2

MARK'S POV: 

since I only have 1 week to prepare for Christmas, dahil na rin sa sobrang busy ng kumpanya, I decided to shop for gifts. After ko mamili ng mga gift pumunta ako sa toy kingdom para bumili ng collection ko, I'm collecting hirono at pokemon. Nang dadamputin ko na sana ang pokemon blindbox set, may nakasabay ako na damputin ito kaya napalingon ako. Isang batang nasa edad 8-10 years old siguro at tangina kasama niya si... Shit! Pinaubaya ko nalang sa bata ang pokemon blindbox set dahil hindi ko siya kayang tignan at makasama. Naglibot nalang muna ko sa toy kingdom at naghanap ng ibang collectibles. After ko mag shopping ng mga regalo at pang personal na gamit, naisipan kong magkape muna. 

"Iced matcha latte with almond milk for Romeo, white chocolate frappe for Lou and iced Spanish latte for Clyde," rinig kong sabi nang isang waiter ng cafe

"Sir, 260 pesos sainyo." 

"Ay sorry. Here," sabi ko at inabot sakanya ang saktong amount. "SHIT!" bulalas ko nang may maramdaman akong malamig sa buong katawan ko. 

"I'm sorry po. Sorry," sabi niya sabay punas sa damit ko

"Tatanga tanga kasi. Nakakainis!" 

"Nag sorry na siya diba? Bat galit ka parin? Bata yan oh. Kahit kailan talaga napaka mapride mo," pagtataray ni Lou 

"Ikaw kaya buhusan ng kape, matutuwa ka, Lou?"

"Huh? Bat po kilala mo mommy ko? Mommy magkakilala kayo?" Tanong nang batang nakatapon ng kape 

"Oo anak. Tito mo siya." 

"Mana siguro siya kay daddylo mommy na masungit."

"Alam ba nila mommy at daddy na nandito ka?" Tanong ko kay Lou 

"Hindi and please 'wag mong sabihin. It's a surprise. Uuwi ako sa hacienda sa 23." 

"Ge," sabi ko at umalis na. 

What a shit day today! Nagbihis nalang ako sa sasakyan at dumeretso na ko ng uwi sa hacienda. 

"Anak are you ok? Mukhang mainit ulo mo ah," sabi ni mommy 

"I'm ok mom. May nakita lang akong ayaw ko Makita." 

LOUREL'S POV: 

What a malas day! nakakainis! Sa lahat ng pwede kong makita siya pa. Ang nakakainis lalo ang sungit pinagtaasan niya ng boses ang anak ko. 

"Bwisit!" 

"Akala ko ba ready ka na makita siya?" 

"Oo pero nakakainis parin talaga lalo na pinagtaasan niya ng boses ang anak ko." 

"Mommy it's ok. It's valid. Natapunan ko siya eh, kahit sino naman magagalit." 

"Pero anak hindi ka dapat niya pinagtataasan ng boses lalo na at hindi mo kilala." 

"Pero daddy sabi ni mommy tito ko po yon." 

"Kahit na nak. Kami nga hindi ka nga namin sinisigawan, siya pa? Ano karapatan niya?" 

"Mommy ok lang po talaga. It's not a big deal for me kaya 'wag na natin palakihin. Isa pa, may good thing naman s'yang ginawa, pinaubaya niya sakin yong blindbox collectible set na sabay namin dinampot." 

2 days before Christmas, nag grocery kami for Christmas Eve at sa pinaka swerteng pagkakataon, nakasalubong ulit namin si Mark. Napaka mapagbiro ng tadhana. Lahat nalang ng pupuntahan namin nakakasalubong namin siya.  

"Oh! Ikaw ulit?" 

"Malamang. Ikaw lang may karapatan mag grocery?" 

"For Christmas Eve?" 

"Malamang." 

"Napakataray talaga. Nagtatanong lang eh." 

"Common sense kasi. Alam mo naman Christmas ngayon." 

"Malay ko ba kung stock niyo lang."

"Pang salad lang bibilhin mo?" Tanong ko kasi yon lang ang laman ng cart niya 

"Oo. Sabi ni dad, magpa deliver nalang kasi naka day off ang mga helper." 

"Oh edi tayo ang mag prepare. Ano pa't naging chef tayo." 

"Yeah. Sabagay. Pero may point din naman si dad, time consuming and nakakapagod. Yong imbes na nag e-enjoy ka nalang, mapapagod ka pa kasi magluluto ka pa."

"Ako, I'm enjoying preparing foods. You know that. Isa pa, bat makikipag unahan pa kayo sa mag pa-deliver dagdag pagod lang din yan sa mga tauhan niyo at sa mga riders. Imbes na nag e-enjoy nalang din sila, nagtratrabaho pa." 

"Sabagay." 

"Yan lang talaga bibilhin mo? Akin na, isasabay ko na sa cashier. Tas iuwi mo nalang lahat to." 

"Iuuwi ko lahat? Teka. Yong pang salad lang. Baka magtaka yon bakit ang dami ko pinamili eh pang salad lang naman pinabili niya."

"Ikaw na bahala mag rason. Basta iuwi mo nalang lahat para di namin bitbitin pag uwi namin don," sabi ko habang nilalagay ang mga binili namin sa tapat ng cashier 

"Bat kasi di pa kayo umuwi don?" 

"Oo nga mommy, 2 days nalang naman oh. I miss mamita."

"Mas nakaka tuwa at nakaka surprise na kasama ko kayo pag uwi."

"Bat ka ba nagdedesisyon?" Sabi ni Clyde 

"Suggestion yon, hindi desisyon. 'wag ka nga sabat ng sabat, di ikaw kausap ko." 

"Fine. Gano'n nalang. Daanan nalang natin mga gamit namin at saka tayo dumeretso sa hacienda."

"Ge. Ayaw niyo bang kumain muna?" Tanong niya 

"Romeo anak gusto mo ba kumain?" Tanong ni Clyde 

"Kayo po ba, gusto niyo kumain?" Balik tanong samin ng anak ko

"Kung ako ha, depende sa kakainan, 'wag sa resto mismo natin kasi baka may makapag sumbong kay dad, edi palpak ang surprise," sabi ko. Every mall kasi ay may branch ng resto namin 

"Sakin, 'wag na muna. Mas masaya siguro pag kasama natin kumain sila mommy at daddy," sabi ni Clyde

"Mommy at daddy? Bakit asawa mo ba si Lou? Kasal kayo?" 

"Bakit ba? Bawal? Selos ka?" 

"Bat naman ako magseselos? Sino ka ba?" 

"Mark, Clyde!" Pagsita ko sa dalawa. 

More or less 1 hour nag hintay si Mark sa lobby. After that ay umuwi na kami sa hacienda. 

"Dito muna kayo. Sesenyas nalang ako pag pwede na." 

"Ok." 

"Dad? Mom?" Tawag ni Mark, "nandito na po ako. May surprise po ako sainyo," rinig kong sabi niya

"Surprise? Ano yon nak?" Rinig kong tanong ni mommy 

"Wait lang po." 

Sumenyas samin si Mark kaya pumasok na kami at kitang kita namin ang saya mga mata nila. 

"Oh my gosh anak," sabi ni mommy sabay yakap sakin at saka ito nag beso ay Clyde 

"I miss you anak," sabi ni daddy sabay yakap din sakin 

"I miss you too po."

"Ito na ba ang apo ko? Napaka gwapong bata naman. Halika ka nga dito apo, payakap nga si mamita," sabi ni mommy sabay hila kay Romeo para yakapin ito 

"I miss you mamita and daddylo. Mano po daddylo," sabi ni Romeo pero biglang iniwas ni daddy ang kamay niya 

"Sige na guys, pumasok na kayo. Sana nagsabi kayo para na prepare ni manang mga rooms," sabi niya at umalis.