MasukPagpasok namin sa loob ng bahay, agad akong dumiretso sa sofa at sinalampak ang katawan ko roon. Sumunod naman agad siya sa akin, bitbit ang paper bag mula sa pharmacy na parang isang treasure chest na ayaw niyang mabitawan. Inilapag niya iyon sa coffee table at kumuha ng baso ng tubig sa kusina. Pagbalik niya, iniabot niya sa akin ang tableta. “Take this. Para mabawasan ang kaba mo,” mahinahon niyang sabi. Walang reklamo iyon ininom agad. Habang nilulunok ko ang gamot, nakatingin lang siya sa akin na parang tinitiyak na ayos lang ako. “Actually, may naisip ako habang nasa kotse tayo kanina,” simula ko nang maibaba ko ang baso. “Tingin ko mas mabuting huwag na muna tayong magtalik.” Halos mabulunan siya sa sarili niyang laway. Nanlaki ang mga mata niya at napaatras pa nang bahagya habang nakaturo sa sarili niya. “What?! You mean… no s*x? Are you serious, Lana? You’re killing me!” histeriko niyang reaksyon. “I’m dead serious, Caleb,” may pagbabanta kong tinig. “Kesa naman ma-st
“Hey, Little kitten. Are you okay? You’re barely touching your sushi,” pambasag ni Caleb sa katahimikan. Nandito ulit kami sa isang bench malapit sa fountain. Break time ko at gaya ng nakagawian, narito siya para dalhan ako ng pagkain at makipag-date. Pero sa pagkakataong ito, wala akong ganang makipag-asaran sa kaniya. Tahimik lang akong kumuha ng isang piraso ng sushi at isinubo iyon nang walang kahit anong emosyon. Hindi ko man siya lingunin ay ramdam na ramdam ko ang paninitig niya sa akin ng maigi. At kahit hindi niya sabihin, alam kong kinakabahan na siya sa ikinikilos ko. “You’ve been silent since last night. Are we okay?” tanong niya ulit, mas mababa na ang tono ng boses niya ngayon. Napasinghap ako at padabog na ibinaba ang chopsticks sa lalagyan. Matalim kong sinalubong ng tingin ang mata niya. “Sinadya mo kagabi, ’no?” direkta kong paratang sa kaniya. Agad siyang umiling. “No! God, no! Hindi ko sinasadya, Lana. I told you, I just... I lost track of time and everythin
Ang isang round lang na pinagkasunduan namin ay nauwi sa halos tatlong oras na pagtatalik sa banyo. Kaya naman nang paglabas namin ng banyo ay halos hindi ko na maihakbang ang mga paa ko. Binuhat niya ako at marahang pinahiga sa kama kahit mamasa-masa pa ang buhok ko.“Sabi mo… one round lang,” hingal kong reklamo habang pinapanood siyang nagpapatuyo ng buhok gamit ang tuwalya. Nginisihan niya ako, iyong ngising may kasamang tagumpay. “Technically, it was one long, continuous round, Little kitten. Hindi naman ako tumigil, ’di ba?”“Ang daya mo,” ungot ko sabay hila ng kumot hanggang leeg.Inilapag niya ang tuwalya at gumapang sa tabi ko. Kusa naman akong sumandal sa hita niya, habang siya'y kinuha mula sa malapit na drawer ang isang blow dryer. Sinimulan na niyang patuyuin ang basang buhok ko habang nanatiling nakahiga ako sa hita niya. Nang tapos na siya sa kabilang side ng ulo ko ay maingat niyang iniba ang posisyon ng ulo ko sa hita niya.Ang init na nanggagaling sa dryer at ang
Pagkatapos naming kumain ay hindi muna kami agad umalis. Nanatili kami sa pwesto namin habang tinatanaw ang mga ilaw ng siyudad mula sa taas. Ang ganda at ang sarap lang sa pakiramdam na mapunta ako rito pagkatapos ng mahabang araw ko. Pakiramdam ko ay nasa isang Japanese movie ako, kung hindi lang sana hirit nang hirit ng kabastusan ang kasama ko. “Lana,” mayamayang tawag na naman niya sa pangalan ko. Nilingon ko siya at nakitang seryoso siyang nakatingin sa malayo. “Ano ’yun?” “Next week, I’ll start meeting with some local partners here. I need to get things running as fast as possible,” aniya, nilingon na ako. “Gusto ko bago matapos ang first semester mo, wala ka nang alalahanin.” Hindi ako nakatugon. Ano ba dapat ang sasabihin ko? Hanggang ngayon ay hindi pa rin ako pabor sa naging desisyon niyang ibigay lahat kay Lucas ang meron siya. Pero para sa ikakatahimik niya, susuportahan ko na lang siya. Nginisihan niya ako nang hindi na ako nakaimik, pagkatapos ay hinila ang upu
Katulad ng nakalagay sa schedule ko, eksaktong alas-kwatro na ng hapon nang dismissal na namin. At gaya ng inaasahan ko, malayo pa lang ay tanaw ko na sa gilid ng gate ang kotse ni Caleb. Pero imbes na nasa loob siya maghintay, nakasandal siya ngayon sa pinto ng kotse habang may hawak na isang malaking bouquet ng sunflowers. Mapapangiti na sana ako kaso napansin kong pinagtitinginan na naman siya ng mga dumadaang estudyante, lalo na ang mga babaeng halos mapatigil pa sa paglalakad masulyapan lang siya. “You’re late by three minutes, Little kitten,” bungad niya nang makalapit ako. Iniabot niya sa akin ang mga bulaklak na halos matakpan ang mukha ko sa laki. “Sunflowers? Saan mo na naman ’to nakuha?” tanong ko habang nilalanghap na ang amoy niyon. “I figured roses are too cliché for a first day. Sunflowers suit your vibe today—bright and blooming,” aniya sabay bukas ng pinto para sa akin. “So, how’s the first day? May nang-asar ba sa’yo? Feeling closed? O baka naman may nag-attempt
“And here’s your lunch, Little kitten. I packed some tamagoyaki, grilled salmon, and extra fruits para hindi ka ma-drain sa classes mo,” ani Caleb habang isa-isang nilalabas ang mga container mula sa paper bag sa loob ng kotse. “This one is for your morning snack, and ito namang insulated flask, may mainit na tsaa d’yan just in case lamigin ka sa lecture hall. Also, I put some emergency chocolates sa side pocket ng bag mo.” Nakahinto na ang kotse sa tapat ng main gate ng university, pero heto siya, parang magulang na naghatid ng anak sa unang araw nito sa kindergarten. “Caleb, gets ko na, okay? And thank you very much for this,” agap ko na bago pa niya isa-isahin pati ang bilang ng tissue paper na nilagay niya. “Kung magutom man ako, may cafeteria naman sila dito.” “Cafeteria food? No way. We don’t know how they cook their food, so no,” simangot niya sabay ayos sa hibla ng buhok ko na humaharang sa mata ko. Inabot niya ang kamay ko at pinisil iyon nang mariin. “Good luck on your
Sinubukan kong i-enjoy ang natitirang oras bago ang dinner namin mamaya ni Caleb sa likod ng villa. Kahit sinabi ko nang masakit ang katawan ko ay ayaw pa rin pumermi ng mga kamay niya. Pasimple niya akong hinahawakan sa kamay, sa balakang at maging sa bandang dibdib ko. Isama mo pa ang kanina pa a
Akala ko ay doon na magtatapos ang dapat sanang dinner namin. Sa ilalim ng liwanag ng buwan, naramdaman ko na lang ang muling pagpasok ng pagkalalaki niya sa loob ko. Napakagat-labi ako at napaungol ng malakas. Totoong naibsan ang sakit ng katawan ko. Napalitan ito ng matinding pagnanasa… at sara
Mabilis na nag-unahan ang pawis sa noo ko kahit napakalamig naman ng aircon dito sa loob ng kwarto. Oh my god, nakita nga niya! Nakita niya ang maliit na balat-kayom na hugis bituin sa likod ng tenga ko. Wala ngang ganoon si Liana, ako lang meron! "A-ah, ito ba?" pilit kong tawa habang marahang h
Para akong nauubusan ng hininga sa bawat paggalaw ng dila niya sa loob ng bibig ko. Ang kamay niya ay naglalakbay na sa likod ng ulo ko, itinutulak ako palapit sa kaniya na para bang ayaw na akong bigyan ng kahit isang pulgadang espasyo. Hindi ko alam kung bakit, pero sa halip na itulak siya, ay da







