Mag-log inThanks a bunch for reading! Your comments always make my day. Hope you’re having an amazing one too~ 🌸🫶
“LET’S GET TIANTIAN VACCINATED.”Ilang hakbang pa lang ang nalalayo nila nang mapatingin si Czarina kay Damion.“Nagtatrabaho ba talaga siya sa Marquez?”“Yes. Department manager.”“Pero bakit hindi ko siya maalala?”“Nasa branch office siya. Kakalipat niya lang dito this month.”Tumango si Czarina bago siya nang-asar. “Kakapasok pa lang sa kumpanya, hindi ka na agad satisfied. Mukhang hindi ka talaga sikat na boss.”“Human greed is like a snake trying to swallow an elephant. There’s no limit to how much a person can be satisfied with.” Kumunot ang noo ni Damion. “Whether he’s greedy or not is none of my business. I just need to focus on my work. But how dare he say those things…”Sa pag-iisip pa lang sa mag-inang iyon, muling nanlamig ang mukha ni Damion. Gusto pa nga niyang bumalik at sipain ang dalawa nang ilang beses.Ayaw nang magkaroon ng panibagong gulo ni Czarina, kaya agad niyang hinawakan ang braso ni Damion.“Hindi ba papa-injectionan pa natin si Tiantian? Hurry up. Let’s g
“...SO WHY WOULD I WANT TO SKIP THE LINE?”“Akala mo naman sasamahan kita. Ikaw na ang pumila.”Napangiwi si Czarina kay Damion bago iniabot sa kaniya ang vaccination record ni Tiantian. Pagkatapos, kinarga niya ang bata at pumunta sa mas tahimik na parte.Nang makaalis si Damion, napabuntong-hininga siya nang maluwag.Tinapik niya ang ilong ni Tiantian at bumulong, “Bakit ba gano’n ang Daddy mo? Para siyang police dog. Kahit saan ako pumunta, sumusunod!”Napatawa si Tiantian, halos maging half-moon ang mga mata sa saya. Pinanggigilan naman ni Czarina ang mataba nitong pisngi.Maraming batang magpapabakuna ngayong araw, kaya hindi nakapagtatakang nagkakausap ang mga magulang tungkol sa kanilang mga anak.Gaya ng inaasahan, may matandang babaeng nakatayo sa tabi ni Czarina na unang nakipagkuwentuhan.“Oh my, ang ganda naman ng batang ’yan!”Napangiti si Czarina sa papuri. Tiningnan ng matanda si Tiantian bago sumulyap sa sarili nitong apo. “Hindi rin pahuhuli ang apo ko. Chubby at cut
“...YOU CAN PLAY WITH HER FROM NOW ON.”Nang makitang nakangiti si Czarina, ngumiti rin si Tiantian.“Strange. Hindi ba’t parang wala naman siyang interest kay Coco noong nakaraang araw?”Bilang sagot sa tanong ni Alejandro, nagpaliwanag si Czarina. “Gano’n talaga ang mga bata. Whether they like something or not depends entirely on their mood.”“So, Tiantian is in a good mood now?”“Of course. Happy siyang makita ang favorite lolo niya.”Namula sa tuwa ang mukha ni Alejandro. Agad niyang iniunat ang mga braso kay Tiantian.“Come here. Let Lolo give you a hug.”Masayang sumiksik si Tiantian sa mga bisig ni Alejandro at kinurot-kurot ang pisngi nito, na para bang nagpapalambing.Agad lumambot ang puso ni Alejandro sa cute na kilos ng apo. Masaya niya itong binuhat at itinaas nang mataas.Masayang-masaya si Tiantian at walang tigil sa papasaya. Samantala, pinagmamasdan sila ni Czarina mula sa gilid, pero hindi niya maiwasang kabahan.“Dad, sabi ng doctor, hindi na gano’n kaganda ang liko
“LOOK! TIANTIAN LIKES COCO!”“Okay, okay. Tama ka. Pero matutulog na si Tiantian. Gusto mo ba siyang pasiglahin pa lalo para hindi na matulog?”“I—”“Take your dog and leave.”Itinuro ni Czarina ang pinto, kaya wala nang nagawa si Damion kundi umalis kasama si Coco.Paglabas nila, napabuntong-hininga siya.Hindi ito ang ending na in-expect niya nang bilhin niya ang puppy. Akala niya, magiging cute at lovable si Coco—makakapagpasaya sa lahat at baka makatulong pa sa relationship nila ni Czarina.Pero ngayon, inis sa kaniya ang lahat at ginagamit pa ni Czarina si Coco bilang dahilan para layuan siya.Did I make a mistake?Tumingin si Damion kay Coco at napailing nang makitang nakapikit na ito. Mukhang matutulog na.Eat, sleep, and cause trouble. What a terrible teammate.The next day—maganda ang panahon kaya dinala ni Czarina si Tiantian sa garden para magpaaraw.Tahimik lang ang bata sa mga bisig niya, kinakagat ang sariling daliri habang pinagmamasdan ang mga bulaklak na hinihipan ng
“CUTE, RIGHT? ISN’T THE DOG I PICK ADORABLE?”Napairap si Czarina. “Sana ganyan ka pa rin kasaya pag-uwi natin.”Matapos makumpleto ang lahat ng formalities, tuluyan nang ipinagkatiwala sa kanila ang puppy.“Let’s go, Tiantian. Uwi na tayo kasama ang doggie.”Hindi naman naiintindihan ni Tiantian ang ibig sabihin ng pag-uwi. Ang alam lang niya, ’yung maliit na asong kanina ay nasa kabilang side ng glass, ngayon ay nasa harap na niya.Pero hindi na ito kasing-interesting ng kanina. Tahimik lang ang puppy sa loob ng cage, nakahiga na parang natutulog.Matagal itong tinitigan ni Tiantian, pero habang tumatagal, lalo itong nawawalan ng gana. Maya-maya, tumalikod na lang siya at sumandal sa balikat ni Czarina.Makalipas ang ilang minuto, bumalik silang tatlo kasama ang puppy sa kotse at bumiyahe pabalik sa Marquez family home.Tahimik ang loob ng sasakyan kaya si Damion na ang unang nagsalita.“Zari, let’s name the dog. What do you think?”Walang interes si Czarina. “Hindi naman ako ang bu
“WE’RE FREE TO DO WHAT WE WANT.”Pagkasabi niyon, binuhat ni Damion si Tiantian at diretsong lumabas.Galit na galit si Czarina at ilang beses pa silang sinigawan, pero sa huli, wala rin siyang nagawa kundi sumakay sa kotse kasama nila.Nang makitang sumunod siya, lihim na napangiti si Damion. Pero hindi niya puwedeng ipahalata. Baka lalo lang magalit si Czarina.Alam ni Czarina na hindi siya dapat sumama. Pero hindi niya kayang hayaan si Damion na mag-isa kasama si Tiantian sa pet market. Maraming tao roon at kung anu-anong hayop ang makikita. Paano kung hindi ito mag-ingat at may mangyaring masama sa anak niya?Kaya kahit labag sa loob niya, isinantabi muna ni Czarina ang sama ng loob at sumama para mabantayan si Tiantian.PAGDATING NILA, unang bumaba si Damion habang karga si Tiantian. Sunod naman agad si Czarina, parang inahing manok na nagbabantay sa mga sisiw.Malaki ang pet market, pero hindi na nag-aksaya ng oras si Damion sa paglibot ang buong lugar. Pinili niya ang pinakama
“I’M REALLY FINE, DAMION,” Czarina replied firmly. Napatitig si Damion kay Czarina, binabasa ang ekspresyon sa mukha nito. Ibinuka ni Damion ang kanyang bibig para magsalita ng umalingawngaw na sigaw mula sa sala ng yate.“Ahhh!” “Damion… Ma-Masakit ang t’yan ko!” Agad na nataranda si Damion at a
“THE LITTLE GRIEVANCES YOU’VE SUFFERED ARE NOTHING COMPARED TO CASSY.”Napailingon si Czarina sa kanya, namumugto ang mga matang nakatitig sa mga mata niya. Ilang saglit pa ay tumawa siya. Isang tawa puno ng sakit at kirot. Then, she murmured softly. “Bakit mo ginawa sa’kin ‘to?” If you don’t like
PERO HINDI PA TULUYANG nakakalayo si Cassidy nang marinig niya ang boses ni Czarina.“Tubig… Tubig…” nakapikit at mahinang usal ni Czarina.Agad na kumilos si Damion. Kinuha niya ang baso, pinuno ng tubig, at mabilis na lumapit.With a gentleness that felt too natural, inalalayan niya si Czarina paa
MATAPOS SABIHIN IYON NI DAMION, iniwan niyang mag-isa si Cassidy sa silid nito. Nang marinig ni Cassidy ang pagsara ng pintuan, hindi niya mapigilang maiyak. Napakuyom siya ng kamao na halos bumaon na sa palad niya ang matulis nitong kuko, pero wala siyang ibang nararamdaman kundi sakit sa puso.“W







