Masuk“Javi?” ang tawag ni Ria sa kaniyang asawa ay tila isang bulong sa gitna ng bagyo. Hindi siya makapaniwala sa nakikita. Ang lalaking dapat ay nasa ICU, ang lalaking ipinaglaban niya hanggang sa huling patak ng kaniyang lakas, ay nakatayo sa harap niya—malamig ang tingin at may hawak na sandata.
Ngunit may kakaiba kay Javi. Ang kaniyang mga galaw ay tila mechanical, at ang kaniyang mga balat ay maputlang-maputla. Ang mga benda sa kaniyang katawan ay may mga mantsa pa ng dugo, isang inAng usok sa rooftop ng Elizalde Tower ay dahan-dahang humuhupa, iniwan ang isang eksenang tila binuo mula sa pira-pirasong alaala at pighati. Nakahandusay sa semento si Javi, ang kaniyang katawan ay puno ng mga paso at sugat mula sa matinding electrical surge. Sa kaniyang tabi, nakaupo si Maria—o ang consciousness ni Maria na nasa loob na ngayon ng isang naghihingalong biological shell.“Javi... Javi, gumising ka,” bulong ni Maria, ang kaniyang boses ay paos at mechanical.Dahan-dahang imulat ni Javi ang kaniyang mga mata. Ang kaniyang paningin ay malabo, ngunit ang unang nakita niya ay ang mga mata ni Maria. Hindi ang pilak na mata ng isang makina, kundi ang mga matang punung-puno ng pag-ibig na kaniyang nakilala noong sila ay nagsisimula pa lamang sa kanilang villa sa Tagaytay.“Ligtas na ba... ang bata?” hirap na tanong ni Javi.“Ligtas na siya, Daddy!” hiyaw ni Gabriel habang tumatakbo palabas ng elevator, kasunod si Selene at Arturo. Mabilis
Ang usok mula sa pagsabog sa rooftop ay tila isang itim na belo na nagtatago sa bangungot na kinakaharap ng pamilya Soliven-Valdez. Nakasabit si Javi sa dulo ng isang bakal na rehas, sa ilalim niya ay ang sandaang palapag na kailaliman ng BGC. Ang kaniyang mga daliri ay duguang kumakapit sa malamig na metal, habang ang hangin ay tila pilit siyang hinihila pababa.“Javi!” ang hiyaw ni Maria ay umalingawngaw sa gitna ng kaguluhan.Sa loob ng Original body na unti-unti nang nagkakapira-piraso, pinilit ni Maria na gamitin ang kaniyang "Source" interface para kontrolin ang mga kable ng elevator. Sa isang mabilis na pagkilos, ang isang makapal na wire ay lumipad patungo kay Javi, nakapulupot sa kaniyang baywang at hinila siya pabalik sa semento.Bumagsak si Javi, hingal na hingal, habang mabilis na lumapit si Maria sa kaniya. Ang mukha ng Original Maria ay punung-puno na ng mga lamat, naglalabas ng isang nakakasilaw na pulang liwanag na tila kumukulong asido.
Ang tunog ng alarm para sa self-destruct ay tila isang kumpas ng kamatayan na umaalingawngaw sa buong Bonifacio Global City. Ang tore na naging simbolo ng kapangyarihan at pag-asa ni Maria ay unti-unti nang nagiging isang dambuhalang mitsa. Ngunit sa gitna ng nagbabagang panganib, ang mas nakakapanghilakbot ay ang imahe ni Gabriel sa monitor.“Gabriel! Anak, makinig ka kay Daddy!” hiyaw ni Javi, pilit na lumalapit sa main console kung nasaan ang broadcast link ng kaniyang anak.Ang munting Gabriel, na dapat ay naglalaro lamang ng kaniyang mga laruang kotse, ay nakatayo sa gitna ng central server room ng tower. Ang kaniyang maliit na katawan ay nababalot ng isang itim na aura—isang side effect ng "Source" na pilit na inie-extract ni Augusto sa kaniya. Ang kaniyang mga mata, na dati ay puno ng kislap ng kabataan, ay punung-puno ngayon ng isang matandang poot.“Bakit mo sila ililigtas, Daddy?” ang boses ni Gabriel ay may halong mechanical static, tila may lib
Ang bawat segundo sa rooftop ng Elizalde Tower ay tila isang pakikipagkarera sa pagitan ng buhay at kamatayan. Ang katawan ng Original Maria ay nanginginig, tila isang computer na pilit na sinusunog ang sarili nitong circuitry. Sa loob ng kaniyang isipan, nagaganap ang isang brutal na digmaan—ang artificial intelligence na binuo ni Augusto ay pilit na nilalabanan ang pag-atake ng consciousness ng ating Maria.“Maria! Labanan mo siya!” hiyaw ni Javi, pilit na humahakbang palapit kahit na pinipigilan siya ng mga guwardiya ni Augusto.“Lumayo ka, Javi!” sigaw ni Maria sa pamamagitan ng bibig ng Original. Ang kaniyang boses ay may halong pighati at determinasyon. “Masyadong malakas ang system ni Augusto! Sinusubukan niyang i-lock ang consciousness ko sa loob ng isang feedback loop!”Mabilis na kumilos si Ricardo Valdez. Bago pa man makalingon si Augusto, itiniop ni Ricardo ang itim na injector sa leeg ng kaniyang dating kasabwat. Isang dambuhalang kuryente ang
Ang huling nakita ni Javi ay ang asul na kislap sa mga mata ng Alpha Maria bago ito tuluyang lumampas sa gilid ng rooftop. Ang kaniyang hiyaw ay nalunod sa ugong ng hangin at sa nakakangilong tawa ni Augusto Soliven. Sa isang iglap, ang babaeng dinala ang kaniyang buhay patungo sa rurok ng tagumpay—ang babaeng kaniyang sinaktan, binalewala, at kalaunan ay minahal nang higit sa kaniyang buhay—ay dahan-dahang nilalamon ng madilim na kailaliman ng BGC. “Ria!” ang sigaw ni Javi ay puno ng purong pighati, isang tunog na tila binibiyak ang kaniyang sariling kaluluwa. Sinubukan niyang tumalon, pilit na inaabot ang aninong bumubulusok, ngunit mahigpit siyang hinawakan nina Selene at Arturo. “Javi, hindi! Wala ka nang kapangyarihan! Mamamatay ka lang!” hiyaw ni Arturo. Habang nagaganap ang kaguluhan, ang babaeng tinawag ni Augusto na "Original Maria" ay nananatiling nakatayo sa anino. Ang kaniyang hawak na baril ay nananatiling matatag, nakaturo s
Ang katahimikan sa loob ng bunker ay binalot ng isang nakakabinging kumpas ng mga monitor. Ang rebelasyon ni Arturo ay tila isang dambuhalang dagok sa bawat isa sa kanila. Libu-libong Maria. Isang buong bansa ng mga robot na may mukha ng asawa ni Javi. Ang pangarap ni Augusto Soliven ay hindi lang kapangyarihan; ito ay ang tuluyang pagbubura sa katangi-tanging ganda at damdamin ng bawat Filipina upang palitan ng kaniyang mga "perpektong" sundalo.“Diyos ko...” bulong ni Selene, ang kaniyang mga kamay ay nanginginig sa kaniyang baril. “Ito ang tunay na purge. Isang social replacement program.”Si Javi ay hindi na makapagsalita. Ang kaniyang mukha ay puno ng pighati at galit. Ang kaniyang asawa—ang babaeng binuo ang sarili mula sa abo ng kaniyang mga pagkakamali—ay ginagawang hulmahan para sa isang hukbong walang kaluluwa. Ang bawat luhang pumatak kay Maria noon ay naging data points para sa produksyong ito.“Ria, pakinggan mo ako!” sigaw ni Javi sa asawa na







