LOGINThanks a bunch for reading! Your comments always make my day. Hope you’re having an amazing one too~ 🌸🫶
“RINA… WANTS TO PREPARE A GIFT FOR ME?”Hindi mapakaniwala si Damion. Lumukso ang dibdib niya sa tuwa at kumikinang ang mga mata sa saya.Lihim na napangiti si Wendy nang makuha ang atensyon ni Damion.“Yes,” kumpirmasyon ni Wendy, kunwari casual lang. “Ang babae kasing ’yon, so stubborn. Lagi niyang sinasabi na hate ka niya at gusto niyang lumayo.” “Pero nung nakita niyang injured ka… gusto niyang bumili ng gift para mapasaya ka.”Halos hindi mapigilan ni Damion ang ngiti niya.“So, she really cares…” bulong sa sarili. “Hard work pays off.”Damion began pacing back and forth sa loob ng kwarto, para bang hindi niya kayang umupo sa sobrang excitement. Sa sandaling iyon, gusto na niyang sugurin si Czarina at sabihin lahat ng nararamdaman niya.Pero bago pa siya tuluyang mawala sa sarili, napailing si Wendy at kumaway.“Hoy,” paalala nito. “May isang bagay kang hindi dapat kalimutan.”Tumigil si Damion at napatingin.“Don’t mention this in front of Zari,” mariing sabi ni Wendy. “She’ll
“I’M NO LONGER ALL ALONE.” Punong-puno ng lambing ang bawat salita ni Damion, ngunit ayaw nang marinig ni Czarina ang kahit ano pa.Kaya pilit niyang pinanatiling malamig ang tono. “Kumain na tayo. Stop chatting.”Kaya niyang patahimikin si Damion, pero hindi niya kayang pigilan ang titig nito.Sa bawat subo ni Damion ng jam, lalo pang lumalapad ang ngiti nito. At sa bawat segundo, mas lalong luminaw ang mga mata nito habang nakatingin kay Czarina—parang punong-puno ng saya at pag-asa.“Seriously… nakakairita.”Ilang subo lang ang kinain ni Czarina bago siya tumayo at umalis sa dining room. Halatang naiirita, halatang galit.Pagkaalis ni Czarina, agad na kinatok ni Damion sa mesa sa harap ni Wendy.“Stop eating,” utos niya. “Go check on Zari.”Napaatras si Wendy at napakunot ang noo. “No,” mabilis niyang itinatanggi. “If I go now, sisigawan niya ako for sure.”Kalmado lang si Damion. “Let her rant. Keeping your bad temper inside will only hurt your health.”Napakurap si Wendy. Wala si
“STAY BY MY SIDE… OKAY?”“You…” Bahagya siyang umiwas ng tingin. “P-Pag-iisipan ko pa. For now, kumain ka muna.”Bigla siyang tumayo at dali-daling lumabas ng study, halatang magulo ang isipan at emosyon.Sa loob ng silid, naiwan si Damion, hawak pa rin ang chopsticks na kanina’y hinawakan ni Czarina. Matagal siyang nakatitig doon, tila may iniisip na hindi maipaliwanag.Sa labas, nadatnan ni Czarina si Enzo na naghihintay sa may pintuan.“How is it?” agad nitong tanong. “Kumain ba si Sir Damion?”“Yes. He’s eating.”Halos lumiwanag ang mukha ni Enzo sa ginhawa. “Thank you so much, Ma’am Zari.”Iwinasiwas lang ni Czarina ang kamay niya. “Pinakain ko lang siya. No need to thank me.”Umiling si Enzo. “Hindi lang po ’yon. I’m thanking you because you gave him a new hope. And I’m even more grateful na bumalik kayo sa tabi niya.”Sandaling natigilan si Czarina.“His condition was really bad these past few months,” patuloy ni Enzo, seryoso na ang tono. “Parang wala siyang kaluluwa. He was i
“ANO?” naguguluhang tanong ni Czarina.“Alagaan ang pasyente is the easiest way to make someone lower their guard.”Lalong kumunot ang noo ni Czarina. “Minor lang naman iyon and if I care too much, mahahalatang nagpapanggap lang ako.”Umiling si Wendy. “Nu-uh. Bigyan mo si Damion ng kahit ano. Sabaw, pagkain, anything. After all, he got injured because he brought you there. Hindi mo naman puwedeng hayaan na lang siya, right?”Bakit pakiramdam niya masyadong kampi si Wendy kay Damion?Napaismid si Czarina. “Hindi ko naman sinabing dalhin niya ako roon! So bakit parang naging kasalanan ko pa?!”“Saka, bakit mo ba siya kinakampihan?!” dagdag nito.Napahinto si Wendy.“Oho,” malamig nitong sagot, “I was completely on your side. Kung ayaw mong maniwala, eh di huwag. I’m too lazy to explain anyway.” Sabay irap at sumiksik sa tabi ng bintana, mukhang nagtatampo talaga.Napatingin si Czarina sa kanya. Tinulak niya ito nang bahagya sa siko.“Wendy—”Pero hindi siya pinansin ni Wendy. Nagtatamp
“I’M NEVER TALKING TO YOU AGAIN!”At sa sinabi niyang iyon, mabilis siyang tumalikod at naglakad palayo, halos kinukuskos ang labi niya na parang gustong burahin ang nangyari. Namumula ang buong mukha sa galit habang nakakunot ang makinis na noo at magkasalubong ang mga kilay. Ilang beses na siyang napahamak dahil sa lalaking iyon—bakit hindi pa rin ito natututo? Bakit lagi siyang nauuto?“Has he lost his mind?”Habang naglalakad, lalo lang siyang nagngangalit. Pakiramdam niya, masyadong madali kung pababayaan niya lang si Damion matapos siyang lokohin.Bigla siyang yumuko at dinampot ang isang dakot ng lupa, handang ibato sa mukha at katawan nito.Pero nang lumingon siya, nakita niya si Damion. Nakaupo sa damuhan, nakatingin sa sariling siko. Doon napansin ni Czarina ang pagtulo ng dugo mula sa siko ng lalaki.Nanlaki ang mata ni Czarina. “Talaga bang nasaktan siya?”Pinilit niyang sabihing sanay na si Damion sa pagsisinungaling. Kahit sugatan ito, hindi naman iyon ikamamatay.Pero
THREE DAYS PASSED, pero wala pa ring balita si Kuya Carlo, kaya lalo lang nag-ooverthink si Czarina. Sa hapag-kainan, kahit maraming delicacies, fruit salad lang ang kinain niya—bagama’t mas maayos na ang appetite niya kaysa dati.Biglang nag-aya si Damion na gumala dahil may free days siya, ngunit malamig itong tinanggihan ni Czarina. Tahimik si Damion sandali, saka tiningnan si Wendy, na agad umaktong tagapamagitan at kinumbinsi si Czarina na pakinggan muna ang plano.Napilitan si Czarina at pumayag na makinig. Nabuhayan si Damion at masiglang nagkuwento tungkol sa mga glass houses sa Marquez Manor na puno ng iba’t ibang prutas—dahil alam niyang mahilig si Czarina sa fruits.Pilit na kinumbinsi ni Wendy si Czarina sa pamamagitan ng pag-i-imagine ng strawberries at grapes, at sinabing mas safe at mas masarap kapag sariling tanim.Kahit sinabi ni Czarina na puwede namang bumili sa market, hindi nagpatalo si Wendy at nangakong gagawa pa ng strawberry cake pagbalik nila. Dahil kabisado
“...AT SI KATHY LANG NAMAN ANG KASABWAT NIYA.”Napakunot ng noo si Kathy, hindi niya maintindihan kung ano ang pinagsasabi ni Cassidy. Kasabwat? Gusto niyang matawa, pero nanatiling propesyonal ang kanyang reaksyon.Samantala, nanatiling kalmado si Damion, bagama’t hindi siya naniwala. Pareho niyang
NAPAPANSIN NG MGA EMPLEYADO ng Marquez Group ang kakaibang gaan ng mood ng kanilang boss nitong mga nakaraang araw. May bahagyang ngiti pa sa labi ni Damion kahit naglalakad lang sa hallway—na ikinababaliw ng maraming empleyada. Kung hindi lang sana siya kasal kay Czarina, tiyak may pila na ang gust
“ANO BA TALAGA ANG RELASYON MO KAY CASSIDY?”Ilang araw na iyon bumabagabag kay Czarina. Ayaw niyang magpatuloy sila ni Damion sa isang relasyon kung alam niyang may sabit. Kaya naman ay gusto niya ng malinaw na sagot. Kahit anong mangyari.Damion pursed his lips and curled. “Are you jealous right n
MAAGANG TINAPOS NI DAMION ang trabaho, pero nanatili siya sa kanyang opisina hanggang sumapit ang dilim. Tulalang nakatitig sa mga nagtataasang building na kita sa loob ng kanyang opisina, gulong-gulo ang isip.At dahil hindi pa umaalis si Damion, maging si Kathy ay hindi rin umalis. Nakaupo lang it







