LOGINWalang valentines sa mag-asawa hahahah pero kumusta ang valentines niyo? Did you spend time with your loved ones?
“...MAKAKATULOG NA RIN AKO NANG MAAYOS.”Napabasa ng labi si Czarina, mahigpit na hinawakan ang mga daliri. “I’m sorry, Pa. Pinag-alala ko kayo nitong mga nakaraang araw.”“Of course, nag-alala ako. Ang dami ko nang ginawa para lang magkaayos kayong dalawa. Pakiramdam ko tuloy, naputi na kalahati ng buhok ko.”Napabuntong-hininga si Alejandro, halatang nalulungkot.Naging uneasy si Czarina nang makita ang expression nito. “Bakit ka naman napapabuntong-hininga, Pa?”Muli itong napabuntong-hininga bago nagpaliwanag. “Although madalas kaming nagkakapalitan ng schemes at sinusubukan ang isa’t isa, marami rin kaming pagkakapareho ng Tito Fran mo. We get along well. Kung hindi lang dahil sa problema ninyong dalawa, baka naging close friends pa kami.” Sandali siyang natahimik. “Hindi ko akalain na aalis siya nang gano’n na lang.”Hindi madaling makahanap ng taong makakausap mo nang maayos, lalo na habang tumatanda ka. Kaya para kay Alejandro, talagang nakakalungkot na bigla na lang umalis si
“...MY MISSION IS COMPLETE. I HAVE TO LEAVE.”Hindi inaasahan ni Czarina na aalis na si Tito Fran. Ayaw niyang umalis ito kaya labis na lang ang paninikip ng kanyang dibdib. “Pero… Ayokong umalis ka…”“All good things must come to an end.” Bahagyang ngumiti si Tito Fran. “Ang mahalaga, nagkakilala tayo at naging maayos ang pagsasama natin. That’s already a precious memory.”Namumuo na ang luha sa mga mata ni Czarina. “Magkikita ba ulit tayo?”“Hindi ko rin masasabi. Gano’n talaga ako—palipat-lipat ng lugar, at minsan hindi ko rin alam kung saan ako mapapadpad next. But since nagkakilala na tayo, bigyan na rin kita ng isa pang gift.”Habang nagsasalita si Tito Fran, may inilabas siyang maliit na bote mula sa bulsa niya at inilagay sa kamay ni Czarina.“Ano ’to?”Lumapit nang kaunti si Tito Fran at ibinaba ang boses niya para sila lang dalawa ang makarinig. “Kapag niloko o binully ka ni Damion, gamitin mo ’to sa kanya. I guarantee, mahihiya siyang magpakita sa mga tao pagkatapos.”Napan
Special chapters sa mga susunod na chapters. 💜Maraming-maraming salamat sa inyong pagtitiis, pag-intindi, at patuloy na pagbabasa ng kwento nina Czarina at Damion. 🥹 Alam kong maraming beses kayong naiinis, napapagalitan sila, napapaisip kung kailan ba matatapos ang gulo HAHAHA, at minsan baka gusto niyo na rin akong sakalin. 😭 Pero despite all that, nandito pa rin kayo at patuloy na nakasubaybay hanggang sa dulo.Honestly, this story has been such a journey for me, too. May mga characters at kwento talagang mahirap bitawan, lalo na kapag ang dami na nating pinagdaanan kasama sila. Kaya habang papalapit na tayo sa ending ng story nina Czarina at Damion, gusto ko lang sabihin na thank you. Thank you for staying, for reading every chapter, for waiting sa updates, and for giving these characters a chance kahit minsan sinusubok talaga ang pasensya niyo. 🥹💜I truly appreciate every one of you. More than you know. 🫶🏻And yes… the next book will be Tiantian’s—their son’s love story.
“A-ANO?!”Mabilis siyang lumingon sa likod at doon niya nakita ang sasakyan ni Damion na papalapit sa kanila.“Hindi ba dapat walang malay si Damion? Paano siya nakahabol sa ‘tin?”“Looks like hindi naging effective enough ang gamot.”“So, anong gagawin natin ngayon?”“Don’t worry. May hawak pa akong alas.” Kalmadong tumingin si Tito Fran sa kanya. “Hindi basta-basta gagawa ng kahit ano si Damion sa akin.” Pagkasabi niyon, bigla niyang ipinihit ang manibela at huminto sa gilid ng kalsada. “Bumaba muna tayo.”Sumunod si Czarina at bumaba kasama niya. Hindi nagtagal, huminto rin ang sasakyan ni Damion sa harap nila.Pagkakita kay Czarina, agad na nagbago ang ekspresyon ni Damion. Halatang balisa itong lumapit. “Rina, why did you leave?”Hindi pa nakakasagot si Czarina nang mauna nang magsalita si Tito Fran para sa kanya. “Hindi talaga maganda ang kalagayan niya. Kaya aalis na siya.” Matalim na tiningnan ni Damion si Tito Fran. “Was it you who talked Rina into leaving behind my back? I
“THEY’RE WHAT’S IN MY HEART.”Ayaw nang marinig ni Czarina ang mga sinasabi niya. Tumayo siya at kinuha ang sarili niyang chopsticks.“Parang hindi ka naman nagmamadaling kumain. In that case, take your time. Kumain ka na lang mag-isa.”Agad namang nag-alala si Damion na baka tuluyan siyang iwan ni Czarina. “Okay, okay. Hindi na ako magsasalita. I’ll just focus on eating.”Sa pagkakataong iyon, tinupad naman ni Damion ang sinabi niya.Tahimik siyang kumain habang nakayuko, at sa lahat ng pagkain sa mesa, hindi man lang niya ginalaw ang iba. Iyong dalawang dish lang na ginawa ni Czarina ang talagang inubos niya.Pagkababa niya ng kubyertos, hinaplos niya ang medyo umumbok niyang tiyan at napabuntong-hininga.“I’m a little full.”“Malamang. Inubos mo ba naman ang dalawang ulam.”“But it would be a waste if I didn’t finish them.”Napatingin si Czarina sa dami ng pagkain sa mesa. “May naiwan pa oh. Bakit ayaw mong kainin?”Damion glanced at the other dishes before smiling. “They weren’t m
“IT FEELS LIKE I’M IN A DREAM.”Ayaw nang marinig ni Czarina ang kung ano-anong iniisip ni Damion, kaya itinuro niya ang pinto.“You’ve had a long day. Huwag ka nang tumambay dito. Go outside and wait.”“But I want to help.”“Anong maitutulong mo?”“I can do a lot of things. I can crack eggs, wash vegetables, and chop them.”“Wow, ang dami palang kaya mong gawin.” Tanggal na ni Czarina ang apron niya habang naghahanda nang umalis. “Sige, I’ll leave the kitchen to you. Magpahinga na ako.”Agad siyang pinigilan ni Damion. “You can rest, but you’re only allowed to sit here in the kitchen.”Napatingin si Czarina sa kanya. “Bakit?”“Because that way, you can properly appreciate my handsome appearance.”Napasinghal nang mahina si Czarina. “Sorry, I’m not interested. Ganito na lang. If you cook, aalis ako. Pero kung gusto mong kainin ang luto ko, stay put. Choose one. Huwag kang manggagamit.”Natural na gusto ni Damion na manatili roon.Kaya agad siyang umikot at umupo sa isang upuan, parang
“ZARI?”Natigilan siya, natulala sa ballpen na hawak. ‘Imposible…’Dahan-dahan siyang tumingin at bumungad ang isang lalaking hindi niya inaasahang makikita rito.Charles Navarro. Her ex-boyfriend.Ang lalaking minahal niya ng dalawang taon, ngunit binasag ang puso niya nang magloko ito tatlong buw
“YOUR trick of playing hard to get is not clever at all,” nakangising wika ni Damion. “Since nakuha mo na ang gusto mo, hindi mo na kailangan pang gawin ‘to…” Damion said casually, as if giving her advice.Pero nang makita niya ang namumulang pisngi ni Zari at kinakagat nitong labi, lalo lang siyang
KINABUKASAN.Narating nina Czarina at Lena ang Marquez Group. Nasa loob sila ng conference room habang hinihintay na dumating si Damion Marquez. Labis ang panlalamig ni Czarina, aligaga sa kanyang inuupuan at sobrang lakas ng tibok ng kanyang puso—pilit na pinapakalma ang sarili, natatakot na baka
SA ISANG ABANDONADONG WAREHOUSE.Isang babae ang pumasok sa loob ng warehouse, naka-high heels, ang tunog ng bawat hakbang ay malamig at matalim. Tumigil ito sa harap ni Czarina na nakahandusay sa sahig.“Kailan siya magigising?” tanong ng babae, malamig ang boses at puno ng inis.Tumingin ang kalbo







