'yan! At kunin niyo ang mga batang 'yan—kung may natitira pang kadugo ang pamilya De Salcedo sa kanila, aalamin natin sa pamamagitan ng DNA test bago natin sila itapon sa ampunan!"

Lumapit ang dalawang bodyguard sa pwesto namin. Awtomatiko kong itinago sa likod ko ang kambal, habang humakbang ako pabalik hanggang sa tumama ang likod ko sa stainless steel cabinet ng gamot.

"Huwag niyong hahawakan ang mga anak ko!" sigaw ko, pilit na pinatitigas ang boses ko kahit nanginginig ang buong katawan ko sa galit at takot.

Ngunit bago pa man makahawak ang isa sa mga bodyguard sa bisig ko, isang malakas na boses ang yumanig sa buong kuwarto.

"Back off."

Lumapit si Cassian mula sa gitna ng silid. Nakatayo siya sa pagitan namin at ng mga tao ng ina niya, ang kanyang matangkad na balikat ay parang isang pader na humaharang sa anumang banta. Nakatikom ang kanyang mga kamao, at ang malamig niyang titig ay nakatutok sa sarili niyang ina.

"Ethan!" kunot-noong sigaw ni Donya Eleanor, gamit ang palayaw ni Cassian sa pamilya. "Ano ba ang ginagawa mo? Ang babaeng 'yan ang dahilan kung bakit ka halos mamatay limang taon na ang nakararaan! Nakalimutan mo na ba ang ginawa niya sa 'yo?"

"Nakalimutan ko nga," sagot ni Cassian sa isang malamig at walang emosyong boses. "Nakalimutan ko ang lahat dahil sa nangyari limang taon na ang nakararaan. Pero ang hindi ko nakakalimutan ay ang mga patakaran sa ospital na ako ang Chief of Surgery."

Inangat ni Cassian ang kanyang kamay at itinuro ang p***o. "This is a trauma bay, not your personal boardroom, Mother. Walang sinumang pwedeng magpalayas o maglabas ng pasyente rito nang walang pahintulot ko."

"Cassian!" sigaw ng matanda na halatang nagagalit na sa pambabalewala sa kanya ng anak. "Nagpapagamit ka na naman sa babaeng 'yan!"

"Security, escort the visitors out," utos ni Cassian sa pamamagitan ng intercom sa pader. "Lahat ng walang medical business sa ER, pinalalabas ko ngayon din. Including family members."

Namutla ang mukha ni Donya Eleanor sa matinding gulat at napahigpit ang hawak sa kanyang baston. "Magsisisi ka sa ginagawa mo, Cassian. Kapag nalaman ng board ang ginagawa mo sa pamilya mo para sa isang walang kwentang babae—"

"I am the Chairman of the Board," putol ni Cassian sa ina, hindi man lang kumukurap. "At sa ospital na 'to, ang salita ko ang batas."

Pumasok ang mga hospital security guard at dahan-dahang pinalibutan ang mga tao ng Donya. Sa huli, walang nagawa ang matanda kundi ang tumalikod at maglakad palabas, pero bago siya tuluyang makalayo, nag-iwan siya ng isang matalim na tingin sa akin na tila nagsasabing hindi pa rito natatapos ang lahat.

Nang tumahimik ang paligid, naiwan kaming tatlo ng kambal kasama si Cassian. Lumingon siya sa akin, ang kanyang mga mata ay pilit na inaaral ang bawat detalye ng mukha ko, na parang naghahanap ng sagot sa isang palaisipang matagal na niyang pilit na binubuo.

"Salamat... pero kailangan na naming lumipat," mahina kong sabi habang hinahawakan ang kamay ni Luke at tinitingnan si Cia na medyo kumakalma na ang paghinga.

"Hindi kayo aalis," pinal na sabi ni Cassian habang dinadampot ang stethoscope niya sa lamesa.

"Ano?"

"Ang baga ng anak mo ay nangangailangan ng pananatili sa pediatric isolation room para sa monitoring ng toxic inhalants. At ikaw..." Tumingin siya nang diretso sa mga mata ko, ang boses niya ay naging seryoso at negosyante. "Nalaman ko sa records na isa kang kilalang Botanical Chemist at Medical Illustrator sa ilalim ng pangalang Lena."

Napatigil ako. Hindi ko inakalang mabilis niyang maiuugnay ang lumang propesyon ko sa bagong alyas na ginagamit ko ngayon.

"Kailangan ko ng isang Medical Illustrator para sa isang napakasensitibong cranial surgery na gagawin ko sa susunod na linggo," patuloy ni Cassian, habang dahan-dahang lumalapit sa pwesto ko. "Walang ibang nakakagawa ng eksaktong anatomical render ng mga rare brain lesions maliban sa 'yo. Pumayag ka na gawan ako ng mga kinakailangang illustration para sa operasyong ito, at kapalit niyon, bibigyan ko ang mga anak mo ng pinakamataas na antas ng VIP security protection at libreng gamot sa buong stay niyo rito."

Nakatitig lang ako sa kanya, hindi makapaniwala sa naririnig ko. "At kung tumanggi ako?"

Isang bahagyang ngiti ang lumitaw sa labi ni Cassian, pero walang halong saya ang mga mata niya—puno ito ng matinding kagustuhang matuklasan ang katotohanan.

"Kung tumanggi ka, hindi ko maipapangako na hindi muling babalik ang ina ko para kunin ang mga bata," bulong niya habang nakayuko nang kaunti para pantayan ang tingin ko. "Pumayag ka sa kontrata, Seraphina. Protektahan mo ang mga anak mo sa ilalim ng pangalan ko... habang binibigyan mo ako ng mga sagot na limang taon ko nang hinahanap."