All Chapters of The Zillionaire's Pretended Fiancée (SPG/TAGALOG STORY): Chapter 1 - Chapter 10

Hinihila ko ang maleta ko sa sementadong daan patungo sa mansion. Habang naglalakad, hindi ko mapigilang mapangiti ng mapait. Ang layo ng lugar na ito sa Manila, animo'y sumasalamin sa distansya ko sa sarili kong pamilya.Maliit pa lang ako ay alam ko na ang puwang ko sa pamilya namin, na dapat laging nasa likuran ako ni Liana. Kung may bagong manika, awtomatikong kan'ya iyon habang sa akin naman ay ang pinaglumaan na niya. Kung may pagkakamali kaming pareho, ako ang sesermonan at siya ang kukunsintihin. Ang kagaspangan ng ugali ni Liana ngayon ay dahil iyon sa mga magulang namin; hinubog nila iyon sa pamamagitan ng pag-spoil nila ng malala sa kaniya. Lahat ng layaw niya ay ibinibigay nila agad, bagay na hindi nila magawa sa akin hanggang ngayon.Kaya kahit ayaw ko sa pabor na ito ni Liana na magpanggap ako bilang siya, pumayag na ako dahil alam ko na isang hiling lang niya kina Mommy't Daddy na sa Japan na ako pag-aralin sa darating na pasukan, tiyak na papayag na sila. Ayaw nila kas

Chapter 4:Nakatulala lang ako sa hubo’t hubad na katawan ni Caleb, pero nang mag-squat siya sa harap ko ay awtomatikong bumaba ang paningin ko sa naninigas na niyang pagkalalaki. Mabilis na nag-init ang magkabila kong pisngi dahil do'n. Papikit na sana ako sa sobrang hiya nang bigla na lang akong napatili. Basta na lang niya ako binuhat na parang bagong kasal kaya wala man sa plano ko ay napakapit ako sa leeg niya para hindi ako mahulog sa lupa."W-what are you doing?! Ibaba mo ako!" sigaw ko habang nakapikit na nang mariin."Ang ayaw ko sa lahat, 'yung nabibitin ako kapag lalabasan na ako," halos pabulong na niyang sabi. "Just like what I said earlier... kakatayin ko ang kuting na nang-istorbo sa akin."Hindi ko na nagawang sumagot dahil nagsimula na siyang maglakad habang karga-karga pa rin ako. Nagulat na lang ako nang sa pagdilat ko ay nasa loob na kami ng kuwarto ko. Napatili ako nang sunod niyang ginawa ay pahagis akong pinahiga sa kama. "Look at me," aniya sa baritinong boses

"Ano ba, Caleb! Lumayo ka nga!" pabulong kong sigaw habang pilit na kumakawala sa yakap niya. Pero imbes na lumayo ang baliw, mas lalo pa niyang isiniksik ang mukha niya sa likod ng leeg ko, kasabay ng pagtigas lalo ng nasa likuran ko. "I told you to stay still," paos niyang bulong. "Kasalanan mo 'to. You shouldn't have been there at the beach watching us. Ayaw nang kumalma ng alaga ko dahil sa 'pag-iistorbo' mong ’yun.""Yuck! Kadiri ka!" nandidiri kong asik. "Wala akong pakialam! Bitiwan mo ako kung ayaw mong sipain ko 'yang alaga mo para tuluyan nang mawalan ng pakinabang!"Marahan siyang natawa. "Ang tapang mo talaga. Pero nanginginig ka naman. Is it because you're scared... or because you like the feeling of me being this close to you?""Kapal ng mukha mo!""Five minutes, Liana. Just five minutes of silence, and I'll let you go," aniya, ang boses ay seryoso na at wala nang halong biro. "Pagod ako. Huwag mo nang ubusin ang pasensya ko kung ayaw mong totohanin ko 'yung 'pagkatay'

Halos isang oras din akong nakatitig sa kisame, pilit pinapakalma ang nagwawala kong puso dahil sa matinding kaba. Kaso wala pa man ako sa ulirat ay narinig ko na ang pag-ikot ng susi sa pinto. Bakit parang ang bilis naman ata niyang bumalik?Agad akong napaayos ng upo sa gilid ng kama, at pilit hindi pinahalata ang pagkatulero sa mukha. At tulad nga ng inaasahan ko, iniluwa ng pinto si Caleb, at sa likod niya ay may lalakeng nakasunod na mukhang nasa mid-40s. May hawak itong malaking garment bag."I brought the designer. We don’t have much time," seryosong bungad ni Caleb. "Good morning, Ms. Monteclaro! I am Pierre. I have the gown your mother chose, but we need to do the final fitting now," masayang bati ng designer.Nangingibabaw man ang kaba ay nagawa ko pa ring tumango, iyon lang at hindi ako makatingin nang diretso kay Caleb dahil naaalala ko pa rin ang sinabi niya tungkol sa v*rginity ko. Nakatayo lang si Caleb sa may pinto, nakasandal sa frame nito habang nakahalukipkip. An

"Allow me to assist you until we reach downstairs.”"I... I can't go down yet," mabilis kong katuwiran habang iniisip ang susunod na sasabihin. "Hindi pa tapos ang buhok ko. Look, it’s a mess! At isa pa, ihing-ihi na ako kanina pa. I need to go to the comfort room before I accidentally ruin this expensive gown.”Kumunot ang noo ni Caleb at tinitigan niya ang buhok ko. Ang totoo niyan ay tapos na ang pagkaka-braid at curl ng buhok ko, kaya siguro napatitig siya doon. "A mess? It looks perfectly fine to me." Humakbang siya palapit at hinaplos ang isang hibla ng buhok ko, dahilan para lalong mangatog ang tuhod ko. "Tell me, who is the stylist assigned to your hair? I should have them fired immediately for failing to satisfy my fiancée’s standards."Namilog ang mga mata ko. Gag0 talaga! Pati trabahador idadamay pa sa kasamaan ng ugali niya. "Ah, basta! Mamaya na ako bababa. Mauna ka na lang doon. Ihing-ihi na talaga ako. I need to go to the comfort room, now!" rason ko pa sabay rolyo ng