Chapter 5: Why Does He Keep Spoiling Me?

“At ano'ng ginagawa ng pekeng tagapagmana sa Hacienda Ashbourne?”

Pagkapasok pa lang ni Jade sa mansyon, bumungad na agad sa kaniya ang ingratang si Margaret.

Marahas siyang nagpakawala ng hininga bago umismid.

“Sa pagkakaalala ko, hindi ako pinagbawalan ni abuelo na pumunta rito, so why ask?” aniya bago ipinagkrus ang mga braso sa dibdib.

Ngumisi si Margaret bago lumapit sa kaniya.

“Wala ka nang lugar sa pamamahay na ito, Jade. Hindi ka isang Ashbourne, at kailanman ay hindi ka magiging isang Ashbourne. Kaya bakit mo pa ipinagsisiksikan ang sarili mo sa lugar na hindi ka naman kabilang?”

“Dahil may tao pang nagmamahal sa akin dito, Margaret!” nakatiim ang bagang na sambit niya. “Bakit mo ba ako pinapakialaman? Why don't you mind your own business? Or shall I ask... bakit hanggang ngayon, hindi ka pa rin pinapakasalan ni dad?”

Bumakas ang matinding galit sa mukha ng babae. Sa paraan nang pagtitig nito sa kaniya, tila gusto na siyang lamunin nang buhay.

“'Wag mong pakialaman ang relasyon namin ni Winston. Maybe... maybe hindi pa rin siya nakaka-move on sa pagkamatay ni Beatrice.”

“Margaret, my mom died five years ago. And as far as I remember, dad has already moved on.” May panunuya siyang napangiti. “You know, isa lang ang ibig-sabihin noon—hindi ka pa rin lubos na pinagkakatiwalaan ni dad.”

Namula ang mukha ni Margaret sa galit. Makalipas ang ilang segundo, bigla na lang tumama ang palad nito sa kaniyang pisngi. Sakto namang dumating ang abuelo niya at mabilis siyang ipinagtanggol.

“Get out of my sight, Margaret, before I kick you out of Hacienda Ashbourne!”

Sa takot, dali-daling tumalikod si Margaret.

Naiwan na lamang silang maglolo.

“Are you okay, Jade?” tanong ng matanda.

Tumango siya.

“I'm fine, abuelo.”

“Bakit ka naparito? Do you need something? Tell me, apo. I've heard Winston took everything from you, and I'd like to help.”

“May gusto lang po akong itanong, abuelo.”

Tahimik siyang pinagmasdan ng matanda bago siya niyaya sa swimming pool area.

“What is it, Jade?”

Kagat ang ibabang labi, napabuntong-hininga siya.

“Sino po ang tunay kong ina? Ang tunay kong ama?” Garalgal ang boses niya. “Abuelo, gusto ko pong malaman kung sino talaga ang mga magulang ko. Hindi na po ako makatulog gabi-gabi kakaisip. Kung hindi po ako isang Ashbourne... then who am I?”

“I don't know, apo.” Marahan itong umiling. “Kung alam ko lang, sasabihin ko sa iyo. Why don't you ask Winston?”

“Magagalit lang po siya sa akin, abuelo. Nasa diary ni mom na anak ako ng mortal niyang kaaway, pero walang pangalan na nakalagay.” Napayuko siya. “And also... I was wondering. Bakit po ako kinuha ni mom sa tunay kong ina? Parte ba ‘yon ng paghihiganti niya? I don't understand...” Napapikit siya. “I'm... I'm confused.”

“Ako rin naguguluhan, Jade.” Marahan nitong hinaplos ang balikat niya. “Nevertheless, apo pa rin kita. At para sa akin, dala-dala mo pa rin ang apelyido ko. You're still an Ashbourne, Jade. If you need help, don't hesitate to tell me, okay?”

Tumango lang siya.

Buong akala niya, makakakuha siya ng mga sagot.

Ngunit nabigo lang siya.

Gayunpaman, masaya pa rin siya dahil, sa kabila ng lahat ng nangyari, nanaig pa rin ang kabutihan ng matanda.

Hindi nagtagal, nagpaalam na rin si Jade.

Pagkalabas niya ng mansyon, naningkit ang mga mata niya nang mapansing may isang lalaking prenteng nakatayo sa tabi ng fountain.

Umiling siya at nilampasan ito.

Ngunit hindi pa man siya tuluyang nakakalayo, bigla itong nagsalita.

“Hey!”

Dahan-dahan siyang humarap.

Sakto namang hinubad ng lalaki ang suot nitong shades, dahilan upang makita niya nang buo ang mukha nito.

Guwapo ito.

“Who are you?” tanong nito.

“I'm Jade... Jade... Jade Kingsley.”

Bahagyang napaawang ang mga labi ng lalaki bago ito lumapit sa kaniya.

Sinulyapan siya nito mula ulo hanggang paa bago muling nagsalita.

“Are you related to Evren Kingsley?”

Marahan siyang lumunok.

“He's my husband.”

“R-Really? I didn't know.” Bahagya itong napangiti. “By the way, I'm Drax Ashbourne.”

“Isa kang Ashbourne?” napakunot-noo niyang tanong. “H-How?”

“Winston Ashbourne is my uncle.” Bahagya itong napakamot sa batok. “Unang... beses... ko pa lang pumunta here in the Philippines. At oo, isa akong Ashbourne.”

Ramdam niyang hirap itong magsalita ng Tagalog. Sabagay, sa hitsura pa lang nito, halatang lumaki ito sa ibang bansa. At sa tanang buhay niya, wala siyang nakilalang Drax Ashbourne.

Kung hindi pa lumabas ang katotohanan, malamang na pinsan niya ang lalaki.

Sa halip na makipag-usap pa rito, nagpatuloy na lang siya sa pag-alis. Sumakay siya sa BMW niya at minaneho iyon patungo sa Kingsley Group.

“Where have you been, Ma'am Jade?” bungad agad ni Edmund nang makita siya.

“Somewhere... why?”

“Pinapatawag po kayo ni Sir. Evren. Tinawagan ko po kayo, pero—”

“Pinatay ko ang phone ko.” Putol niya rito. “Pupunta na ako.”

Pagkasabi niyon, nagmartsa na siya patungo sa elevator.

Nang makarating siya sa penthouse, dumiretso siya sa opisina ng asawa. Sa labas pa lang, nakita na niyang abala ito sa loob. Gayunpaman, pumasok pa rin siya nang hindi kumakatok.

“Do you need me?” malamig niyang tanong. “Or do you want me to make you co—”

“Where is it, Jade?”

Naputol ang sasabihin niya.

Napakunot-noo siya.

“Ang alin? May pinapagawa ka ba sa aking report? Wala akong maalala. Alam mo namang bago ako umalis ng gusaling ito, tinitiyak kong tapos ko ang lahat ng trabaho ko.”

Ngumiwi si Evren bago tumayo.

Nagsalin ito ng alak sa isang baso bago naglakad palapit sa glass wall, kung saan matatanaw ang iba't-ibang gusali sa labas.

Ilang sandali itong nakatanaw roon bago humarap sa kaniya.

“The divorce agreement.” Lumagok ito sa hawak na baso. “Have you forgotten?”

Biglang nanghina si Jade.

Mabuti na lang at nasa likuran niya ang couch. Nang mawalan siya ng lakas, napaupo siya roon.

Matagal siyang nanatiling tahimik.

Pagkaraan ng ilang sandali, kagat ang ibabang labi, marahan siyang nag-angat ng mukha sa asawa.

“Binabawi ko na 'yon, Evren.”

Bahagyang nangunot ang noo ni Evren bago ito umupo sa harap niya.

“What do you mean?” seryoso nitong tanong.

“H-Hindi na ako makikipag-divorce sa iyo.” Bahagya siyang napahikbi. “Hindi ko na ‘yon itutuloy.”

“Why?”

Napaluha siya.

“Bukod kay abuelo, ikaw na lang ang meron ako, Evren. Kaya hindi ko na itutuloy ang divorce. Kalimutan mo na lang ang sinabi ko.”

Ngumisi si Evren.

“Bakit hindi mo 'yan naisip noon?” malamig nitong tanong. “Pinaghintay mo ako sa wala.”

Sa isang lagok, inubos nito ang laman ng baso bago bumalik sa mesa.

Nanatiling tahimik si Jade sa kinauupuan.

Makalipas ang halos isang minuto, tumunog ang cellphone niya.

Nang tingnan niya ang screen, bumungad ang isang bank notification.

BANK ALERT: You have received PHP 5,000,000.00 via bank transfer from EVREN KINGSLEY. Transaction completed on 17 Jul 2026, 9:33 AM. Reference No.: 8459127631. Thank you for banking with us.

Nanigas siya sa kinauupuan.

Dahan-dahan niyang iniangat ang tingin kay Evren. Nakatitig ito sa kaniya habang may ngisi sa mga labi.

“Go shopping, Jade.” Bahagya itong sumandal sa mesa. “You know I can't live without spoiling you, my wife.”