เข้าสู่ระบบGUUYYYS FOCUS KO SANA NGAYONG ARAW SI TITZSO. ANG KASO SUMASAKIT ANG ULO KO. NA-OVERWORKED KAGABI AT MADALING ARAW NG NAKATULOG KASI NIREREVISE AT EDIT KO 'YONG BOOK KO NA FOR PUBLICATION. pasensya naaa. Kapag bumuti lagay ko mamaya, maglalapag ako ng chapters
“...HUWAG KANG MAGSASALITA NG KUNG ANU-ANO SA HARAP NG ANAK MO!”“It’s not something dirty, so why can’t you say it out loud? You should look at this issue with a pure heart.”“Talking to you about this is like casting pearls before swine!”Napangiwi si Czarina at masamang tinitigan si Damion bago niya kinuha si Tiantian at lumayo sa kanya.Nang maramdaman niyang humihikab ang anak niya sa mga bisig niya, dinala niya ito sa isang tahimik na lugar para patulugin.Hindi nagtagal, mahimbing na nakatulog si Tiantian.Tinitigan ni Czarina ang maliit na batang nasa harapan niya at hindi niya napigilang mapangiti.Napakaswerte niya na siya ang naging ina ni Tiantian.Sa sandaling iyon, ang tanging gusto niya ay maibigay sa anak niya ang lahat ng pinakamaganda sa mundo. Gusto niyang lumaki agad si Tiantian at makita itong maging isang mabuting tao balang araw, pero sa kabilang banda, ayaw din niyang bilisan ang paglaki nito.Habang malalim ang iniisip, unti-unting bumigat ang mga talukap ni C
“HINDI BA DAPAT KASAMA MO SI PAPA?”Ibinaba ni Damion ang hawak niyang libro, saka inabot si Tiantian mula kay Czarina.“I went, but Dad thought I was a nuisance and sent me back.”“Ano naman ang sinabi mo kay Papa at bakit galit siya sa ‘yo?”“Nothing. We were just chatting, pero nainis siya at sinisi pa ako dahil natakot ko raw yung mga isda.”Napailing si Czarina. “Ano bang pinag-uusapan ninyo?”“You’re the one who told me to keep Dad company while he chats. What? Hindi mo na aaminin ngayon?”“When I said keep him company, I meant be flexible. For example, kapag nakahuli si Papa ng malaking isda, you can praise him a little. Kapag nauhaw siya, abutan mo ng tubig at sabihin mong mag-ingat para hindi mapaso ang bibig niya. See? Simple lang.”Sandali siyang tumingin kay Wendy. “If Wendy were there, she could definitely do it perfectly.”Nang marinig ang pangalan niya, agad na napatingin si Damion kay Wendy.Kanina pa nakamasid si Wendy sa kanilang dalawa. Nang maramdaman niyang dumapo
“...THEN MAKE HIM WANT TO KNOW YOU BETTER.”“Huh?” Napakamot ng ulo si Wendy. “Ang hirap naman.”“Hindi naman mahirap. Sa ngayon, stop attending his classes.”“Bakit?”“Classic playing hard to get. Araw-araw kang pumapasok at lagi ka pang nasa prominent seat, so obviously, matatandaan ka niya kahit papaano. Ngayon, bigla kang hindi papasok. Mapapaisip siya kung bakit.”Blanko ang mukha ni Wendy habang tumatango, parang naiintindihan niya pero hindi rin sigurado.Hindi naman nito napigilan ang enthusiasm ni Czarina sa pagtuturo.“After two or three missed classes, saka ka bumalik. For sure, mapapansin niya na absent ka dati. Baka maisip niya kung may pinagkaabalahan ka ba or may problema ka sa subject niya. Then during break, you can casually ask him something about the lessons. From there, magkakaroon kayo ng chance na mag-usap at mas makilala ang isa’t isa. See? Hindi na awkward na bigla mo siyang kausapin ulit.”Napakunot-noo si Czarina nang makita ang blankong mukha ni Wendy.“Hey,
“...DOES THAT MEAN YOU WON’T COME TO THE COMPANY WITH ME ANYMORE?”“Oo, sobrang boring dito.”Napangiti nang bahagya si Damion, saka nagsabing, “Sorry. I’ve been too busy lately. Wala man lang akong oras makipagkuwentuhan sa’yo.”“Why are you apologizing? You’re here to work. Ako naman ang may gustong sumama. Hindi rin ako makapagpahinga nang maayos dito.”Nag-inat si Czarina bago lumapit sa bintana. Pinanood niya ang mga sasakyang paroo’t parito sa labas at bigla niyang na-miss si Tiantian.Pinagmasdan siya ni Damion mula sa likuran. Nakaramdam siya ng matinding kagustuhang bumawi rito. Sandali siyang nag-isip bago nagsalita, “Where do you want to go? I’ll take you somewhere this weekend.”“Sure ka? Baka kailangan mo pang mag-overtime.”“You don’t need to worry about the time. Just tell me where you want to go, and I’ll arrange the rest.”Tatanggi na sana si Czarina, pero naalala niya ang magandang panahon sa weekend. Baka magandang ilabas din si Tiantian para makapaglaro at makapagp
“...ASK HIM IF WHAT I SAID MAKES SENSE.”Habang nagsasalita, iniabot ni Damion ang phone niya kay Czarina, na para bang gusto niyang patunayang malinis ang konsensya niya.Agad iyong sinungkit ni Czarina at ibinalik sa kanya. “Don’t think I don’t know what you’re thinking. Gusto mo lang gamitin ang pag-uusap namin ni Tito Fran para usisain ang background niya. You’re really obsessed with money. Kapag may pagkakakitaan, talagang pinapasok mo kahit hindi naman ethical!”Nasaktan ang expression ni Damion. “Rina, that’s a really hurtful comment.”“Hmph. I can’t be bothered to talk to you.”Tinalikuran siya ni Czarina at ayaw nang makipagtalo pa.Napabuntong-hininga si Damion. Wala siyang nagawa kundi isipin na lang na bibili siya ng paboritong snacks ni Czarina mamaya para suyuin ito.Dahil sa kondisyon ng mukha niya, kinansela ni Damion ang lahat ng meetings na puwedeng ipagpaliban. Para naman sa mga hindi niya maaaring kanselahin, video conference na lang ang ginawa niya.Ibinaba niya n
“...SO YOU DON’T NEED TO WORRY.”“Okay.”Pagkarinig sa pagsang-ayon ni Czarina, agad lumiwanag ang mukha ni Damion. Halatang tuwang-tuwa siya.Pero sa loob-loob ni Czarina, napabuntong-hininga siya.Napaglaruan ko kasi. Ngayon, ako naman ang napahamak.Matapos mabilis na mag-ayos, napilitan si Czarina na sumakay sa kotse ni Damion.Dahil kasama niya si Czarina, kapansin-pansing maganda ang mood ni Damion. Habang nagda-drive, nakipagkwentuhan siya rito.“It’s been a while since you’ve had a job. Are you a bit rusty?”“Don’t worry. Hindi ko makakalimutan ang hellish ordeal na ’yon for the rest of my life.”“If someone can stay with you for a lifetime, that’s a treasure in itself.”“So, dapat ba kitang pasalamatan?”“You’re welcome.”Napanguso si Czarina kay Damion bago bumaling at tumingin sa labas ng bintana.Pagdating nila sa company, sinabi agad ni Damion kay Kathy na si Czarina muna ang hahawak sa lahat ng personal niyang kailangan para sa araw na iyon. Hindi na rin kailangang pumas
DisclaimerThis book is a work of fiction. Names, characters, businesses, events, and incidents are the product of the author's imagination or used in a fictitious manner. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental. The author does not intend to offend
NAKASIMANGOT na pumasok sa trabaho si Czarina. Lugmok ito sa narinig mula sa ama ni Damian.“Live-In?” agad siyang kinalibutan sa kanyang sinabi, at hinaplos ang magkabilang balikat nang tumaas ang kanyang mga balahibo sa katawan.“A-Anong gagawin sa iisang bahay? Isang lalaki at isang babae? I know
MATAPOS siyang iwanan ng lalaki ay doon na kumawala ang luhang pinipigilan niya. Mga salitang tumarak sa kanyang dibdib ang dahilan kung bakit siya labis na nasasaktan ngayon.“This is really a mess, Zari…” bulong niya sa sarili, habang nakahiga sa carpet ng silid, yakap ang sarili, hindi dahil sa s
HINDI alam ni Czarina kung ano ang mararamdaman niya ng gabing iyon. Bago pa siya makita ay agad na itong napabalik sa kanyang kwarto at dahan-dahan na napaupo sa sahig habang yakap ang sarili.So hindi dahil delayed ang flight niya kaya hindi siya nakadating kundi dahil ayaw niya talagang pumunta?







