MasukNapabuntong hininga si Vince habang nakatayo pa rin kaharap ng pulis na nagtatanong sa kanila.
Hindi niya ini-expect ang nangyari sa kanilang lahat kanina na parang isang bangungot at ngayon lang sila nagising. Ito ang unang beses na kinidnap siya ng mga di kilalang mga lalaki at may mga armas pa ito. Tiningnan niya ang ibang mga bata na mahimbing na natutulog at kumakain naman ang iba na kinahinga naman niya ng maluwag. Hindi kagaya kanina na palaging umiiyak ang mga ito. Napatingin siya sa pintuan dahil nag-aalala siya kung nasaan na ang batang babae na lumigtas sa kanila kanina. Gusto niyang malaman kung nasa maayos lang ba ito na lagay o baka napahamak na ito ngayon doon na hindi man lang nila natulungan. "May katanungan lang ako sayo." Napatingin naman si Vince sa pulis na nasa harapan niya ngayon. "Maari mo bang sabihin sa amin kung sino itong lumigtas sa inyo? Mahirap makatakas sa mga taong yun lalo na't armado ang mga iyon." Nagdadalawang isip siya na magsalita dahil di niya alam kung papaniwalaan ba siya nito o hindi. Pero bago siya nagsalita ay biglang may maliit na kamay ang humawak sa kamay niya na kinatingin nilang lahat doon. Napatingin si Vince sa humawak sa kamay niya at nanlalaki ang mga mata niya habang nakatingin sa batang babae na wala pa ring emosyon. Ito ang batang lumigtas sa kanila at makikita din niya na kalma itong nakatingin sa kanya na parang walang ginawang delikadong bagay kanina. At iniligtas sila na parang plinano na nito lahat. "I-Ikaw..." Magsasalita sana siya kung paano ito nakatakas sa mga lalaki nang naramdaman niyang mahinang pinisil ng batang babae ang kamay niya. Doon niya na-gets na ayaw nitong ipaalam sa iba ang ginawa nito at inosente lang itong tumingin sa kanya. "May problema ba? Sino ang batang ito?" Napatingin sila sa police na nakatingin kay Felicia at hinanap nito sa registration names ng mga nawawalang bata ang katauhan ng batang babae na nasa harapan nito. Napakunot naman ang noo ng pulis nang hindi nito mahanap ang pagkakakilanlan ng batang babae. At nakikita din niya na hindi anak ng mayaman ang batang babaeng nasa harapan niya dahil madungis ito at may kaitiman. “Wala siya sa listahan ko. Sino ang batang ito…. Teka parang pamilyar ang mukha mo, ha.” Humarang si Vince para matago nito sa likod si Felicia at agad siyang nagsalita para matulungan niya ang batang hawak niya. "Kilala ko ang batang ito at matagal na siyang hinahanap ni Uncle Moretti," wika ng binatilyo sa pulis. Hindi naman nagsalita si Felicia at nakikinig lang sa sinabi ng binatilyo. Baka kasi matulungan din siya ngayon sa nangyayari sa kanya. "Hindi ko alam na matagal na pala siyang kinidnap ng mga taong iyon at nakapag desisyon akong iuwi na siya sa pamilya niya. Dahil ilang taon na siyang nawawala at matagal na siyang hinahanap ng uncle ko.” Nagdadalawang isip na nakatingin ang pulis sa binatilyo at napabuntong hininga ito. "Mabuti naman at nakita mo siya dahil siguradong mahirap ang pinagdaanan niya sa kamay ng mga kidnappers at para makauwi na din siya sa pamilya niya.” Nakita ni Vince na napaniwala niya ang police na nasa harapan niya at hindi na nagtanong pa tungkol kay Felicia. “Ah tungkol pala sa pagtakas ninyo ay hindi mo pa sinasagot ang tanong ko.” "Tungkol sa pagtakas namin doon ay ako ang unang nakatakas sa lubid habang takot na takot ang mga batang kasama ko. Madilim ang lugar na yun at isa-isa ko na silang tinakas doon at yun na ang nangyari kung bakit kami nakatakas." Dahan-dahan na lang na napatango ang police. “Good job ang ginawa mo. Maiwan ko muna kayo at magpahinga muna kayo.” “Maraming salamat po.” Tumango naman ito bago umalis sa kwarto at nakahinga naman ng maluwag si Vince. "Salamat." Napatingin naman siya kay Felicia na nakatingin sa kanya at ngumiti naman ang binatilyo. Inilahad ni Vince ang gatas at tinapay sa kanya at tinanggap naman iyon ni Felicia. "Malaki ang pasasalamat namin sayo dahil sa ginawa mong pagtakas sa amin. Kung hindi dahil sayo ay kung ano na ang nangyayari sa amin doon." Wala ring nagawa si Vince noong kinidnap sila dahil nanlaban agad siya sa mga kidnappers kaya agad siyang tinali at di na pinakawalan. Nahihiya siya sa bagay na yun na isang batang babae pa ang lumigtas sa kanilang ngayon. Napatingin siya sa batang nasa gilid niya ngayon na busy sa paglamon ng tinapay at hindi sumagot sa sinabi niya kanina. Hindi siya makapaniwala na sa liit ng braso at katawan nito ay marami itong naligtas na buhay laban sa mga armadong lalaki. Napatingin siya sa bag sa may bulsa niya na kinatingin niya sa kanya. "Ano ito? Natatanong lang ako." "Pera." Binuksan naman ni Felicia ang pera at nanlalaki ang mga mata ni Vince na makita ang malaking halaga ng pera. Flashback.... Nasusunog na ang malaking bahay at natigilan si Felicia kasabay ng pagbuntong hininga. “Mukhang kakailanganin ko ang perang iyon.” Bumalik siya sa loob ng bahay kung saan niya iniwan ang pera niya at kinuha niya ulit iyon. Bago siya tumalikod at wala siyang pakealam sa apoy sa paligid niya na parang demonyo na naglalakad paalis ng bahay bago ito umapoy ng malakas. End of flashback.... Hindi na tinanong ni Vince kung saan galing ang pera nito at iba na lang ang tinanong niya. "Saan ka pupunta sa susunod?" Napatingin naman si Felicia sa kanya. Naramdaman ni Vince na may dahilan kung bakit iniligtas sila ng batang ito at hindi rin niya alam na si Felicia ang parang halimaw sa baryo na yun na kinatatakutan ng mga tao na kalabanin. "Pupunta ako sa lungsod." "...." Natahimik na lang si Vince sa sinabi nito. Nakikita niya na mukhang hindi pa nakakapunta ang batang ito sa lungsod. Dahil nakikita niya sa mga mata nito na marami itong gustong malaman once makarating ito sa lungsod. "Alam mo ba kung ano ang makikita mo doon sa lungsod?" Tahimik naman itong napatingin sa kanya. Doon niya nalaman na tama ang iniisip niya ngayon. "Uhmm... Ibang iba ang city sa nakasanayan mo. Once makarating ka doon ay may makikita kang malalaking gusali, mga sasakyan, bus at trains at marami pang iba.” Nakikita ngayon ni Vince na interesado ito habang nakikinig sa kanya. “Kailangan mong mag-aaral ng mabuti para makapagtrabaho ka ng maganda. Kung hindi naman ay mapupunta ka sa maling landas." Napayuko naman si Felicia nung marinig ang katotohanan. "Ang hirap maging batang walang mapupuntahan. Kailangan ko pang magtrabaho ng maigi para mabuhay." Namu-mroblema na nakatingin sa kanya si Vince. Dahil kung sa kanya ang nangyari sa batang nasa harapan niya ay siguradong magtatrabaho din siya sa batang edad niya. Pero ang hindi niya alam ay maraming connections si Felicia lalo na sa mga criminal bosses. Maraming gustong kumuha sa kanya na mga bosses dahil sa talento nito na walang katulad. At hinihintay lang nila na tumawag siya sa kanila para magtrabaho. Napabuntong hininga na lang si Vince at nag-isip kung ano ang magandang maitutulong sa kanya. Nang may naisip siyang bagay na makakatulong sa kanya at mahina siyang bumulong kay Felicia. "May isang naisip ako. Alam mo may uncle ako nawalan ng anak. Pwede kang mag-pretend bilang Lucia Moretti.” Naningkit ang mga mata ni Felicia habang nakatingin sa kanya. Iniisip niya kung nag-iisip pa ba ito ng maayos o tuluyan nang nabaliw ang lalaking nasa harapan niya. "Alam mo naman na madali lang mag-act na anak ka ng Moretti family at ako na ang bahala kung may DNA mang magaganap dito. Trust me." Tiningnan niya ang mga mata ni Vince at napabuntong hininga na lang ito. "Sige." Tinanggap na lang niya ang offer nito at mukhang kailangan muna niyang makisakay sa trip nito. Makalipas ang ilang oras, bumalik na sila sa city habang nakasakay sa sasakyan at maraming naghihintay sa kanila na makauwi. Papunta sila ngayon sa malaking police station sa lungsod nila. Nakarating na sila at nakatingin lang si Felicia sa maraming tao na niyakap ang mga anak nila dahil miss na miss na nila ang mga ito. Hindi niya alam kung mararamdaman ba niya ang ganung pakiramdam na yayakapin siya ng mga magulang niya na kahit siya hindi niya alam kung sino. Nang makita niya ang isang lalaki na nasa mga 30’s na nakatayo sa harapan niya habang nakatingin sa kanya. "Tito, ito na po pala si Lucia Moretti... ang nawawalang anak niyo po." ******* Nachtwrites22Biglang lumiwanag ang mukha ni Felicia dahil sa narinig tungkol sa library na pwede niyang pasukin."Kung yun ang regalo mo sa akin ay aking tatanggapin ang regalong iyon."Napangiti naman si Liam sa sinabi ni Felicia. Nakahinga naman ng maluwag si Liam dahil hindi na siya masyadong nahihirapan sa mga ibibigay niya kay Felicia.Narinig din niya na mahirap makuha ang loob nito. Biglang pumula ang buong mansion at tumunog ang alarm sa buong mansion. Napatingin naman si Felicia sa paligid na parang naguguluhan sa nangyayari. Agad namang lumapit ang kanang kamay ni Liam at in-open niya ang malaking TV sa harapan nila at nakalagay doon ang malaking warning.Napakunot naman ang noo ni Felicia habang nakatingin doon."Sir, mukhang may nag-hack sa system natin. Mukhang may gustong kumuha sa confidential files ninyo."Napakunot naman ang noo ni Liam dahil sa narinig."Nasaan ang mga hacker natin?""Mukhang hindi po nila nakayanan po. Nasa computer na rin sila ngayon."Napahawak naman sa ul
Nakarating na sila sa kwarto ni Mr. Liam at kumatok ang secretary nito bago pumasok. Agad nilang nakita ang isang lalaking nakahiga sa higaan nito at may dextrose pa sa pulsuhan nito. Dahan-dahan itong napatingin sa kanya at dahan-dahan itong napangiti nang makita niya ang munting bisita na kanina pa niya hinihintay. "Mabuti naman ay nakarating na kayo." "Wag po kayong masyadong gumalaw, Mr. Mendez," ani ng doctor nito sa gilid. "I'm fine. Will you all leave my bedroom except sa inyong tatlo." Kasama na sa tatlong 'yun ang secretary nito. Agad namang sumunod ang doctor at mga nurse nito at nagsilabasan na sila sa kwarto. "Grabe talaga ang natamo sa kanya," mahinang ani ni Lucien kay Felicia. Lumakad naman si Felicia papunta sa tabi ni Liam na kinatigtig nila sa kanya. "Mr. Liam, pasensya sa nangyari." Nanlalaki naman ang mga mata nila habang nakatingin kay Felicia. Sa katunayan ay wala talagang kasalanan si Felicia sa nangyari dahil sinusundan talaga si Liam ng m
Natigilan ang butler sa inasta ni Felicia na parang isang matured na babae na ang nasa harapan nito. "Ika---" "Bakit ang tagal papasukin ng bisita?" Biglang may dumating ang isang lalaki na nakasuot ng business suit at ito ang secretary ni Mr. Mendez na si Joseph Cruz. Napatingin naman ang lahat sa kanya at napatingin naman siya kay Felicia na wala pa ring emosyon ang mukha nito. "Secretary, hindi naman mga bata ang bisita ni Master Liam, 'di ba?" agad na ani ng butler kay Secretary Liam. Sinamaan naman ng tingin ng secretary ang butler at nilagpasan niya ito at dumiretso sa harapan nila Felicia. "Paumanhin po sa estorbo, Miss Felicia Moretti and Mr. Moretti." Dahan-dahan namang napango si Felicia. "Kanina pa po kayo hinihintay ni Mr. Mendez. Sumunod po kayo sa akin po." "Pagsabihan niyo ang butler ninyo. Kanina pa sana kami nakapasok kung Hindi lang dahil sa kanya na pinigilan niya kami. Tsk." Napatingin naman sila kay Lucien na inis na inis na nakatingin sa butl
Sa loob ng sasakyan ni Shia ay hindi niya iniwawala ang tingin sa sasakyan nila Felicia baka mawala pa ito sa paningin ng driver. "Sundan mo talaga sila. Wag na wag mo silang iwawala sa paningin mo, driver." "Masusunod mo, milady." Bigla namang tumunog ang phone ni Shia na kinatingin niya doon. At nakita niya tumatawag ngayon ang mom nito. Agad naman niya itong sinagot ang tawag at binalik ang tingin sa daan. "Bakit ka napatawag, mom?" 'Lumabas ka ng mansion? Sinabi sa akin ng driver mo.' "Sinusundan ko sila Felicia. Hindi nila ako sinama sa pupuntahan nila. Mukhang bigatin atah ang napuntahan nila, mom." Natigilan naman ang mom nito sa sinabi ng anak. 'Bigatin? Kung ganun ay kailangan mo talagang sundan si Felicia. Mag-iingat ka diyan.' "Kaya ko nga ginagawa ito para sa akin mapunta ang attention ng bigating yun. Napakaraming gift ang natanggap ni Felicia sa taong yun tapos hindi lang niya tinanggap!" 'What? As usual hindi marunong kumilala kung ano ang salitan
Napatingin ang lahat sa kanila lalo na kay Felicia na wala pa ring emosyon na nakatingin sa mga bisitang dumating. Napakamao naman si Shia habang nakatingin kay Felicia. Sa kanya na sana ang attention ng marami tapos dadating pa si Felicia. Pero di siya magpapatalo sa kanya. Kagaya ng mission niya ay kailangan maging close siya kay Felicia. "Felicia, ang aga mo namang nagising. Pwede naman na ako ang tumanggap ng mga regalo mo para hindi ka mapagod." "Hindi rin namin ibibigay ang presents na dala namin kung hindi makikita ni Lady Felicia." Napatingin naman sila sa isang lalaki na kasamahan ng mga gwardya. Lumapit ito sa kanila at yumuko kay Felicia. "Ito po ang lahat ng binigay ng master namin para po sa inyo, Milady." Napatingin naman si Felicia sa maraming regalo na nakalagay sa lamesa. "Hindi ko tatanggapin ang lahat ng 'yan." Nanlalaki naman ang mga mata ni Shia. Sa isipan niya ay hindi talaga alam ni Felicia kung ano ang mundo ng mga mayayaman. "Felicia, tanggapin mo n
Lumabas si Shia papunta sa sala nang makita n'ya na may mga men in black na nakaupo sa sala na parang may hinihintay. Lumapit naman s'ya sa isang katulong."Hey, nasaan si grandpa? Sino ang mga bisita na nandyan?""Nasa business meeting pa po si master at bukas pa po s'ya dadating."Napatingin naman s'ya sa mga bisita."How about them? Sino ang hinahanap nila at...."Napatingin naman s'ya sa mga regalo na nasa gilid at sobrang Rami nun at iba ito sa regalo na binigay kahapon kay Felicia."Bakit maraming mga regalo?""Hinihintay po nilang magising si Milady Felicia."Napakunot naman ang noo ni Shia nang dahil sa narinig.Hindi na nito kinausap ang katulong at agad naman niya itong nilapitan."Milady, wag po kayo diyan," mahinang ani ng katulong.Hindi nakinig si Shia at dumiretso na lang. Alam n'ya na matagal na magising si Felicia at s'ya muna ang kakausap sa kanila dahil sa kanya rin naman papunta ang mga regalong nasa harapan niya ngayon."Hello."Napatingin naman sa kanya ang mga







