LOGINThanks a bunch for reading! Your comments always make my day. Hope you’re having an amazing one too~ 🌸🫶
“...MEDYO NATAGALAN BAGO NAMIN SILA NAPAALIS.”Habang nagsasalita, saglit na sinulyapan ni Czarina si Cassidy.Napakurap si Wendy. “Ah? May mga stray dogs dito?”“Why not? Konti lang ang tao rito, and there are no professional hunters around. Perfect place ito para sa mga hayop na gustong magtago at gumawa ng kung anu-anong kalokohan.”“Nakagat ka ba or scratched?”“Don’t worry. Hindi naman nasayang yung training ko.” Bahagya siyang ngumiti. “Kapag may nagtangkang lumapit sa akin, isang sipa lang, lilipad na siya.”Napasinghot si Cassidy. “Hmph. One kick tapos napalipad mo na ‘yong tao? Akala mo naman heroine.”“Kung hindi ka naniniwala, puwede nating subukan.”“Edi go.” Tumayo si Cassidy at matalim siyang tiningnan. “Let me see what your amateur skills are all about!”Nang makitang nagkakatinginan ang dalawa na parang dalawang tandang na anumang oras ay magpapang-abot, mabilis na pumagitna si Wendy.“Don’t take my jokes seriously. Come on, sit down and eat some cake.”“Do you think w
ILANG BESES IYON pinag-isipan ni Cassidy at naramdaman na iyon nga talaga ang magandang pagkakataon, kaya naman ay patago niyang tinawagan si Seth.“Gawin niyo na ngayon.”Pakiramdam ni Seth ay masyado itong biglaan. Kailangan pa nilang pagplanuhan nang mabuti ang gagawin nila.Pero para kay Cassidy, once-in-a-lifetime opportunity na iyon. Ayaw niyang palampasin pa.“Kung hindi ka magpapadala ng tao ngayon, ako mismo ang pupunta roon.”Wala nang nagawa si Seth kundi sumunod. Agad niyang inutusan ang mga taong nagbabantay kay Czarina na maghanap ng pagkakataong makakilos.Samantala, may kinukuwento si Wendy kay Cassidy. Ngunit makalipas ang ilang sandali, napansin nitong hindi siya sinasagot nito.Kumunot ang noo ni Wendy. “Kinakausap kita. Bakit ka naglalaro sa cellphone mo?”Agad na ibinalik ni Cassidy ang phone sa bag niya at ngumiti. “Anong sinabi mo?”“I told you na next time mag-drawing ka ng portrait, isama mo ako as model mo. Wala pa kasing gumagawa ng portrait ko ever.”“No wo
ILANG SANDALI lang ay nagyaya si Wendy na mag-picture. Ngunit ayaw ni Cassidy na sumali, kaya nanatili itong nakaupo sa tabi ni Damion habang inis na pinagmamasdan si Czarina.Inabot ni Damion ang coffee can na dala niya, ngunit hindi iyon agad tinanggap ni Cassidy dahil sa inis kay Czarina.Napansin iyon ni Damion at sinubukang pakalmahin siya. “Come on, don’t be angry anymore. Here, drink your coffee.”Ilang segundo siyang tinitigan ni Cassidy bago tuluyang tinanggap ang kape.Maya-maya, muling napunta ang tingin nila kina Wendy at Czarina. Tahimik silang nanood habang masayang nagpi-picture ang dalawa. Panay ang tawanan nila hanggang sa magsimula na rin silang maghabulan sa damuhan.“Hindi ka talaga sasali sa kanila?” tanong ni Damion.“Ayokong mapalapit kay Meredith.”“That’s right. Meredith is unpredictable. She even tempted you to do dangerous things before. You should stay away from her.” Bahagya siyang napailing. “Sa totoo lang, ayokong sumama ka sa kanila, but you insisted.”
“...WITHOUT ANYONE PROTECTING HER, KILLING HER WOULD BE EASY.” Napatawa si Cassidy—isang tawa na tila nababaliw na.Pero naputol ang kasiyahan niya sa sinabi ni Seth. “Napag-isipan ko na rin iyon, pero maraming tao ang nagpoprotekta sa kanya.”Lalong sumama ang timpla ni Cassidy. “When did you become so timid? Ang dami mong iniisip bago pa man kumilos. Ikaw pa rin ba ang Seth na kilala ko?”Napahawak sa sentido si Seth. “You haven’t dealt with the people around Czarina. Kaya madali lang para sa’yo sabihin ’yan.”“Sinong sabing hindi pa? Her Tito Fran, for example. I only ended up beaten because the Marquez family was protecting me.”“It’s not just her Tito Fran. Since exposed na ang identity ni Czarina, domoble ang bantay sa kanya, and the new group is even more troublesome. I’m overseas, so there are things I can’t handle—”“Ayoko ng mga excuse mo. Gusto ko, resulta.” Matalim ang tingin ni Cassidy. “You said you’d satisfy me. Is this what you call satisfactory?”Napapikit si Seth, pi
“WHY IS MY HEART BEATING SO FAST?”Dahil sinabi ni Damion na kailangan niyang ayusin ang acting niya, sineryoso iyon ni Czarina. Tuwing may libreng oras, nagsasanay siya sa harap ng salamin hanggang sa halos makabisado na niya ang bawat ekspresyon.Kaya nang pumunta si Wendy sa bahay niya para makipaglaro, agad nitong napansin ang kakaibang eksena.Pagpasok niya sa kuwarto, nadatnan niyang nakatitig lang si Czarina sa salamin, tila walang ibang iniisip.Napakunot ang noo ni Wendy at maingat na lumapit. “Zari, huy! May iniisip ka?”Napatitig si Czarina kay Wendy mula sa salamin bago napabuntong-hininga.“It’s Cassidy,” pag-amin niya.“I knew it.” Napalingon si Czarina sa kanya. “Alam mo?”“Not really. Pero my gut says so. Especially kung gaano siya kadikit kay Damion. Sinong bitch pa ba ang gagawa no’n?”Napabuga ng hangin si Czarina. “I was so foolish.”Tinapik naman ni Wendy ang balikat niya at umupo sa tabi nito, saka pareho na silang napatingin sa salamin. “No, you’re not. Masyad
“DOES SHE STILL NOT FORGIVE YOU?”Bahagyang kumunot ang noo ni Damion. “She’s stubborn. Hindi siya ganoon kadaling magbago. If it weren’t for the child, she probably would’ve run away long ago.”“Hindi ba kayo pareho namang nandito?” Bahagyang ngumiti si Enzo. “As long as you’re willing to stay, you still have a chance.”Alam naman iyon ni Damion, pero sakit talaga sa ulo ang malamig at walang pakialam na attitude ni Czarina.Sa totoo lang, puro pagpapanggap lang ang pagiging kalmado niya. Mas kinakabahan pa siya kaysa kay Czarina.Ayaw na niyang pag-usapan pa iyon, kaya iwinasiwas niya ang kamay. “Alright. Go out.”Tahimik na lumabas si Enzo.Pagdaan niya sa desk ni Czarina, huminto siya at ngumiti. “Ms. Velasquez, pinapatawag kayo ni President.”Hindi naman naghinala si Czarina. Tumayo siya at kumatok sa office door.Sir, ito na lang ang kaya kong gawin para tulungan kayo.Pagpasok ni Czarina, bahagyang nagulat si Damion. “Bakit ka nandito?”“Sinabi sa ‘kin ni Enzo na pumasok.” Sand
MATAPOS ANG TRABAHO ay tumunog ang cellphone ni Czarina. Napangiti siya nang mabasa ang mensahe mula kay Damion.[Nasa baba na ako. I’m waiting for you.]Nang makita ni Czarina ang mensahe ni Damion ay napangiti siya. Napansin iyon ni Wendy kaya naman ay napahaplos siya sa kanyang mga braso ng tumaa
“...IKAW RIN. BAKA MAGSISI KA RIN.”Sasagot na sana si Czarina nang bumukas ang pintuan at pumasok ang isang matangkad, matikas at matipunong lalaki, dala ang lamig ng hangin. Sa kamay nito ay may hawak itong paper bag na naglalaman ng pagkain.Napatayo agad si Wendy at lumawak ang ngiti kay Czarin
“RINA, NO! PLEASE, WAKE UP!”Napapikit ng mga mata si Czarina, may ngiti sa labi at dahan-dahan na inabot ang pisngi ng lalaki. “I-I’m so…”“Don’t speak!” nanginginig na saad ni Damion.“I’m s-sorry… Dam…”Inabot ni Damion ang nanlalamig na kamay ni Czarina na nakadapo sa kanyang pisngi, pero bago
SA ISANG ABANDONADONG WAREHOUSE.Isang babae ang pumasok sa loob ng warehouse, naka-high heels, ang tunog ng bawat hakbang ay malamig at matalim. Tumigil ito sa harap ni Czarina na nakahandusay sa sahig.“Kailan siya magigising?” tanong ng babae, malamig ang boses at puno ng inis.Tumingin ang kalbo







