Masuk“...DOES THAT MEAN YOU WON’T COME TO THE COMPANY WITH ME ANYMORE?”“Oo, sobrang boring dito.”Napangiti nang bahagya si Damion, saka nagsabing, “Sorry. I’ve been too busy lately. Wala man lang akong oras makipagkuwentuhan sa’yo.”“Why are you apologizing? You’re here to work. Ako naman ang may gustong sumama. Hindi rin ako makapagpahinga nang maayos dito.”Nag-inat si Czarina bago lumapit sa bintana. Pinanood niya ang mga sasakyang paroo’t parito sa labas at bigla niyang na-miss si Tiantian.Pinagmasdan siya ni Damion mula sa likuran. Nakaramdam siya ng matinding kagustuhang bumawi rito. Sandali siyang nag-isip bago nagsalita, “Where do you want to go? I’ll take you somewhere this weekend.”“Sure ka? Baka kailangan mo pang mag-overtime.”“You don’t need to worry about the time. Just tell me where you want to go, and I’ll arrange the rest.”Tatanggi na sana si Czarina, pero naalala niya ang magandang panahon sa weekend. Baka magandang ilabas din si Tiantian para makapaglaro at makapagp
“...ASK HIM IF WHAT I SAID MAKES SENSE.”Habang nagsasalita, iniabot ni Damion ang phone niya kay Czarina, na para bang gusto niyang patunayang malinis ang konsensya niya.Agad iyong sinungkit ni Czarina at ibinalik sa kanya. “Don’t think I don’t know what you’re thinking. Gusto mo lang gamitin ang pag-uusap namin ni Tito Fran para usisain ang background niya. You’re really obsessed with money. Kapag may pagkakakitaan, talagang pinapasok mo kahit hindi naman ethical!”Nasaktan ang expression ni Damion. “Rina, that’s a really hurtful comment.”“Hmph. I can’t be bothered to talk to you.”Tinalikuran siya ni Czarina at ayaw nang makipagtalo pa.Napabuntong-hininga si Damion. Wala siyang nagawa kundi isipin na lang na bibili siya ng paboritong snacks ni Czarina mamaya para suyuin ito.Dahil sa kondisyon ng mukha niya, kinansela ni Damion ang lahat ng meetings na puwedeng ipagpaliban. Para naman sa mga hindi niya maaaring kanselahin, video conference na lang ang ginawa niya.Ibinaba niya n
“...SO YOU DON’T NEED TO WORRY.”“Okay.”Pagkarinig sa pagsang-ayon ni Czarina, agad lumiwanag ang mukha ni Damion. Halatang tuwang-tuwa siya.Pero sa loob-loob ni Czarina, napabuntong-hininga siya.Napaglaruan ko kasi. Ngayon, ako naman ang napahamak.Matapos mabilis na mag-ayos, napilitan si Czarina na sumakay sa kotse ni Damion.Dahil kasama niya si Czarina, kapansin-pansing maganda ang mood ni Damion. Habang nagda-drive, nakipagkwentuhan siya rito.“It’s been a while since you’ve had a job. Are you a bit rusty?”“Don’t worry. Hindi ko makakalimutan ang hellish ordeal na ’yon for the rest of my life.”“If someone can stay with you for a lifetime, that’s a treasure in itself.”“So, dapat ba kitang pasalamatan?”“You’re welcome.”Napanguso si Czarina kay Damion bago bumaling at tumingin sa labas ng bintana.Pagdating nila sa company, sinabi agad ni Damion kay Kathy na si Czarina muna ang hahawak sa lahat ng personal niyang kailangan para sa araw na iyon. Hindi na rin kailangang pumas
“AS YOUR WIFE, I HAVE TO TAKE CARE OF YOU.”“Then can you call Tito Fran and ask him if there’s something that can make this go away faster?”Agad umiwas ng tingin si Czarina. “Why ask Tito Fran? He probably doesn’t know either.”Hmph. As if he didn’t know. Siya nga siguro ang mastermind nito!Kinamot ni Damion ang mukha niya. “If you won’t call him, I will. I have an important banquet in two days. With this face, baka may maging problema.”Inilabas niya ang cellphone niya.Agad siyang pinigilan ni Czarina. Medyo alanganin ang ngiti niya. “No need to call Uncle. I guarantee, in two days, mawawala na ’yan. Clean face, promise.”Napatingin si Damion sa kanya, saka napabuntong-hininga. “So it really was you, Rina.”Napangisi si Czarina.“You’re ruthless. You drugged me without even warning me. Aren’t you afraid you might hurt me?”“Things Tito Fran gives me aren’t dangerous. Besides, kasalanan mo rin naman. Who told you to keep provoking me?”“I was only teasing you. Hindi naman talaga k
PAGBALIK NI DAMION sa kwarto, tulog na si Tiantian habang nagliligpit naman si Czarina ng mga laruan.“I’ll do it.”Kinuha ni Damion ang laruan sa kamay niya at inilagay sa toy box.Napaupo si Czarina habang umiinom ng tubig, tahimik na pinapanood si Damion na magligpit. Hindi niya napigilang mapangiti.Nang matapos ito, napansin ni Damion ang ngiti niya. “What are you smiling at?”“Actually, you’re starting to act like a real father. Just take care of your child and be involved. Bakit ka ba nag-aalala na dapat gawin lahat perfectly?”“Hearing you say that makes me feel much better.”“Then stop looking so serious. Hindi ka yata ngumiti nang maayos buong araw.”Kinusot ni Damion ang mukha niya. “How’s this smile?”“Hindi convincing. Parang pinipilit mo lang.”“What about this one?” Mas ngumiti si Damion.Napailing si Czarina at itinuro ang gilid ng mata niya. “Look at those wrinkles. Relax your face.”“Anong wrinkles? Wala akong wrinkles.”“Meron kaya. Dito oh…”Biglang hinawakan ni Da
DAHIL SA IPINANGAKO NIYA, gusto itong patunayan ni Damion. Kaya siya na mismo ang nag-volunteer na magpalit ng diaper ni Tiantian.Bago pa man magsimula, kabisado na niya ang steps at precautions na nabasa niya sa parenting books. Buo ang confidence niyang madali lang niyang kakayanin ang challenge.Pero nang makita niya ang diaper ni Tiantian, hindi niya maiwasang maalala ang unang beses na nagkita sila…“What are you waiting for? Do it!”May pagdududang napatingin si Damion kay Czarina. “Hindi na naman ba ako iihian ni Tiantian?”“Kapag mas mabilis kang kumilos, mas maliit ang chance na mangyari ’yon.”Tahimik na tumango si Damion. Agad niyang tinanggal ang diaper at naghanda nang maglagay ng bago.Malayang ikinampay-kampay ni Tiantian ang maliliit niyang binti. At nang saglit na ma-distract si Damion, bigla itong pumihit, inilabas ang maliit na puwit at akmang gagapang palayo.Agad siyang sinunggaban ni Damion at ibinalik sa dati niyang posisyon.Pero wala pang tatlong segundo, pum
IBA NA ANG PAGBUBUNTIS ni Czarina ngayon—hindi siya masyadong inaantok pero sobrang weird ng panlasa niya. ‘Yong mga dati niyang favorite, hindi na niya maatim, habang naadik naman siya sa maaasim tulad ng manggang hilaw—specifically mango carabao.Inaalagaan siya ng pamilya niya, pero habang tumata
“THIS WAS YOUR CHOICE.”Gumalaw ang panga ni Damion. “Hindi ko pinprotektahan si Cassy. I just haven’t thought of a good way to deal with her yet.”Napaismid si Czarina, hindi naniniwala. “Simple lang naman, Damion. Ibigay mo siya sa mga pulis at sila na ang bahala. Or kung gusto mo, putulin mo ang
MATIGAS ang ulo ni Czarina kaya sinundan na lang siya ni Damion para siguraduhing ayos siya. Pagkatapos ng exhibition, nagustuhan na ni Czarina ang mga artwork at napaisip pang bumili ng ilang handicrafts para sa sarili niya at sa lola niya.Habang pumipili siya, sandaling lumayo si Damion para sagu
DisclaimerThis book is a work of fiction. Names, characters, businesses, events, and incidents are the product of the author's imagination or used in a fictitious manner. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental. The author does not intend to offend







