Mag-log inCHAPTER 17—GABI NA nang lumalim ang kadiliman sa may lumang bahagi ng Binondo. Umuulan nang mahina, at ang basang semento ng makikitid na kalsada ay nagrereflect sa malamig na ilaw ng mga lumang establisimyento.Sa dulo ng isang walang kausap na eskinita, nakaparada ang isang itim na luxury SUV. Sa loob niyon, tahimik na naghahanda sina Dr. Thoryn Blair Montclair at Damon Vance para sa kani-kanilang unang opisyal na joint mission.Malayo si Thoryn sa kanyang pamilyar na surgical scrubs. Suot niya ang isang eleganteng maroon backless silk dress na may mataas na slit sa gilid. Ang kanyang mahabang buhok ay nakatali sa isang pormal na bun, ngunit sa ilalim ng mamahaling tela ng kanyang damit, nakatago ang isang compact suppressed pistol na nakakabit sa kanyang thigh holster.Sa tabi niya, si Damon ay nakasuot ng tailored black tuxedo. Inayos nito ang kanyang mga cufflinks habang sinusuri ang earpiece na nakasaksak sa kanyang tainga."Remember the cover, Doctor," paalala ni Damon habang
CHAPTER 16—Alas-sais ng gabi. Ang kulay kahel na sinag ng nagdidilim na kalangitan sa Bonifacio Global City ay dahan-dahang napalitan ng makukulay na ilaw mula sa mga kalapit na skyscrapers. Sa loob ng CEO Office sa Forty-Sixth Floor ng Montclair Tower, tahimik at tensyonado ang kapaligiran.Nakatayo si Kira Ramirez sa tapat ng mahogany desk ni Caelan Montclair.Suot niya ang kanyang charcoal grey blazer at nakatukod ang kanyang mga daliri sa ibabaw ng glass table. Sa kanyang kanang tainga, nakakabit ang maliit na invisible earpiece. Ang kanyang personal tablet ay kasalukuyang nakakabit via Bluetooth sa primary terminal ng executive desk, isang pormal na permiso na ibinigay sa kanya kaninang umaga upang ayusin ang scheduling at file transfers ng CEO.Ngunit sa ilalim ng pormal na file transfer interface na iyon, may hiwalay at lihim na background process na kasalukuyang patagong pinatatakbo si Kira. Isang high-speed, military-grade NBI packet sniffer."Kira, be careful," paalala ni
CHAPTER 15—MALIWANAG ang sikat ng araw sa kalangitan ng Bonifacio Global City, ngunit sa loob ng Forty-Sixth Floor ng Montclair Tower, naging napakatahimik ng kapaligiran.Eksaktong alas-dos ng hapon. Nakaupo si Kira Ramirez sa kanyang swivel chair sa labas ng CEO office. Suot niya ang isang fitted charcoal grey blazer at white button-down shirt. Nakakabit sa kanyang kanang tainga ang maliit na earpiece habang nagbabasa ng mga pormal na ulat sa kanyang tablet."Kira, the network traffic is stable," ulat ni Mark sa pamamagitan ng earpiece mula sa NBI surveillance van sa labas. "Wala pa ring kakaibang galaw mula sa executive server.""Copy," mahinang sagot ni Kira.Nakatitig si Kira sa frosted glass door ng opisina ni Caelan Montclair. Sa nakalipas na dalawang araw, walang ginawa ang CEO kundi ang magpatawag ng mga tuluy-tuloy na board meetings, makipag-usap sa mga investors, at mang-asar sa kanya tuwing hihingi ito ng kape.Ngunit para kay Kira, ang bawat galaw ng lalaking iyon ay pa
CHAPTER 14—GABI NA nang makarating si Thoryn sa lumang distrito ng Binondo. Umuulan pa rin nang mahina habang ang kulay kahel na ilaw ng mga streetlights ay nagre-reflect sa basang semento ng makikitid na eskinita. Binagalan niya ang patakbo ng kanyang itim na Audi bago ito ipinarada sa likod ng isang lumang commercial building na may nakatagong basement parking.Ayon sa encrypted coordinates na ipinadala ni Director Valderama sa kanyang secure terminal, dito matatagpuan ang opicial Task Force safehouse, isang neutral zone kung saan gaganapin ang kanilang unang opisyal na tactical coordination meeting ni Damon Vance.Kinuha ni Thoryn ang kanyang leather jacket at isinuot ito. Inayos niya ang pagkakatago ng kanyang tactical knife sa loob ng inner pocket bago lumabas ng sasakyan. Nagtungo siya sa dulo ng pasilyo at pumasok sa isang vintage freight elevator. Pinalagpas niya ang mga residential floors at pinindot ang hidden sensor button sa gilid ng control panel. Gumalaw ang elevator p
CHAPTER 13—ALAS-SAIS na ng hapon nang tuluyang pumasok ang malamig na simoy ng hangin sa kahabaan ng Taguig. Ang naglalakihang mga ilaw mula sa mga gusali ay unti-unting nagbibigay ng liwanag sa nagdedilim na kalangitan, ngunit malayo sa abalang trapiko at buhay ng lungsod, nanatiling tahimik at nababalot ng misteryo ang Bonifacio Naval Station Compound. Sa subterranean bunker ng Special Operations Task Force, malamig ang hangin sa loob ng malawak na briefing room.Nakatayo si Dr. Thoryn Blair Montclair sa tapat ng malaking holographic glass table. Suot pa rin niya ang kanyang pormal na dark grey tailored coat over a black silk blouse. Ang kanyang mahabang buhok ay nakatali sa isang neat low bun, at ang kanyang mga mata ay walang anumang bakas ng antok o pagod kahit katatapos lamang ng kanyang shift sa Salvatore General Hospital.Bahagyang nakakuyom ang kanyang mga kamay habang nakatitig sa mga files na nakatutok sa holographic screen sa kanyang tapat. Sa gilid ng mesa, pumasok si D
CHAPTER 12—Maliwanag na sumisikat ang araw sa kalangitan ng Bonifacio Global City. Ang sinag nito ay tumatama sa modernong glass facade ng Montclair Tower, na nagpapakita ng isang abala at panibagong araw ng negosyo.Eksaktong alas-siyete pa lamang ng umaga ay nakaupo na si Kira Ramirez sa kanyang swivel chair sa labas ng CEO office sa 46th floor. Suot niya ang isang tailored cream blazer, black inner shirt, at dark trousers. Nakakabit sa kanyang kanang tainga ang maliit na invisible earpiece habang ang kanyang mga daliri ay mabilis na gumagalaw sa ibabaw ng kanyang tablet screen."May kakaiba sa network traffic ngayong umaga, Kira," ulat ni Mark sa pamamagitan ng earpiece mula sa NBI surveillance van. Ang pumasok na server logs sa portal natin ay masyadong malinis. Parang nakagapos ang data natin sa isang controlled loop."Napatigil ang mga daliri ni Kira sa screen. Kumunot ang kanyang noo habang sinusuri ang sarili niyang tracking script. "Anong ibig mong sabihin?" tanong ni Kira
SA TERRACE ng ikatlong palapag, patuloy pa ring sumasayaw sa hangin ang mga pink rose petals. Ang mga drone sa itaas ay bumubuo pa rin ng kumikislap na “starlight,” parang walang pakialam sa kaguluhang kakapasok lang sa eksena.Napakaganda, pero at the same time ay mayroon ding dalang sakit.Sa gil
SAMANTALA, sa kabilang bahagi ng Grey Wharf sector, sa dulo ng isang pribadong coastal road na halos walang dumadaan, nakatayo ang isang napakalawak na estate na nakatago sa pagitan ng mga matataas na pader na bato.Mula sa labas ay mukhang isang lumang kastilyo ang gusali, makapal na pader, matata
“LEAVE no one alive.” Isang malamig ngunit mababang boses ng lalaki ang umalingawngaw sa gitna ng kagubatan. Hindi ito sumigaw, ngunit sapat ang bigat ng tono para maramdaman ng lahat ang awtoridad at panganib na dala nito. Kasabay noon ay mas lalo pang umigting ang putukan. Ang mga lalaking naka
SAMANTALA, sa kabilang bahagi ng Grey Wharf, sa mismong entertainment district na kilala sa walang tigil na nightlife at underground deals, matatagpuan ang isa sa pinakasikat na bar sa lugar— ang Crimson Mirage. Ito ang pinakamalaki at pinaka-ekstrabaganteng bar sa buong Grey Wharf.Mula pa lang sa







