4

LOUREL'S POV: 

I'm glad mommy confronted them sa ginagawa nila kay Romeo, hindi na kasi talaga makatarungan eh. Nakakabwisit lang na gina-gaslight pa nila kami as if hindi mali ang ginagawa nila. 

"Mhie, init naman ng ulo mo. Relax lang. Hindi naman namin ipapahamak yong apo ko." 

"Dapat lang dhie. Kawawa yong apo ko." 

This is the first time he acknowledged Romeo as his apo. Naiiyak ako sa sobrang tuwa. 

"Lou okay ka lang?" Tanong ni Mark 

"Ah yeah. Natuwa lang ako na daddy finally acknowledge Romeo as his apo." 

"OA mo nak. Tanggap ko man o hindi yong anak mo, apo ko parin yon kaya I-acknowledge ko parin yon." 

"Thanks dad. Sana someday marinig ko din na tanggap mo na siya." 

"May maitutulong po ba ko?" Tanong ni Clyde na kakababa lang din

"Yong graham love please," utos ko

"Lou anak, Clyde, kailan ba kayo magpapakasal?" Tanong ni daddy

"Dad," pag sita ko. Ayoko kasing ma pressure kami ni Clyde 

"What!? You're not getting any younger anak," depensa niya 

"Kasal po? Pag po ready na si Lou," sagot ni Clyde 

"Hindi ka pa ba ready anak?" Tanong sakin ni daddy

"Hindi pa." 

"Kailan ka magiging ready?" Tanong ni Mark

"Hindi ko alam." 

"Hindi pa ready or hindi mo ko nakikita sa future mo?" Tanong ni Clyde 

"Love san mo nakuha yang thought mo na yan? What makes you think hindi kita nakikita sa future ko? Does marrying each other give us the assurance na tayo na talaga until we both shall live?" 

"Wala. Sige na. 'wag na nating gawing big deal," sabi ni Clyde at tinuloy ang ginagawang mango graham cake 

I never thought naiisip ni Clyde na hindi ko siya nakikita sa future ko just because ayaw kong magpakasal sakanya. 

After namin pagtulungan ni Mark ang Shanghai ay sinimulan ko na rin ihanda ang gagawin kong cupcakes bukas. Tas si Mark naman inumpisahan nang I-marinade ang chicken na ipriprito bukas 

"Love, bat gano'n asta mo kanina?" Tanong ko habang nakahiga

"Bat kasi hindi ka pa ready?" Frustrated na tanong niya 

"Hindi ko alam."

"Ako alam ko," sabi niya kaya napalingon ako

"Hmmm? Bakit?" 

"Kasi mahal mo pa." 

"Sino? Si Mark? My God Clyde. That's so ridiculous," sabi ko at bahagyang natawa

"Hindi mo ko masisisi dahil everytime nakikita kong nagkakasalubong kayo, you can't stop staring at him." 

"That's so petty." 

"Petty for you, big deal for me kasi ramdam kong mahal mo pa siya sa bawat titig mo sakanya." 

"My God Clyde, matulog ka na nga. Kung ano-ano naiisip at nakikita mo. Antok lang yan," sabi ko sabay talikod sakanya. 

Kinabukasan, maaga akong nagising para mag bake ng cupcake para mamaya. Maya-maya pa, may dumating na isang babaeng familiar sakin. 

"Lou? Halaaa! Lou!" Ekseheradang sabi niya 

"Katelyn!" Sabi ko at nagyakapan kami 

"Kailan ka pa umuwi?" Tanong niya 

"Last week pa. I'm glad kayo ulit ni Mark," sabi ko, and indeed, I'm happy for them. 

"Ha?" 

"Baby!" Sabi ni Mark sabay beso kay Katelyn 

"Baby? Hi!" 

"You ok Kate?" 

"Yeah. You need help?" 

"Kaya ko naman pero if you want to help, then sure. Yong ganache nalang ng cupcakes ang gawin mo." 

Maya-maya pa habang nagbi-bake kami ni Katelyn, biglang may nag backhug sakin 

"Sorry kagabi, love." 

"It's ok. Kalimutan na natin yon. Ayokong paskong pasko nag aaway tayo," Sabi ko sabay hawak sa kamay n'yang nakapulupot sa bewang ko. "Ay oo nga pala love, si Katelyn college friend ko, Katelyn, si Clyde, boyfriend ko," Pagpapakilala ko sakanila. 

"K-kaibigan mo?/b-boyfriend mo?" Halos sabay nilang tanong at nauutal pa sila. 

Ano meron? Bat para naman gulat na gulat sila. Bakit feeling ko magkakilala sila dati pa. 

"Oo bakit? Magkakilala kayo?" Tanong ko 

"Ah Lou, ok na tong ganache," sabi ni Katelyn imbes na sagutin ang tanong ko

"Love, tutulong lang ako sa pag ihaw ng liempo," sabi ni Clyde at saka ito umalis. Umiwas talaga sila sa tanong ko. 

Halos maghapon kaming nasa kusina, nag bi-bake at nagluluto. Nakakapagod pero sobrang nag e-enjoy ako. 

"Romeo," pag tawag ni Mark sa anak ko

"Po." 

"Paki prito naman yong mga shanghai,"

"Mark!" Sita namin ni mommy. Sobra na siya 

"Takot po ako sa mantika."

"Kalalake mong tao takot ka sa mantika? Bakla ka ba?" 

"Ako na mag prito anak, 'wag na ang apo ko," pag presinta ni mommy

"Hindi mommy, dapat siya ang mag prito." 

"Mark 'wag mo kong simulan. Ako na mag prito," sabi ulit ni mommy at inagaw kay Mark ang Tupperware na naglalaman ng shanghai

Mabilis dumaan ang oras at ngayon sabay sabay kaming kumakain ng Noche Buena. Kaming tatlo nila Mark at Clyde ay minabuti namin isantabi muna ang lahat. Ceasefire kumbaga. 

"So Mark, Katelyn, kailan kayo ulit nagkabalikan?" Tanong ko 

"Ha? Nagkabalikan ba sila nak?" Gulat na tanong ni mommy 

"Ang alam ko po, kasi kaninang dumating si Katelyn tinawag siya ni Mark na baby." 

"Ang alam din kasi namin may boyfriend na iba si Katelyn," sabi naman ni daddy 

"Ha? Ah ano po kasi uhmmm..." Halos hindi maka sagot si Katelyn ano bang meron? Kanina pa siya ganito

"Recently lang po, diba baby?" 

"Ah oo. Recently lang po kami nagkabalikan." 

"So kailan ang kasal?" Tanong naman ni Clyde 

"Kayo muna," sabi ni Mark 

"Hindi pwede baby," pag tutol ni Katelyn 

"Wow. Pala desisyon," side comment ni Clyde 

"Ano kasi...bata pa kasi si Lou. She need to enjoy more. Isa pa, marriage is just a piece of paper. It doesn't give you the assurance na never na kayo maghihiwalay, mga ibang mag asawa nga naghihiwalay eh," mahabang paliwanag ni Katelyn

"Sabagay, you have a point," pag sang ayon ko

"So pag nag propose ba ko love, you will decline?" Tanong ni Clyde sakin 

Sandali akong natahimik sa tanong niya dahil sa totoo lang, hindi ko rin alam ang isasagot ko. Hindi pa kasi talaga ako ready. Na pressure ako bigla. 

"I'll take that as a yes, you will decline," sabi ulit ni Clyde

"Love naman."

"It's ok love. Naiintindihan ko at ayoko mag away tayo ngayon."