เข้าสู่ระบบThanks a bunch for reading! Your comments always make my day. Hope you’re having an amazing one too~ 🌸🫶
DAMION’S OFFICE.Gumaan ang mood ni Damion. Pagbalik sa office, binuksan niya ang lunchbox at sininghot ang amoy ng pagkain saka sumubo. Isang tikim lang dapat, pero naubos niya ang laman. At dahil maliit lang si Czarina, tama lang para sa kanya ang pagkain, pero hindi kay Damion. He was still a little hungry.Nang pumasok si Enzo, natigilan siya sa nakitang walang laman na lunchbox.“Boss… kumain ka?”Hindi sumagot si Damion, pero hawak pa rin niya ang lunchbox na parang walang nangyari.Agad lumabas si Enzo, halatang excited.“Ikaw ba ang umorder ng pagkain kay boss?” tanong niya kay Kathy. “Kumain siya!”“Hindi ako,” sagot ni Kathy.“Then, sino—”“Galing sa underground warehouse,” dagdag niya.Natigilan si Enzo. “Meredith, again?” Nag-init ang ulo niya. “That woman…”“Hinaan mo nga ang boses mo,” paalala ni Kathy. “Gusto mo bang marinig na pinag-uusapan mo si Sir Damion behind his back?”Napasimangot si Enzo. “Akala ko kasi magiging tahimik na buhay natin, pero mukhang babalik na
AKALA NI CZARINA, noong una ay walang silbi ang paglipat niya sa warehouse, pero mali pala siya. Doon kasi dumadaan ang iba’t ibang department para kumuha ng supplies, kaya habang nagtatrabaho siya, marami siyang naririnig na tsismis at impormasyon tungkol sa kumpanya.Tahimik niyang iniipon sa isip ang lahat ng detalye, kaya hindi na rin siya nagmamadaling bumalik sa tabi ni Damion.Habang nag-i-input siya ng product codes isang araw, bigla niyang narinig ang tunog ng paparating na high heels.Pag-angat niya ng tingin, nakita niya si Kathy.“Kathy,” bati niya nang may ngiti. “Anong ginagawa mo rito?”“Office supplies,” sagot nito sabay abot ng application forms. “These are the requests.”“Oh, sandali lang.”Kinuha ni Czarina ang forms at agad inayos ang mga kailangan.Habang abala siya, kaswal na nagtanong si Kathy, “Nakaka-adjust ka naman dito?”“It’s good,” sagot ni Czarina. “Simple lang ang trabaho. Hindi katulad dati na parang lahat hawak mo.”Napangiti si Kathy. “Mas madaling ma
“HE’S DEAD… AND HE’LL NEVER COME BACK.’Muntikan pang mahimatay si Czarina sa narinig. Namutla siya at namula ang mga mata. Hinawakan niya nang mahigpit ang kwelyo ng damit ni Damion.“Pina…tay mo siya?” hindi niya mapakaniwalang tanong. “You killed him?! You bastard!”Ngumiti si Damion nang mapait, kalahating dilat ang mga mata na parang anumang oras ay babagsak ulit.“I really am a bastard,” mahina niyang sabi. “That child… tinanggalan na siya ng buhay bago pa siya maisilang… I hate myself… I killed our son… I killed my baby.”Natigilan si Czarina. Nanigas ang mga kamay sa ere habang nakatulala sa mukha ni Damion na puno ng pagsisisi habang wala ito sa kanyang ulirat. Muli niyang hinila ang kwelyo ni Damion at inilapit pa ang mukha nito sa kanya.“Hindi ‘yon ang tinutukoy ko, Damion!” Inis na halos pasigaw niyang saad. “The child… Our second—”“Sir Damion? Sir!Natigilan si Czarina nang marinig ang medyo malakas at pinong boses ni Enzo. Mabilis niyang itinulak ang maleta sa likod n
“ENZO! ANO BANG GINAGAWA MO?” singhal ni Wendy kay Enzo nang makalabas ito mula sa loob ng silid kung saan pinapagalitan si Czarina. “Hindi mo ba aawatin si Damion?”Huminto si Enzo, tiningnan siya nang malamig. “You know the one bullying her is my boss. Anong gusto mong gawin ko? Our boss is in a bad mood today—anyone who interferes will only get dragged into it.”Tumaas ang boses ni Wendy. “So you’re just going to stand there at hahayaan mong may inaapi siyang iba? Kahit ako lang na outsider, I can see that Meredith is innocent. Why not investigate first before condemning her?”Napatingin si Enzo sa loob ng venue, bago muling tumingin kay Wendy.“Binalaan ko na siya noon na huwag gumawa ng gulo. She should’ve been careful. She has no one to blame but herself.”“So you also think she’s guilty?” Mariing tanong ni Wendy.Hindi agad sumagot si Enzo.“That’s not the point,” sabi niya sa wakas.“Ha?” napasinghal si Wendy.“Hindi nila pinapansin ang tunay na may sala,” malamig na dagdag n
KINABUKASAN.Pagdating ni Czarina sa office, nalaman niyang wala si Damion dahil may press conference sa labas. Kinabahan siya dahil masasayang ang isang araw na sana’y pagkakataon niyang makakuha ng impormasyon.Nang marinig niyang kulang ang manpower sa venue, agad siyang nag-volunteer. Binalaan pa siya ni Kathy na puro buhat at pagod ang aabutin niya roon, pero hindi siya umatras.Sa venue, todo kayod siya—nagbuhat ng tubig at kung anu-ano pang gamit matapos siyang sitahin ni Enzo at sabihang bad mood ang boss. Nasa taas daw si Damion, may meeting kasama ang bagong partner.Pagod na pagod si Czarina, pero wala pa rin siyang nakuha ni katiting na mahalagang detalye.“Meredith!”Nang marinig ni Czarina ang boses ni Wendy, napahinto siya at biglang nanlamig. Paglingon niya, nakaramdam agad siya ng guilt.Akala ni Wendy na nakaabala siya, kaya dali-dali itong humingi ng tawad. Mas lalo tuloy naawa si Czarina at pinakalma siya.“Okay lang. Hindi pa naman nila ako tinatawag.”Napangiti si
“...BUT I FEEL A SPECIAL CONNECTION WITH YOU.” Humina ang boses niya. “Kapag nakapikit ako, feel ko katabi ko lang siya… Bumubulong sa ‘kin.Hindi makapagsalita si Czarina. Para siyang binuhusan ng malamig na tubig sa narinig.Pinilit niyang ngumiti kahit may kurot sa dibdib.“Then close your eyes,” sabi niya sa mahinang tinig, “and pretend she’s back.”Napakurap si Wendy. “Pretend she’s back?”Parang nagustuhan niya ang ideya. Dahan-dahan siyang yumuko at sumandal sa mesa, saka pumikit. Ang labi niya’y bahagyang gumalaw, tila bulong na lang sa hangin.“Zari…” mahina niyang sambit, “I will definitely settle accounts with you…” Napasinghot siya, parang pinipigilan ang luha. “…you heartless woman.”KINABUKASAN. Tinawagan ni Czarina si James at pinaimbestigahan niya si Damion—kung nag-hire ba ito ng private investigator. Baka sakaling sa paraan ding iyon ay makahanap siya ng bakas patungo sa nawawala niyang anak na si Cassian. Mabilis kumilos si James. Pagkalipas lamang ng dalawang araw
“IT’S BETTER NOT TO JUMP TO CONCLUSIONS.”Hindi na nagtanong pa si Cassidy. Pinigilan niya ang luha at mahina ang boses, “You just can’t bear to part with Czarina… Damion, you’re so foolish. You’ll regret it.”“Don’t worry about me. I won’t suffer losses. But you—I already made an appointment for yo
SIMULA NANG ARAW NA IYON, kapansin-pansing naging mas mabuti si Damion sa kanya. Kahit na malamig pa rin siyang nakikipag-usap, mas naging maalaga at pasensyado ito.Hindi na inisip ni Czarina kung ano ang ibig sabihin niyon at ayaw na rin niyang alamin. Sa ngayon, iisa lang ang mahalaga sa kanya: m
“...HINDI KO ‘TO PAPALAMPASIN!”Napabuntong-hininga si Damion. Alam niyang walang silbi ang makipagtalo, kaya inuna na lang niyang ilayo siya sa gitna ng crowd at dahan-dahang iginiya sa gilid ng entablado.Sakto namang may umakyat na host at nagsimulang tumugtog ang musika. Malambing ang boses at n
“DO AS YOU PLEASE.”Tumalikod si Czarina at humakbang palayo. Hindi niya matukoy kung nananaginip ba siya, o imagination, pero ramdam niyang may kakaiba kay Damion. Pero pagod na siyang umasa pa dahil paulit-ulit lang ding nawawasak ang pag-asang iyon kaya wala siyang magawa kundi patigasin ang sa







