Mag-log inLOUREL'S POV:
masakit makitang hindi parin tanggap ni daddy hanggang ngayon ang mismong apo niya dahil lang sa isang rason. Pero umaasa parin akong balang araw matatanggap niya ang anak ko
"Nak, pagpasensyahan mo na ang inasta ng daddy mo ha."
"Naiintindihan ko po."
"Sige na. Pumasok na kayo at magpapahanda ako ng meryenda para sainyo habang hinihintay maayos ang kwarto niyo."
"Romeo," pagtawag ni Mark sa anak ko
"Po?"
"Tulungan mo ko magbuhat ng pinamili at gamit niyo," utos niya
"Ako na. Kaysa naman anak ko," sabi ni Clyde
"Bakit, di niya kaya magbuhat?" Pilosopong tanong ni Mark
"Mark anak may mga helper naman."
"Kahit na. Matuto s'yang tumulong."
"Sige po tito," sabi ni Romeo at akmang aalis na
"Anak you don't have to do it, ako nalang," sabi ko. Naawa ako bigla sa anak ko, inuutos utusan lang siya
"No mommy, it's ok. Kaya ko na po. Big boy na po ako," sabi niya at umalis na talaga papuntang garahe
They took 15 mins para mabuhat at maipasok lahat ng napamili. Yong anak ko pawis na pawis. Pagkatapos nilang ilapag ang huling kahon, bigla naman dumating si dad galing 3rd floor.
"Oh pawis na pawis ka, Romeo," puna ni daddy kay Romeo
"Tumulong po ako magbuhat ng mga napamili at gamit namin,daddylo."
"Wow. Very good. Ganyan ha. Matuto kang tumulong."
"Opo daddylo."
First time ko atang narinig na nag compliment si daddy kay Romeo pero napaka sarcastic ng dating sakin.
Pag gising ko kinabukasan, bumaba ako agad para mag almusal. After ko kumain ay agad kong hinanap si Romeo. Natagpuan ko siya sa may garahe. Nag ka-carwash. Tig iisang sasakyan sila nila daddy at Mark. This scenario should be a sweet bonding pero bakit ang dating sakin, inuutos utusan na naman nila ang anak ko. After nila mag car wash, nag meryenda muna sila at nagpahinga.
"Romeo, tumulong ka magkatay ng manok ha," utos ni daddy
"Dad grabe naman yong magkatay ng manok. Ang bata pa niya para magkatay ng manok," I can't tolerate it anymore. Sobra na sila
"Pero anak kailangan nila ng extra na tao para mas mapabilis kasi last day na nila ngayon, after new year pa ang balik nila."
"Kahit na dad. Hindi na siya makatarungan."
"Mommy it's ok. For me to learn more."
"Anak you don't have to do this."
"Mommy promise ok lang talaga."
"Don't worry, I'll be guiding him. Ituturo ko muna kung paano," sabat ni Mark
After nila magpahinga, dumeretso na si Mark at Romeo sa manukan para magkatay. Naiinis ako. Sana pala hindi nalang kami umuwi dito sa pinas kung aaalilahin lang din pala nila ang anak ko.
"O asan yong mag ama?" Tanong ni mommy
"Nasa manukan, nagkakatay."
"Nagkakatay? Si Romeo?"
"Oo," naiinis kong sagot
"Sino nag utos na naman sakanya?"
"Sino pa? Edi yong magaling mong asawa," sabi ko at nag walkout.
"Sige nak, 'wag kang mag alala, kakausapin ko ang daddy mo tungkol dito," sabi niya habang sinusundan ako.
Gabi na no'ng natapos sila sa pag katay ng mga manok, kawawa ang anak ko, kitang kita sa mga mata at kilos niya na pagod na pagod siya. Napaka walang puso naman kasi ng daddy at lolo niya, grabe makapag utos.
"Anak," sabi ko sabay katok sa pinto ng kwarto niya
"Bukas yan mommy, pasok ka nalang."
"Nak," sabi ko at tumabi sakanya sa kama
"Po."
"Nak, bakit?"
"Huh?"
"Bakit kahit sobra na yong pag uutos nila sinusunod mo parin?"
"I don't know mommy pero basta po, ang gusto ko lang po mangyari, matanggap ako ni daddylo at tito. Ayoko pong may taong ayaw sakin. Kaya kahit mahirap po yong pinapagawa nila, sinusunod ko po para po tanggapin at mahalin na po nila ako," mahabang paliwanag ng anak ko
"Anak, you don't have to obey them. Wala kang kailangan patunayan anak. Kung mamahalin ka nila, mamahalin ka nila. Hindi mo kailangan pagtrabahuan ang pagmamahal nila sayo."
"Pero mommy, ok lang po talaga. Para na rin po matuto po ako."
"Basta anak ha, you don't have to force yourself. You don't owe them. If you know you can't, then there's nothing wrong refusing it, ok?"
"Ok mommy."
"Magsumbong ka pag sobra na sila ha."
"Yes po."
"Tabi tayo tulog nak," request ko sa anak ko. Wala lang, namiss ko lang siya
"Hindi mommy. Ayoko po. Malaki na ko. Don ka kay daddy."
"Luh. Ayaw mo na ko katabi? Binata ka na talaga."
"Mommy, sige na."
"Eto naman anak ko, naglalambing lang ang mommy eh," kunwaring pagtatampo ko
"Si daddy Clyde nalang po lambingin mo. Para after few months, may bago ka pong lalambingin," pilyong sabi niya
"Anak ha, 'wag ganyan. Bad yan."
"Just kidding mom pero please don ka kay daddy tumabi."
"Pinapalayas mo na ko?"
"Yes mommy because I'm about to sleep. I'm tired. Goodnight."
"Sige na nga. Rest ka na. Goodnight anak ko."
"Goodnight mommy."
"Kiss mommy," sabi ko sabay pout. He kissed me naman pero sa forehead. "Ay binata na talaga. Ayaw na mag kiss kay mommy sa lips."
"Mommy, I just read, a forehead kiss is sweeter than lips kiss."
"Sige na nga. Love you nak."
"Love you mommy. Sige na po."
Pagbaba ko ulit, nakita ko si mommy, Mark at daddy sa may kitchen, nagtitimpla at gumagawa at nagluluto ng macaroni salad at maja blanca
"May maitutulong ba ko?" Tanong ko
"Yong shanghai wrapper anak, pag hiwa-hiwalayin mo na para bukas balutin nalang."
"After ko dito dad ako nalang po magbabalot ng shanghai. Titigas yong wrapper pag nahanginan, mas mahirap po ibalot pag gano'n."
"Sige."
"Ay maiba ako. Oy kayong dalawang lalake," sita ni mommy at bahagya s'yang nahinto sa paghahalo ng maja
"Bakit mhie?" Sabi ni daddy
"Hindi ako natutuwa sa ginagawa niyo ha," sabi niya habang tinutok ang sandok sa dalawa
"Luh."
"Ha?"
"Maang maangan pa kayo. Kala niyo hindi namin napapansin na inaalila niyo ang apo ko."
"Grabe naman yong inaalila mhie. Hindi naman," depensa ni daddy
"Letche! Anong tawag sa ginagawa niyo?"
"Teaching him the reality of life. Na kahit mayaman ka, kailangan mong kumilos."
"Fine. Valid. Pero masyado naman maaga. He's just 12."
"Anak, ikaw nga dati 6 years old ka palang tinuturuan na kita magluto," pang ga-gaslight ni daddy
"Daddy, ibang usapan kasi yong pinag gagawa niyo sa anak ko. Pinakatay niyo agad ng manok at the age of 12. Really!?"
"Lalake kasi nak kaya panglalake rin ang ituturo namin."
"Tigilan niyo nga kami sa pag gaslight samin mga letche!"
MARK'S POV: I may don't like Romeo kasi nga anak siya ng ex ko pero I'm not that bad para hilingin na mapunta siya sa ganitong sitwasyon. May puso parin naman ako. Ayoko parin naman siya nakikita sa ganitong sitwasyon, besides, sa maikling panahon na nakasama ko siya nakita ko naman kung gaano siya kabuting bata. Never ko siya narinig mag reklamo kahit minsan sumusobra na kami ni daddy sa mga utos namin sakanya. Kahit minsan never ko siya narinig na sagutin at bastosin kami ni daddy. "What!? Why?" Medyo pasigaw kong sabi nang hindi pumayag si Lou na mag donate ako ng dugo "Ayoko!" Bulalas niya "Tangina bakit nga?" "Kasi Ikaw yan!""Bullshit! You're so selfish!" Bulalas ko. "Selfish na kung selfish pero ayokong magkaroon ng utang na loob sa'yo!" "Tangina Lou. Tangina talaga. Nag aagaw buhay na yong anak mo ma pride ka parin!? Seriously!?" "Ang daming pwedeng mag donate sa anak ko. Madudugtungan ang buhay niya without your help." "Hindi to utang na loob Lou. Kusang loob ko tong
MARK'S POV: For the past 2 days, sobrang naiinis ako sa presensya ni Romeo. Wala naman s'yang ginagawang masama pero kasi anak siya ex ko eh, oo ex ko si Lou and we're not real siblings. We're actually step siblings. I hate everything about her, kahit pa ang anak niya, I hate him kahit wala s'yang ginagawang masama. "Hoy Mark," pagtawag sakin ni Katelyn "Merry Christmas," bati ko "Merry Christmas pero bwisit ka gulong gulo ako sa'yo," sabi niya kaya bahagya akong natawa"Anong nakakatawa?" Inis na tanong niya "Wala. Sige na. Magpahinga ka na.""Ay hindi. Mag usap tayo," sabi niya at hinila ako sa may pool area"Anong pag uusapan natin?" "Hindi ko gets. Ipaintindi mo sakin para alam ko ginagawa ko. Bwisit ka." "Ha? Alin?""Yang trip mo. Why you keep calling me baby at talagang sinabi mo sa pamilya mo na nagkabalikan tayo." "Sumakay ka nalang din sa trip ko," sabi ko at bahagyang tumawa "Bakit kasi? Paano?""Bakit? Kasi ayokong isipin ni Lou na hindi pa ko nakaka move on sakany
LOUREL'S POV: I'm glad mommy confronted them sa ginagawa nila kay Romeo, hindi na kasi talaga makatarungan eh. Nakakabwisit lang na gina-gaslight pa nila kami as if hindi mali ang ginagawa nila. "Mhie, init naman ng ulo mo. Relax lang. Hindi naman namin ipapahamak yong apo ko." "Dapat lang dhie. Kawawa yong apo ko." This is the first time he acknowledged Romeo as his apo. Naiiyak ako sa sobrang tuwa. "Lou okay ka lang?" Tanong ni Mark "Ah yeah. Natuwa lang ako na daddy finally acknowledge Romeo as his apo." "OA mo nak. Tanggap ko man o hindi yong anak mo, apo ko parin yon kaya I-acknowledge ko parin yon." "Thanks dad. Sana someday marinig ko din na tanggap mo na siya." "May maitutulong po ba ko?" Tanong ni Clyde na kakababa lang din"Yong graham love please," utos ko"Lou anak, Clyde, kailan ba kayo magpapakasal?" Tanong ni daddy"Dad," pag sita ko. Ayoko kasing ma pressure kami ni Clyde "What!? You're not getting any younger anak," depensa niya "Kasal po? Pag po ready na s
LOUREL'S POV: masakit makitang hindi parin tanggap ni daddy hanggang ngayon ang mismong apo niya dahil lang sa isang rason. Pero umaasa parin akong balang araw matatanggap niya ang anak ko "Nak, pagpasensyahan mo na ang inasta ng daddy mo ha." "Naiintindihan ko po." "Sige na. Pumasok na kayo at magpapahanda ako ng meryenda para sainyo habang hinihintay maayos ang kwarto niyo.""Romeo," pagtawag ni Mark sa anak ko "Po?" "Tulungan mo ko magbuhat ng pinamili at gamit niyo," utos niya"Ako na. Kaysa naman anak ko," sabi ni Clyde "Bakit, di niya kaya magbuhat?" Pilosopong tanong ni Mark "Mark anak may mga helper naman." "Kahit na. Matuto s'yang tumulong." "Sige po tito," sabi ni Romeo at akmang aalis na "Anak you don't have to do it, ako nalang," sabi ko. Naawa ako bigla sa anak ko, inuutos utusan lang siya "No mommy, it's ok. Kaya ko na po. Big boy na po ako," sabi niya at umalis na talaga papuntang garaheThey took 15 mins para mabuhat at maipasok lahat ng napamili. Yong anak
MARK'S POV: since I only have 1 week to prepare for Christmas, dahil na rin sa sobrang busy ng kumpanya, I decided to shop for gifts. After ko mamili ng mga gift pumunta ako sa toy kingdom para bumili ng collection ko, I'm collecting hirono at pokemon. Nang dadamputin ko na sana ang pokemon blindbox set, may nakasabay ako na damputin ito kaya napalingon ako. Isang batang nasa edad 8-10 years old siguro at tangina kasama niya si... Shit! Pinaubaya ko nalang sa bata ang pokemon blindbox set dahil hindi ko siya kayang tignan at makasama. Naglibot nalang muna ko sa toy kingdom at naghanap ng ibang collectibles. After ko mag shopping ng mga regalo at pang personal na gamit, naisipan kong magkape muna. "Iced matcha latte with almond milk for Romeo, white chocolate frappe for Lou and iced Spanish latte for Clyde," rinig kong sabi nang isang waiter ng cafe"Sir, 260 pesos sainyo." "Ay sorry. Here," sabi ko at inabot sakanya ang saktong amount. "SHIT!" bulalas ko nang may maramdaman akong m
LOUREL'S POV: 2 years ago, napag desisyonan kong mag aral at ipagpatuloy ang master's degree ko Dito sa Turks and Caicos at ngayon graduation ko na. Hindi naging madali ang journey ko dito pero lahat yon nalagpasan ko dahil sa tulong ng diyos, ng pamilya ko at ng boyfriend ko. I must say, worth it naman lahat. I think I am now capable enough to help our family business. Supplying poultry meats to all the restaurant worldwide and restaurants worldwide. "Congrats on your graduation anak," bati sakin ng bagong asawa ni daddy "Thank you." "Congrats nak. Ano gusto mong reward?" Tanong ni daddy"Acceptance." Simpleng sagot ko Hindi kasi niya tanggap ang anak ko dahil anak ko siya sa ex ko. Yon lang naman kasi talaga ang gusto ko. Na I-acknowledge at tanggapin niya ang apo niya. "It's not easy as it may sound, anak. I'm sorry." "I understand," sabi ko sabay yuko"Anyways, Tara na. Medyo nagugutom na ko't pagod ako sa byahe," sabi ng asawa ni daddyBagong asawa kasi siya ni daddy and m







