LOGINThanks a bunch for reading! Your comments always make my day. Hope you’re having an amazing one too~ 🌸🫶
“CUTE, RIGHT? ISN’T THE DOG I PICK ADORABLE?”Napairap si Czarina. “Sana ganyan ka pa rin kasaya pag-uwi natin.”Matapos makumpleto ang lahat ng formalities, tuluyan nang ipinagkatiwala sa kanila ang puppy.“Let’s go, Tiantian. Uwi na tayo kasama ang doggie.”Hindi naman naiintindihan ni Tiantian ang ibig sabihin ng pag-uwi. Ang alam lang niya, ’yung maliit na asong kanina ay nasa kabilang side ng glass, ngayon ay nasa harap na niya.Pero hindi na ito kasing-interesting ng kanina. Tahimik lang ang puppy sa loob ng cage, nakahiga na parang natutulog.Matagal itong tinitigan ni Tiantian, pero habang tumatagal, lalo itong nawawalan ng gana. Maya-maya, tumalikod na lang siya at sumandal sa balikat ni Czarina.Makalipas ang ilang minuto, bumalik silang tatlo kasama ang puppy sa kotse at bumiyahe pabalik sa Marquez family home.Tahimik ang loob ng sasakyan kaya si Damion na ang unang nagsalita.“Zari, let’s name the dog. What do you think?”Walang interes si Czarina. “Hindi naman ako ang bu
“WE’RE FREE TO DO WHAT WE WANT.”Pagkasabi niyon, binuhat ni Damion si Tiantian at diretsong lumabas.Galit na galit si Czarina at ilang beses pa silang sinigawan, pero sa huli, wala rin siyang nagawa kundi sumakay sa kotse kasama nila.Nang makitang sumunod siya, lihim na napangiti si Damion. Pero hindi niya puwedeng ipahalata. Baka lalo lang magalit si Czarina.Alam ni Czarina na hindi siya dapat sumama. Pero hindi niya kayang hayaan si Damion na mag-isa kasama si Tiantian sa pet market. Maraming tao roon at kung anu-anong hayop ang makikita. Paano kung hindi ito mag-ingat at may mangyaring masama sa anak niya?Kaya kahit labag sa loob niya, isinantabi muna ni Czarina ang sama ng loob at sumama para mabantayan si Tiantian.PAGDATING NILA, unang bumaba si Damion habang karga si Tiantian. Sunod naman agad si Czarina, parang inahing manok na nagbabantay sa mga sisiw.Malaki ang pet market, pero hindi na nag-aksaya ng oras si Damion sa paglibot ang buong lugar. Pinili niya ang pinakama
“...SO I WANT TO BUY HIM ONE PARA MAY KALARO SIYA.”Agad kumunot ang noo ni Czarina. “Huwag kang magbiro. Ilang buwan pa lang si Tiantian. Paano kung masaktan siya kapag binilhan mo siya ng puppy?”“Puppy lang naman. Hindi naman siya makakagat nang malakas dahil baby teeth pa lang si Tiantian. Pero anong breed kaya? German Shepherds are handsome. Akita are nice too. Or maybe Sheepdog—”Hindi na siya natiis ni Czarina at agad siyang pinutol. “Bakit sheepdog pa? Anong akala mo sa anak mo, tupa?”Umiling si Damion at nagkibit-balikat. “I don’t know much about dog breeds. ’Yan lang ang mga naisip ko.”“Bumili ka ng puppy para kay Tiantian kahit wala ka namang alam sa pag-aalaga ng aso?”“That’s why I wanted to ask you, pero mukhang hindi ka interested. So I’ll just pick one based on my first impression.”Biglang nawala ang inis ni Czarina. Napalingon siya kay Damion at seryosong nagsalita, “You’re being irresponsible. Hindi puwedeng first impression lang ang basehan mo. Kailangang gentle
PAGDATING NIYA ROON, hindi niya nakita si Tito Fran. Sa halip, may nakita siyang taong abala sa pagkain.“Wendy?”Hindi niya akalain na ganito siya kaswerte ngayong araw. Kakadating lang niya sa Marquez family home nang may nakahanda nang pagkain si Tito Fran para sa kaniya.Hindi naman palalampasin ni Wendy ang bihirang pagkakataong iyon. Humingi agad siya ng kubyertos at umupo para makakain nang maayos.“Sandali—”Hindi pa man niya natatapos ang sinasabi, dumating na mismo ang taong hinahanap niya.“Wen?”Pinunasan ni Wendy ang bibig niya gamit ang tissue at ngumiti kay Czarina. “Hinahanap nga kita kanina. Hindi ko akalaing dito pa tayo unang magkikita. What a coincidence.”Napatingin si Czarina sa kalat ng mga baso at plato sa harap ni Wendy.“Pumunta ka para hanapin ako, pero imbes na sa room ko ka pumunta, dito ka pa talaga napadpad sa dining area?”“Kailangan ko munang magpalakas. Kung hindi ako kakain, paano kita makakausap nang maayos?”“Nonsense!”“Oh, huwag mo nang isipin ’y
“…PAANO TAYO MAGKAKAROON NG LITTLE BROTHER OR LITTLE SISTER PARA KAY TIANTIAN?”Kumunot ang noo ni Czarina, nagpipigil ng inis. “Anong sabi mo?”Akala niya kung ano na ang naririnig niya—bakit biglang napunta sa kapatid ni Tiantian ang usapan?Kalmado pa rin si Damion habang nagpapaliwanag. “Nakita mo naman kanina, ’di ba? He was playing with the little boy. Gustong-gusto niya ’yung bata, pero umalis na lang bigla nang hindi man lang nagpaalam. Parang ang lungkot niya.” Bahagyang napaisip si Damion bago magpatuloy. “I don’t know how you felt then, but I felt really bad for him. Para kay Damion, napaka-logical ng suggestion niya.Pero para kay Czarina, sumakit lang ang ulo niya.Pinisil niya ang sentido at napakunot-noo. “Damion, tama na. Ayokong magmura.”“Baka nag-aalala ka na hindi sila magkakasundo? No. Look at Tiantian. Ang bait ng personality niya. Sigurado akong magiging mabuti siyang kuya.”“Fine. Manganganak ako, pero hahanap ako ng ibang tatay. Otherwise, hindi magkakaroon n
“WHY ARE YOU LOOKING AT ME LIKE THAT?”“Wala.”“Don’t you think I look especially handsome taking care of Tiantian? Mukhang may talent talaga ako sa pag-aalaga ng bata. Huwag kang magselos kapag mas naging close siya sa ’kin.”Napairap si Czarina. “Huwag kang assuming. I’m his mother. Siyempre, sa ’kin pa rin siya pinaka-close.”“We’ll see.”Habang nagtatalo sila tungkol kay Tiantian, may bolang gumulong at huminto sa harap ng bata.Agad iyong inabot ni Tiantian.Maya-maya, may batang lalaki na humabol sa bola. Nang makita nitong hawak iyon ni Tiantian, curious itong lumapit.Pinulot ni Czarina ang bola. “Sa’yo ba ‘to?”Tumango ang bata. “Here you go.”Pero hindi nito kinuha ang bola. Sa halip, itinuro nito si Tiantian.“Little brother, play.”Napangiti si Czarina. “You want to play with Tiantian?”Tumango ulit ang bata.Ngumiti si Czarina at inilagay ang bola sa picnic mat. Sabay na inabot iyon ng dalawang bata at masayang pinaglalaruan.Maya-maya, dumating ang nanay ng bata, halata
PERO HINDI PA TULUYANG nakakalayo si Cassidy nang marinig niya ang boses ni Czarina.“Tubig… Tubig…” nakapikit at mahinang usal ni Czarina.Agad na kumilos si Damion. Kinuha niya ang baso, pinuno ng tubig, at mabilis na lumapit.With a gentleness that felt too natural, inalalayan niya si Czarina paa
MATAPOS SABIHIN IYON NI DAMION, iniwan niyang mag-isa si Cassidy sa silid nito. Nang marinig ni Cassidy ang pagsara ng pintuan, hindi niya mapigilang maiyak. Napakuyom siya ng kamao na halos bumaon na sa palad niya ang matulis nitong kuko, pero wala siyang ibang nararamdaman kundi sakit sa puso.“W
KINABUKASAN, dumalaw si Wendy sa mansyon ng mga Marquez dahil sa labis na pag-aalala niya kay Czarina. Halos isang buwan na niyang hindi nakikita ang kaibigan.“Zari, have you been sick lately?” tanong ni Wendy. “Hindi ka na pumapasok? May nangyari ba?”Sinuri ni Wendy ang kaibigan mula ulo hanggang
DAMION’S PENTHOUSE.Matapos magsalita ni Czarina kanina na halos tumagos sa puso ni Damion ay bigla itong nawalan ng malay. Hindi niya ito kayang dalhin pauwi sa kanila dahil papagalitan na naman siya ng kanyang ama, kaya naman ay dinala niya si Czarina sa kanyang penthouse.Dahan-dahan na inihiga







